Huidige lokale tijd in Manilla

Daglicht door het jaar in Manilla

Wist je dat?

31 december 1844 gebeurde niet op de Filipijnen

Jeepneys vormen ongeveer 2% van de geregistreerde voertuigen in Metro Manila. Volgens de eigen verkeersautoriteit van de stad zijn ze goed voor 2,3% van het dagelijkse verkeer, tegen 43,75% voor personenauto's.

Ze verzorgen ongeveer 40% van alle gemotoriseerde ritten op de Filipijnen – ongeveer 40 miljoen persoonsritten per dag.

Alleen al in Metro Manila schatte een onderzoek het dagelijkse aantal jeepneypassagiers op bijna 9 miljoen mensen. Uit een onderzoek van JICA is gebleken dat jeepneys verantwoordelijk zijn voor 39% van al het openbaar vervoer in de hoofdstedelijke regio, oftewel 6,8 miljoen ritten. Het basistarief bedraagt ongeveer vijftien dollarcent.

Er zijn grofweg 200.000 jeepneys op de Filipijnen, en ergens tussen de 42.000 en 55.000 in Metro Manila, afhankelijk van of je geregistreerde franchises of alle in gebruik zijnde voertuigen meetelt. Ze vervoeren elk ongeveer twintig passagiers.

Die rekensom verdient het om er even bij stil te staan. Twee procent van de voertuigen. Twee procent van het verkeer. Veertig procent van de ritten.

De reden is dat de meeste mensen geen alternatief hebben: slechts ongeveer 12% van de inwoners van Metro Manila bezit een privéauto. De verkeersopstoppingen in de hoofdstad kosten het land naar schatting ongeveer 67 miljoen dollar per dag – ruim 24 miljard dollar per jaar, zo'n 7% van het toenmalige bbp – en de voertuigen die daarvoor verantwoordelijk worden gehouden, zijn grotendeels niet degenen die de mensen vervoeren.

De klok: Manilla heeft al eerder het systeem aangepast in plaats van de werkelijkheid.

Niemand werd op 31 december 1844 op de Filipijnen geboren. Niemand stierf, niemand trouwde, er werd niets vastgelegd en er kwam geen zon op. De datum werd bij decreet van de kalender verwijderd.

De reden gaat terug tot Magellan. Terwijl hij westwaarts de wereld rond zeilde, verloor zijn expeditie een paar minuten per dag; reizend met de zon eindigde elke dag iets later dan voor de mensen die ze in Europa hadden achtergelaten. Tegen de tijd dat ze de Filipijnen bereikten, liep hun kalender een dag achter op die van de Aziaten, die hun data vanuit het westen telden, en niemand corrigeerde dat.

Omdat de kolonie vanuit Spaans-Amerika aan de andere kant van de Stille Oceaan werd bestuurd, behield zij eenvoudigweg die datum op het westelijk halfrond. Zo liepen de Filipijnen 323 jaar lang één dag achter op hun eigen buren. Terwijl het zondag was in Manilla, was het maandag in Batavia – het huidige Jakarta – op een paar dagen varen.

De fout was al eeuwen bekend. Niemand kwam eraan toe om hem te herstellen.

Toen Mexico in 1821 onafhankelijk werd, liep de handel tussen Manilla en Acapulco af en werd de handel met China en de rest van Azië het belangrijkste. Een dag verschil met de handelspartners was niet langer een eigenaardigheid, maar werd een probleem.

Op 16 augustus 1844 verordende gouverneur-generaal Narciso Clavería y Zaldúa, met instemming van de aartsbisschop van Manilla, dat dinsdag 31 december 1844 zou worden geschrapt. Maandag 30 december 1844 werd direct gevolgd door woensdag 1 januari 1845.

Het is de moeite waard om op te merken hoe dit verschilt van Rome.

Toen paus Gregorius in 1582 de tien dagen schrapte, corrigeerde hij een opgelopen afwijking, en de hervorming was zorgvuldig ontworpen om de cyclus van de weekdagen onaangetast te laten: donderdag werd nog steeds gevolgd door vrijdag. Niemand heeft een zondag verloren.

Manilla deed iets heel anders. Het corrigeerde geen afwijking; het stapte over de internationale datumgrens. De Filipijnen sloegen dus een datum en een weekdag over: er was die week geen dinsdag.

De datumgrens zelf is nooit bij internationaal verdrag vastgelegd; zelfs de Internationale Meridiaanconferentie van 1884 liet haar ongedefinieerd. Tegen die tijd stond Manilla al veertig jaar aan de goede kant, omdat ze daar als eerste was aangekomen, alleen en zonder iemand iets te vragen.