Hong Kong

Wist je dat?

De openbare klok van Hong Kong begon als straf

Hong Kong heeft meer wolkenkrabbers dan welke andere stad op aarde dan ook, en het is niet dichtbij.

De stad telt meer dan 9.000 hoogbouw. Ruim 1.000 daarvan staat boven de 100 meter. Volgens de standaarddefinitie van de Council on Tall Buildings and Urban Habitat – 150 meter en hoger – heeft Hong Kong ergens tussen 569 en 669, afhankelijk van de telling en de afsluitdatum. Guinness geeft op basis van CTBUH-cijfers van januari 2025 669.

New York, dat deze titel droeg vanaf de uitvinding van de wolkenkrabber tot begin jaren 2000, telt ongeveer 320. Chicago, waar de eerste werd gebouwd, telt er 137.

Boven de 200 meter heeft Hong Kong 102 gebouwen. Boven de 300 meter zes. Boven de 400 meter twee. Het hoogste is het International Commerce Centre met 484 meter en 118 verdiepingen.

De reden is eerder geografie dan ambitie. Hong Kong ligt ingeklemd tussen de bergen en de zee en er is heel weinig bebouwbaar land, dus de enige beschikbare richting was omhoog.

De klok: en het gebouw waarmee hij begon, hadden een bekende naam.

Het eerste bouwwerk van Hong Kong van meer dan 150 meter was Jardine House, voltooid in 1973 — gebouwd door Jardine Matheson.

Dat is hetzelfde handelshuis dat sinds ongeveer 1860 elke dag om 12.00 uur een scheepskanon boven Causeway Bay afvuurt. Het verhaal gaat dat een hoge officier van de Royal Navy er bezwaar tegen maakte dat het bedrijf saluutschoten afvuurde voor zijn eigen taipan, en als berisping kreeg Jardine Matheson de opdracht het wapen dagelijks, voor altijd, af te vuren als een openbaar tijdsignaal voor de kolonie.

Ze doen het nog steeds, 165 jaar later, vijfenveertig seconden per keer.

Dus hetzelfde bedrijf dat werd gestraft door Hong Kong te vertellen hoe laat het was, bouwde ook de toren die vertelde in welke richting het moest groeien. Het kanon vuurt om twaalf uur 's middags, wat in Hong Kong ongeveer drieëntwintig minuten is voordat de zon daadwerkelijk boven je hoofd staat.

Elke dag om 12.00 uur marcheert aan de waterkant van Causeway Bay een geüniformeerde bewaker in dienst van het handelshuis Jardine Matheson naar een kleine omheining, luidt acht keer een scheepsbel om het einde van de voormiddagwacht aan te geven, vuurt een scheepskanon af over de tyfoonschuilplaats, luidt opnieuw de bel en marcheert weg.

Dit gebeurt al meer dan honderdzestig jaar, en volgens het verhaal dat Hong Kong erover vertelt, begon het als een berisping.

Jardine Matheson kocht het land in 1841 – het eerste perceel dat op een openbare veiling in het koloniale Hong Kong werd verkocht. De compagnie hield een kanon aan de waterkant en vuurde, volgens de gewoonte, een saluut af wanneer de taipan, het hoofd van de firma, arriveerde of vertrok.

Rond 1860 hoorde een hoge officier van de Royal Navy, die pas in Hong Kong was aangekomen, dit en was niet geamuseerd. Saluutschoten waren het voorrecht van de gouverneur en hoge militaire officieren, niet van de baas van een handelsmaatschappij. Als straf kreeg Jardine Matheson de opdracht om het pistool elke dag om 12.00 uur, voor altijd af te vuren, als openbaar tijdsignaal voor de kolonie.

Ze doen het nog steeds.

De traditie stopte pas tijdens de Japanse bezetting, toen het originele wapen verdween. Het werd in de jaren zestig vervangen door een kleiner model nadat buren klaagden over het lawaai. Ook op oudejaarsavond om middernacht ontsteekt het vuur, en sinds 1989 kunnen sponsors betalen om het af te vuren, waarbij de opbrengst naar een goed doel gaat.

De klok: wat dit meer dan een anekdote maakt, is waar het pistool eigenlijk voor voor was.

Hongkong was een haveneconomie, en haveneconomieën hebben publieke tijd nodig. Havens over de hele wereld hebben dit visueel opgelost, waarbij tijdballen op een vast uur vielen, zodat schepen hun chronometers konden instellen - Greenwich deed het, en dat gold ook voor de bal die uiteindelijk het oudejaarsspektakel in New York werd. Hong Kong had ook visuele signalen. Maar een pistool heeft één voordeel ten opzichte van een bal: je hoeft er niet naar te kijken.

Dus kreeg Hong Kong een sonisch tijdsignaal, kilometers ver over het water hoorbaar, afgevuurd door een particulier bedrijf op bevel van de marine, als een gunst voor de hele kolonie waar niemand om had gevraagd en die sindsdien door niemand is geannuleerd.

Hong Kong ligt op 114° oost en loopt op UTC+8, een zone gebouwd voor de 120e meridiaan. Dat betekent dat het kanon dat de stad vertelde hoe laat het was, altijd ongeveer drieëntwintig minuten voordat de zon daadwerkelijk boven je hoofd stond heeft afgevuurd – en sindsdien elke dag volkomen, publiekelijk en betrouwbaar ongelijk heeft gehad.

Jaarlijks daglicht