Manila

Το γνωρίζατε;

31 Δεκεμβρίου 1844 Δεν συνέβη στις Φιλιππίνες

Τα Jeepney αποτελούν περίπου το 2% των εγγεγραμμένων οχημάτων στο Metro Manila. Σύμφωνα με την αρχή κυκλοφορίας της ίδιας της πόλης, αντιπροσωπεύουν το 2,3% της καθημερινής κίνησης, έναντι 43,75% για τα ιδιωτικά αυτοκίνητα.

Μεταφέρουν περίπου 40% όλων των μηχανοκίνητων ταξιδιών στις Φιλιππίνες — περίπου 40 εκατομμύρια ταξίδια ατόμων την ημέρα.

Μόνο στο μετρό της Μανίλα, μια μελέτη ανέφερε ότι η καθημερινή επιβατική κίνηση με jeepney έφτασε σχεδόν 9 εκατομμύρια άτομα. Μια μελέτη της JICA διαπίστωσε ότι τα jeepney αντιστοιχούσαν στο 39% όλων των δημόσιων συγκοινωνιών στην περιοχή της πρωτεύουσας, ή 6,8 εκατομμύρια ταξίδια. Ο βασικός ναύλος είναι περίπου δεκαπέντε σεντς ΗΠΑ.

Υπάρχουν περίπου 200.000 jeepney στις Φιλιππίνες, με κάπου μεταξύ 42.000 και 55.000 στο Metro Manila, ανάλογα με το αν μετράτε τα εγγεγραμμένα franchises ή όλα τα οχήματα σε υπηρεσία. Το καθένα μεταφέρει περίπου είκοσι επιβάτες.

Η αριθμητική αξίζει να κάθεσαι μαζί της. Δύο τοις εκατό των οχημάτων. Δύο τοις εκατό της κίνησης. Σαράντα τοις εκατό των ταξιδιών.

Ο λόγος είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν την εναλλακτική λύση: μόνο το 12% περίπου των κατοίκων του Μετρό Μανίλα έχουν ιδιωτικό αυτοκίνητο. Η συμφόρηση στην πρωτεύουσα έχει υπολογιστεί ότι θα κοστίσει στη χώρα περίπου 67 εκατομμύρια USD την ημέρα — πάνω από 24 δισεκατομμύρια USD ετησίως, περισσότερο από το 10% του ΑΕΠ — και τα οχήματα που κατηγορούνται για αυτήν δεν είναι σε μεγάλο βαθμό αυτά που μεταφέρουν.

Το ρολόι: Η Μανίλα έχει ιστορικό προσαρμογής του συστήματος και όχι της πραγματικότητας.

Στις 16 Αυγούστου 1844 ο Γενικός Κυβερνήτης αποφάσισε ότι η Τρίτη 31 Δεκεμβρίου θα διαγραφόταν από το ημερολόγιο. Οι Φιλιππίνες είχαν μείνει μια μέρα πίσω από τους Ασιάτες γείτονές τους από τον Μαγγελάνο, επειδή η αποικία διοικούνταν στον Ειρηνικό από την Ισπανική Αμερική και κανείς δεν είχε διορθώσει τα ημερολόγια των πλοίων σε τρεις αιώνες.

Μέχρι το 1844 αυτό είχε πάψει να είναι εκκεντρικότητα. Το Μεξικό ήταν ανεξάρτητο, το εμπόριο του Ακαπούλκο είχε τελειώσει και οι δουλειές της χώρας ήταν πλέον με την Κίνα και την υπόλοιπη Ασία. Το να είσαι μια μέρα έξω από τους εμπορικούς σου εταίρους είναι ακριβό.

Έτσι Τη Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 1844 ακολούθησε η Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 1845. Οι Φιλιππίνες παρέλειψαν μια ημερομηνία και μια καθημερινή. Δεν υπήρχε Τρίτη εκείνη την εβδομάδα.

Κανείς δεν γεννήθηκε στις Φιλιππίνες στις 31 Δεκεμβρίου 1844. Κανείς δεν πέθανε, κανείς δεν παντρεύτηκε, τίποτα δεν καταγράφηκε, ούτε ο ήλιος ανέτειλε. Η ημερομηνία αφαιρέθηκε από το ημερολόγιο με διάταγμα.

Ο λόγος πηγαίνει πίσω στον Μαγγελάνο. Πλέοντας δυτικά σε όλο τον κόσμο, η αποστολή του έχανε λίγα λεπτά την ημέρα — ταξιδεύοντας με τον ήλιο, κάθε μέρα τελείωνε λίγο αργότερα από ό,τι για τους ανθρώπους που είχαν αφήσει στην Ευρώπη. Όταν έφτασαν στις Φιλιππίνες είχαν μείνει μια ολόκληρη μέρα πίσω και κανείς δεν διόρθωνε τα ημερολόγια των πλοίων.

Επειδή η αποικία διοικούνταν σε όλο τον Ειρηνικό από την Ισπανική Αμερική, απλώς κράτησε αυτή την ημερομηνία του δυτικού ημισφαιρίου. Έτσι για 323 χρόνια, οι Φιλιππίνες ήταν μια μέρα πίσω από τους γείτονές τους. Ενώ ήταν Κυριακή στη Μανίλα, ήταν Δευτέρα στη Μπατάβια - τη σύγχρονη Τζακάρτα - λίγες μέρες μακριά.

Το λάθος ήταν γνωστό εδώ και αιώνες. Κανείς δεν μπόρεσε να το φτιάξει.

Στη συνέχεια, το Μεξικό έγινε ανεξάρτητο το 1821, το εμπόριο Μανίλα-Ακαπούλκο κατέρρευσε και το εμπόριο με την Κίνα και την υπόλοιπη Ασία έγινε αυτό που είχε σημασία. Το να είστε μια μέρα έξω από τους εμπορικούς σας εταίρους έπαψε να είναι εκκεντρικότητα και άρχισε να αποτελεί πρόβλημα.

Στις 16 Αυγούστου 1844, ο Γενικός Κυβερνήτης Narciso Clavería y Zaldúa, με τη συμφωνία του Αρχιεπισκόπου της Μανίλας, αποφάσισε ότι την Τρίτη 31 Δεκεμβρίου 1844 θα διαγραφόταν. Τη Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 1844 ακολούθησε απευθείας την Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 1845.

Το ρολόι: αξίζει να προσέξετε σε τι διαφέρει αυτό από τη Ρώμη.

Όταν ο Πάπας Γρηγόριος απομάκρυνε δέκα ημέρες το 1582, διόρθωνε μια συσσωρευμένη μετατόπιση και η μεταρρύθμιση σχεδιάστηκε προσεκτικά για να αφήσει ανέγγιχτο τον κύκλο των καθημερινών - την Πέμπτη ακολουθούσε ακόμη η Παρασκευή. Κανείς δεν έχασε Κυριακή.

Η Μανίλα έκανε κάτι εντελώς άλλο. Δεν διόρθωνε μια μετατόπιση. περνούσε τη Διεθνή Γραμμή Ραντεβού. Έτσι, οι Φιλιππίνες παρέλειψαν μια ημερομηνία και μια καθημερινή: δεν υπήρχε Τρίτη εκείνη την εβδομάδα.

Η ίδια η Γραμμή Ημερομηνίας δεν είχε επισημοποιηθεί μέχρι τη Διεθνή Διάσκεψη των Μεσημβρινών του 1884. Μέχρι τότε η Μανίλα βρισκόταν στη σωστή πλευρά της για σαράντα χρόνια, έχοντας φτάσει εκεί πρώτη, μόνη, και χωρίς να ρωτήσει κανέναν.

Ετήσια ηλιοφάνεια