Πεκίνο

Το γνωρίζατε;

Η Κίνα κατέρρευσε πέντε ζώνες ώρας σε μία και δεν κοίταξε ποτέ πίσω

Για να αγοράσετε ένα βενζινοκίνητο αυτοκίνητο στο Πεκίνο πρέπει πρώτα να κερδίσετε μια λαχειοφόρο αγορά.

Η πόλη εισήγαγε ποσόστωση πινακίδων κυκλοφορίας το 2011 για να επιβραδύνει την ανάπτυξη των οχημάτων και την αιθαλομίχλη. Οι πλάκες κατανέμονται με δημόσια κλήρωση και οι πιθανότητες έχουν καταρρεύσει σταθερά από τότε. Τον Ιανουάριο του 2011 ένας αιτών είχε περίπου 9,4% πιθανότητες. Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2012 ήταν 1,4%. Μέχρι το 2018 ήταν 0,2%.

Σε έναν γύρο τον Ιούνιο του 2018, περισσότερα από 2,8 εκατομμύρια άτομα διαγωνίστηκαν για 6.333 πιάτα — πιθανότητες 1 προς 2.031. Η ποσόστωση των συμβατικών αυτοκινήτων είχε μειωθεί από 90.000 για το 2017 σε κάτω από 40.000. Οι επιτρεπόμενες ετήσιες εγγραφές μειώθηκαν από 240.000 σε 100.000.

Ο μέσος χρόνος στην ουρά είναι 26 μήνες. Η λίστα αναμονής των ηλεκτρικών οχημάτων έχει ξεπεράσει τα 400.000 άτομα, με όσους βρίσκονται στο πίσω μέρος να λένε να περιμένουν έως και οκτώ χρόνια.

Μια ολόκληρη δευτερογενής οικονομία αναπτύχθηκε γύρω από αυτό. Τα πρακτορεία εμφανίστηκαν για να συνδέσουν τους αγοραστές με τις υπάρχουσες πινακίδες — σύμφωνα με πληροφορίες περίπου 15.650$ για μια ηλεκτρική πλάκα και 22.700$ για μια βενζινοκίνητη πλάκα. Μερικοί άνθρωποι εγγράφουν αυτοκίνητα στο όνομα ενός συζύγου και γάμοι που έχουν συναφθεί ειδικά για αυτόν τον σκοπό έχουν αναφερθεί σε περίπου 2.845 $ ετησίως ή 9.816 $ για πέντε χρόνια. Άλλοι αγοράζουν πινακίδες εκτός Πεκίνου για περίπου $250, τις νοικιάζουν από αντιπροσωπείες ή αγοράζουν μεταχειρισμένα αυτοκίνητα που συνοδεύουν ένα.

Υπάρχει ένα πραγματικά περίεργο εύρημα θαμμένο στην ακαδημαϊκή βιβλιογραφία. Επειδή ο μέσος όρος αναμονής είναι πάνω από δύο χρόνια, οι άνθρωποι χτίζουν συνήθειες μη οδήγησης ενώ κάνουν ουρά. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι μετά την τυπική αναμονή των 26 μηνών, η πιθανότητα ο νικητής να στραφεί στην οδήγηση μειώνεται κατά 16% — μειώνοντας την ετήσια χιλιομετρική απόσταση του οχήματος της πόλης κατά 8,48 εκατομμύρια χιλιόμετρα.

Η λαχειοφόρος αγορά λειτουργεί εν μέρει καθώς διαρκεί τόσο πολύ που οι άνθρωποι σταματούν να θέλουν το έπαθλο.

Το ρολόι: Το Πεκίνο μεριμνά δύο πράγματα κεντρικά, και τα δύο παράγουν την ίδια απόκριση.

Το 1949 η Κίνα κατάργησε τις πέντε υπάρχουσες ζώνες ώρας της και έβαλε ολόκληρη τη χώρα — πλάτος περίπου 5.000 χιλιομέτρων — σε ένα μόνο ρολόι, Ώρα Πεκίνου. Στο Kashgar, στο δυτικό άκρο, ο μεσοχειμωνιάτικος ήλιος δεν ανατέλλει επίσημα παρά γύρω στις δέκα το πρωί.

Έτσι, το Xinjiang τρέχει ήσυχα ένα δεύτερο, ανεπίσημο ρολόι δύο ώρες πίσω από το Πεκίνο. Δεν έχει νομική υπόσταση. Ο καθένας το χρησιμοποιεί ούτως ή άλλως, και η διεθνής βάση δεδομένων ζώνης ώρας φέρει μια καταχώρηση για αυτό.

Μια λοταρία πινακίδων κυκλοφορίας παράγει μια αγορά ψεύτικων γάμων. Μια ενιαία εθνική ζώνη ώρας παράγει μια δεύτερη εθνική ώρα. Και στις δύο περιπτώσεις ισχύει το επίσημο σύστημα και δίπλα του αναπτύσσεται ένα παράλληλο.

Η Κίνα έχει πλάτος περίπου 5.000 χιλιόμετρα και εκτείνεται από περίπου 73° ανατολικά έως 135° ανατολικά. Αυτό είναι αρκετά ευρύ για πέντε ζώνες ώρας, και για τριάντα χρόνια είχε ακριβώς αυτό.

Από το 1918, η Δημοκρατία της Κίνας λειτούργησε πέντε επίσημες ζώνες, που ιδρύθηκαν για τον συντονισμό των σιδηροδρόμων και της τηλεγραφίας:

• Kunlun — UTC+5:30
• Σινκιάνγκ–Θιβέτ — UTC+6
• Kansu–Shensi — UTC+7
• Chungyuan — UTC+8
• Kungshan — UTC+8:30

Τρεις ώρες από τη μια άκρη της χώρας στην άλλη.

Το 1949 η νεοσύστατη Λαϊκή Δημοκρατία κατάργησε και τις πέντε και έβαλε ολόκληρη τη χώρα σε ένα μόνο ρολόι: Ώρα Πεκίνου, UTC+8. Μια οδηγία του Κρατικού Συμβουλίου τον Μάιο του 1980 το επιβεβαίωσε εκ νέου. Έκτοτε, η Κίνα λειτουργεί σε μία ζώνη ώρας — καμία περιφερειακή παραλλαγή και καμία θερινή ώρα, εκτός από ένα σύντομο πείραμα μεταξύ 1986 και 1991.

Για κλίμακα: οι συνεχόμενες Ηνωμένες Πολιτείες έχουν περίπου το ίδιο πλάτος και χρησιμοποιούν τέσσερις ζώνες. Η Ρωσία χρησιμοποιεί έντεκα. Η Κίνα χρησιμοποιεί ένα.

Το ρολόι: το εφέ είναι πιο ορατό στο δυτικό άκρο.

Στο Kashgar, στο Xinjiang, ο ήλιος στα μέσα του χειμώνα δεν ανατέλλει γύρω στις 10 το πρωί από το επίσημο ρολόι και δύει γύρω στις επτά και μισή το βράδυ. Οι άνθρωποι ξυπνούν στο σκοτάδι, τρώνε πρωινό στο σκοτάδι και ξεκινούν την εργάσιμη μέρα πριν την ανατολή του ηλίου, γιατί το ρολόι στον τοίχο λέει ότι είναι ώρα.

Στην πράξη, μια δεύτερη, ανεπίσημη ώρα χρησιμοποιείται ευρέως στο Xinjiang — Ώρα Xinjiang ή Ώρα Ürümqi, δύο ώρες πίσω από το Πεκίνο στο UTC+6, η οποία ταιριάζει πολύ περισσότερο με τον τοπικό ήλιο. Δεν έχει επίσημη θέση. Απλώς είναι αυτό που τρέχει πολλή καθημερινή ζωή.

Το πρακτικό αποτέλεσμα είναι ότι οι άνθρωποι εκεί πρέπει συνήθως να καθορίσουν ποιο ρολόι αναφέρεται μια ώρα συνάντησης. Οι μακροχρόνιοι κάτοικοι περιγράφουν μια τυπική συνήθεια: στέλνοντας μηνύματα μισή ώρα πριν από ένα ραντεβού για να ρωτήσουν, ευγενικά, αν σκέφτεστε και οι δύο την ίδια ώρα.

Και το λογισμικό του κόσμου γνωρίζει και για τα δύο. Η διεθνής βάση δεδομένων ζώνης ώρας φέρει «Ασία/Σαγκάη» για την επίσημη εθνική ώρα — και επίσης φέρει «Ασία/Ουρούμτσι» στο UTC+6, έτσι ώστε τα συστήματα να αντιπροσωπεύουν μια ώρα που καμία κυβέρνηση δεν έχει αναγνωρίσει ποτέ επίσημα.

Ετήσια ηλιοφάνεια