Manila şu an saat kaç?

Manila yıllık gün ışığı süresi

Biliyor Muydunuz?

31 Aralık 1844 Filipinler'de Hiç Yaşanmadı

Jeepney'ler Metro Manila'daki kayıtlı araçların yaklaşık %2'sini oluşturuyor. Şehrin kendi trafik idaresine göre günlük trafiğin %2,3'ünü meydana getiriyorlar; özel otomobiller ise %43,75'ini.

Buna karşılık Filipinler'deki motorlu yolculukların kabaca %40'ını taşıyorlar — günde yaklaşık 40 milyon kişi-yolculuk.

Yalnızca Metro Manila'da bir çalışma günlük jeepney yolcu sayısını 9 milyona yakın buldu. Bir JICA araştırması jeepney'lerin başkent bölgesindeki toplu taşımanın %39'unu, yani 6,8 milyon yolculuğu karşıladığını saptadı. Taban ücret yaklaşık on beş ABD senti.

Filipinler'de kabaca 200.000 jeepney var; Metro Manila'da 42.000 ile 55.000 arası — kayıtlı hat ruhsatlarını mı yoksa hizmetteki tüm araçları mı saydığınıza göre. Her biri yaklaşık yirmi yolcu taşıyor.

Hesabın üzerinde durmakta fayda var. Araçların yüzde ikisi. Trafiğin yüzde ikisi. Yolculukların yüzde kırkı.

Sebep, çoğu insanın alternatifi olmaması: Metro Manila sakinlerinin yalnızca %12 kadarı özel araç sahibi. Başkentteki tıkanıklığın ülkeye günde yaklaşık 67 milyon dolara mal olduğu tahmin ediliyor — yılda 24 milyar doları aşıyor, o dönemki GSYH'nin yaklaşık %7'si — ve bundan sorumlu tutulan araçlar büyük ölçüde insanları taşıyanlar değil.

Saate gelince: Manila'nın öteden beri gerçeği değil, sistemi düzeltme gibi bir alışkanlığı var.

31 Aralık 1844'te Filipinler'de kimse doğmadı. Kimse ölmedi, kimse evlenmedi, hiçbir şey kaydedilmedi ve güneş doğmadı. Tarih, kararnameyle takvimden çıkarıldı.

Sebebi Macellan'a dayanıyor. Dünyanın etrafını batıya doğru dolaşırken seferi günde birkaç dakika kaybediyordu — güneşle aynı yöne gittikleri için her günleri, Avrupa'da bıraktıkları insanlarınkinden biraz daha geç bitiyordu. Filipinler'e vardıklarında takvimleri, tarihlerini batıdan sayan Asyalılarınkinden bir gün gerideydi ve kimse bunu düzeltmedi.

Koloni, Pasifik'in öbür yakasından İspanyol Amerikası üzerinden yönetildiği için o batı yarımküre tarihini olduğu gibi sürdürdü. Böylece Filipinler 323 yıl boyunca kendi komşularından bir gün geride kaldı. Manila'da pazar iken, birkaç günlük yelken mesafesindeki Batavia'da — bugünkü Cakarta — pazartesiydi.

Hata yüzyıllardır biliniyordu. Kimse düzeltmeye fırsat bulamadı.

Sonra Meksika 1821'de bağımsız oldu, Manila–Acapulco ticareti giderek sona erdi ve önemli olan şey Çin'le ve Asya'nın geri kalanıyla ticaret hâline geldi. Ticaret ortaklarınızdan bir gün geride olmak, bir tuhaflık olmaktan çıkıp soruna dönüştü.

16 Ağustos 1844'te Genel Vali Narciso Clavería y Zaldúa, Manila Başpiskoposu'nun onayıyla, 31 Aralık 1844 Salı gününün silineceğine hükmetti. 30 Aralık 1844 Pazartesi'nin ardından doğrudan 1 Ocak 1845 Çarşamba geldi.

Bunun Roma'dan nasıl ayrıldığına dikkat etmekte fayda var.

Papa Gregory 1582'de on günü çıkardığında birikmiş bir kaymayı düzeltiyordu ve reform, haftanın günleri döngüsüne dokunmayacak şekilde özenle tasarlanmıştı — perşembeyi yine cuma izledi. Kimse bir pazarını kaybetmedi.

Manila bambaşka bir şey yapıyordu. Bir kaymayı düzeltmiyor, Uluslararası Tarih Çizgisi'nin karşısına geçiyordu. Dolayısıyla Filipinler hem bir tarihi hem bir haftanın gününü atladı: o hafta salı hiç olmadı.

Tarih Çizgisi'nin kendisi hiçbir zaman uluslararası bir anlaşmayla belirlenmedi; 1884'teki Uluslararası Meridyen Konferansı bile onu tanımsız bıraktı. Manila o zaman çoktan kırk yıldır onun doğru tarafındaydı — oraya önce, tek başına ve kimseye sormadan varmıştı.