Huidige lokale tijd in Hongkong

Daglicht door het jaar in Hongkong

Wist je dat?

De openbare klok van Hongkong begon als straf

Hongkong heeft meer wolkenkrabbers dan welke andere stad op aarde dan ook, al komt Shenzhen snel dichterbij.

De stad telt meer dan 9.000 hoge gebouwen. Ruim 1.000 daarvan staan boven de 100 meter. Volgens de standaarddefinitie van de Council on Tall Buildings and Urban Habitat – 150 meter en hoger – heeft Hongkong er ergens tussen 569 en 669, afhankelijk van de telling en de afsluitdatum. Guinness geeft op basis van CTBUH-cijfers van januari 2025 669.

New York, dat deze titel droeg vanaf de uitvinding van de wolkenkrabber tot begin jaren 2000, telt ongeveer 320. Chicago, waar de eerste werd gebouwd, telt er 137.

Boven de 200 meter heeft Hongkong 102 gebouwen. Boven de 300 meter zes. Boven de 400 meter twee. Het hoogste is het International Commerce Centre met 484 meter en 118 verdiepingen.

De reden is eerder geografie dan ambitie. Hongkong ligt ingeklemd tussen de bergen en de zee en er is heel weinig bebouwbaar land, dus de enige beschikbare richting was omhoog.

De klok: en het gebouw waarmee het begon, werd neergezet door een bekende naam.

Het eerste bouwwerk van Hongkong van meer dan 150 meter was Jardine House, voltooid in 1973 – gebouwd door Hongkong Land, onderdeel van de Jardine Matheson-groep.

Elke dag om 12:00 marcheert aan de waterkant van Causeway Bay een geüniformeerde bewaker in dienst van het handelshuis Jardine Matheson naar een kleine omheining, luidt acht keer een scheepsbel om het einde van de voormiddagwacht aan te geven, vuurt een scheepskanon af over de tyfoonschuilplaats, luidt opnieuw de bel en marcheert weg.

Dit gebeurt al meer dan honderdzestig jaar, en volgens het verhaal dat Hongkong erover vertelt, begon het als een berisping.

Jardine Matheson kocht het land in 1841 – het eerste perceel dat op een openbare veiling in het koloniale Hongkong werd verkocht. De compagnie hield een kanon aan de waterkant en vuurde, volgens de gewoonte, een saluut af wanneer de taipan, het hoofd van de firma, arriveerde of vertrok.

Rond 1860 hoorde een hoge officier van de Royal Navy, die pas in Hongkong was aangekomen, dit en was niet geamuseerd. Saluutschoten waren het voorrecht van de gouverneur en hoge militaire officieren, niet van de baas van een handelsmaatschappij. Als straf kreeg Jardine Matheson de opdracht om het kanon elke dag om 12:00, voor altijd af te vuren, als openbaar tijdsignaal voor de kolonie.

Ze doen het nog steeds.

De traditie werd alleen onderbroken tijdens de Japanse bezetting, toen het oorspronkelijke kanon verdween. Het werd in de jaren zestig vervangen door een kleiner model nadat buren klaagden over het lawaai. Het kanon vuurt ook om middernacht op oudejaarsavond, en sinds 1989 kunnen sponsors betalen om het af te vuren, waarbij de opbrengst naar een goed doel gaat.

Wat dit meer dan een anekdote maakt, is waar het kanon eigenlijk voor diende.

Hongkong was een haveneconomie, en haveneconomieën hebben een openbare tijd nodig. Havens over de hele wereld hebben dit visueel opgelost, door tijdballen op een vast uur te laten vallen, zodat schepen hun chronometers konden gelijkzetten – Greenwich deed het, en het zakken van de bal op oudejaarsavond in New York was gemodelleerd naar hetzelfde idee. Hongkong had ook visuele signalen. Maar een kanon heeft één voordeel ten opzichte van een bal: niemand hoeft ernaar te kijken.

Zo kreeg Hongkong een hoorbaar tijdsignaal, kilometers ver over het water hoorbaar, afgevuurd door een particulier bedrijf op bevel van de marine, als een gunst voor de hele kolonie waar niemand om had gevraagd en die sindsdien door niemand is afgeschaft.

Hongkong ligt op 114° oosterlengte en zit op UTC+8, een tijdzone die is afgestemd op de 120e meridiaan. Dat betekent dat het kanon dat de stad vertelde wanneer het middag was, altijd ongeveer drieëntwintig minuten voordat de zon daadwerkelijk haar hoogste punt bereikte heeft afgevuurd – en sindsdien elke dag volkomen, publiekelijk en betrouwbaar ongelijk heeft gehad.