มะนิลา

รู้หรือไม่?

31 ธันวาคม พ.ศ. 2387 ไม่เกิดขึ้นในฟิลิปปินส์

รถจี๊ปนีย์คิดเป็นประมาณ 2% ของยานพาหนะที่จดทะเบียนในกรุงมะนิลา ตามข้อมูลของหน่วยงานจราจรของเมือง รถจี๊ปนีย์คิดเป็น 2.3% ของการจราจรรายวัน เทียบกับ 43.75% สำหรับรถยนต์ส่วนตัว

พวกเขาขนส่งผู้โดยสารประมาณ 40% ของการเดินทางด้วยเครื่องยนต์ทั้งหมดในฟิลิปปินส์ — ประมาณ 40 ล้านคนต่อวัน

ในกรุงมะนิลาเพียงแห่งเดียว มีงานวิจัยชิ้นหนึ่งที่ระบุว่าจำนวนผู้โดยสารรถจี๊ปนีย์ต่อวันอยู่ที่เกือบ 9 ล้านคน การศึกษาของ JICA พบว่ารถจี๊ปนีย์คิดเป็น 39% ของการขนส่งสาธารณะทั้งหมดในเขตเมืองหลวง หรือ 6.8 ล้านเที่ยว ค่าโดยสารพื้นฐานอยู่ที่ประมาณ 15 เซนต์สหรัฐ

มีรถจี๊ปนีย์ 200,000 คันในฟิลิปปินส์ โดยมีประมาณ 42,000 ถึง 55,000 คันในกรุงมะนิลา ขึ้นอยู่กับว่าคุณนับแฟรนไชส์ที่จดทะเบียนหรือยานพาหนะทั้งหมดที่ให้บริการ แต่ละลำบรรทุกผู้โดยสารได้ประมาณยี่สิบคน

เลขคณิตก็คุ้มค่าที่จะนั่งด้วย สองเปอร์เซ็นต์ของยานพาหนะ สองเปอร์เซ็นต์ของการจราจร สี่สิบเปอร์เซ็นต์ของการเดินทาง

เหตุผลก็คือคนส่วนใหญ่ไม่มีทางเลือกอื่น: เพียงประมาณ 12% ของชาวเมโทรมะนิลาเท่านั้นที่เป็นเจ้าของรถยนต์ส่วนตัว ความแออัดในเมืองหลวงถูกประเมินว่าสร้างความเสียหายให้กับประเทศประมาณ 67 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อวัน — มากกว่า 24 พันล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี หรือประมาณ 7% ของ GDP ของประเทศในขณะนั้น — และยานพาหนะที่ถูกกล่าวหาว่าส่วนใหญ่ไม่ใช่ยานพาหนะที่บรรทุกผู้โดยสาร

นาฬิกา: มะนิลามีประวัติของการปรับระบบมากกว่าความเป็นจริง

ไม่มีใครเกิดในฟิลิปปินส์เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2387 ไม่มีใครเสียชีวิต ไม่มีใครแต่งงาน ไม่มีการบันทึกอะไรเลย และไม่มีพระอาทิตย์ขึ้น วันที่ถูกลบออกจากปฏิทินตามพระราชกฤษฎีกา

เหตุผลกลับไปที่มาเจลลัน เมื่อล่องเรือไปทางตะวันตกทั่วโลก คณะสำรวจของเขาเสียเวลาไปสองสามนาทีต่อวัน — การเดินทางโดยมีดวงอาทิตย์ แต่ละวันสิ้นสุดช้ากว่าผู้คนที่พวกเขาจากไปในยุโรปเล็กน้อย เมื่อมาถึงฟิลิปปินส์ ปฏิทินของพวกเขาช้ากว่าปฏิทินของชาวเอเชียที่นับวันที่ของตนจากตะวันตกหนึ่งวัน และไม่มีใครแก้ไขให้ถูกต้อง

เนื่องจากอาณานิคมได้รับการบริหารทั่วทั้งมหาสมุทรแปซิฟิกจากสเปนอเมริกา จึงยังคงรักษาวันที่ในซีกโลกตะวันตกเอาไว้ ดังนั้นเป็นเวลา 323 ปี ที่ฟิลิปปินส์ล้าหลังประเทศเพื่อนบ้านหนึ่งวัน แม้ว่าจะเป็นวันอาทิตย์ในกรุงมะนิลา แต่เป็นวันจันทร์ที่ปัตตาเวีย จาการ์ตาสมัยใหม่ ซึ่งอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่วัน

ข้อผิดพลาดนี้ทราบกันมานานหลายศตวรรษ ไม่มีใครกล้ามาซ่อมเลย

จากนั้นเม็กซิโกก็ได้รับเอกราชในปี พ.ศ. 2364 การค้าระหว่างมะนิลา-อะคาปุลโกได้สิ้นสุดลง และการพาณิชย์กับจีนและส่วนอื่นๆ ของเอเชียก็กลายเป็นสิ่งสำคัญ การอยู่ห่างจากคู่ค้าของคุณหนึ่งวันหยุดกลายเป็นสิ่งแปลกประหลาดและเริ่มเป็นปัญหา

ในวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2387 ผู้ว่าราชการ Narciso Clavería y Zaldúa โดยได้รับความเห็นชอบจากอาร์ชบิชอปแห่งมะนิลา ได้มีคำสั่งให้ลบออกในวันอังคารที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2387 วันจันทร์ที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2387 ตามมาด้วยวันพุธที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2388 โดยตรง**

เป็นที่น่าสังเกตว่าสิ่งนี้แตกต่างจากโรมอย่างไร

เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรียกเลิกสิบวันในปี ค.ศ. 1582 พระองค์กำลังแก้ไขการเลื่อนลอยที่สะสมไว้ และการปฏิรูปได้รับการออกแบบอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้วงจรวันธรรมดาแตะต้อง โดยวันพฤหัสบดียังคงตามมาด้วยวันศุกร์ ไม่มีใครแพ้วันอาทิตย์

มะนิลากำลังทำอย่างอื่นโดยสิ้นเชิง มันไม่ได้แก้ไขการดริฟท์ มันกำลังก้าวข้ามเส้นวันที่สากล ดังนั้นฟิลิปปินส์จึงข้าม วันที่และวันธรรมดา: สัปดาห์นั้นไม่มีวันอังคาร

เส้นวันที่ไม่เคยได้รับการแก้ไขโดยข้อตกลงระหว่างประเทศ แม้แต่การประชุม International Meridian Conference เมื่อปี 1884 ก็ยังไม่มีการระบุแน่ชัด เมื่อถึงเวลานั้น มะนิลาก็อยู่ฝ่ายที่ถูกต้องมาเป็นเวลาสี่สิบปี โดยไปถึงที่นั่นก่อน โดยลำพัง และไม่ถามใครเลย

เวลากลางวันตลอดปีใน มะนิลา