Τρέχουσα τοπική ώρα: Πεκίνο

Φως της ημέρας μέσα στο έτος: Πεκίνο

Το γνωρίζατε;

Η Κίνα συγχώνευσε πέντε ζώνες ώρας σε μία και δεν κοίταξε ποτέ πίσω

Για να αγοράσετε ένα βενζινοκίνητο αυτοκίνητο στο Πεκίνο πρέπει πρώτα να κερδίσετε σε κλήρωση.

Η πόλη εισήγαγε ποσόστωση πινακίδων κυκλοφορίας το 2011 για να επιβραδύνει την ανάπτυξη των οχημάτων και την αιθαλομίχλη. Οι πινακίδες κατανέμονται με δημόσια κλήρωση και οι πιθανότητες μειώνονται δραματικά από τότε. Τον Ιανουάριο του 2011 ένας αιτών είχε περίπου 9,4% πιθανότητες. Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2012 ήταν 1,4%. Στα τέλη του 2019 ήταν περίπου 0,2%.

Σε έναν γύρο τον Ιούνιο του 2018, περισσότερα από 2,8 εκατομμύρια άτομα διαγωνίστηκαν για 6.333 πινακίδες — βασικές πιθανότητες 1 προς 2.031, επειδή όσοι συμμετέχουν επί μακρόν παίρνουν επιπλέον βάρος στην κλήρωση. Η ποσόστωση των συμβατικών αυτοκινήτων είχε μειωθεί από 90.000 για το 2017 σε κάτω από 40.000. Οι επιτρεπόμενες ετήσιες εγγραφές μειώθηκαν από 240.000 σε 100.000.

Ο μέσος χρόνος στην ουρά είναι 26 μήνες. Η λίστα αναμονής των ηλεκτρικών οχημάτων έχει ξεπεράσει τα 400.000 άτομα, και σε όσους βρίσκονται στο τέλος της λένε να περιμένουν έως και οκτώ χρόνια.

Μια ολόκληρη δευτερογενής οικονομία αναπτύχθηκε γύρω από αυτό. Εμφανίστηκαν πρακτορεία που φέρνουν σε επαφή αγοραστές με κατόχους πινακίδων — σύμφωνα με δημοσιεύματα, έναντι περίπου 15.650 $ για πινακίδα ηλεκτρικού και 22.700 $ για πινακίδα βενζινοκίνητου. Μερικοί άνθρωποι εγγράφουν αυτοκίνητα στο όνομα ενός συζύγου και έχουν αναφερθεί γάμοι που συνάπτονται ειδικά για αυτόν τον σκοπό, με κόστος περίπου 2.845 $ ετησίως ή 9.816 $ για πέντε χρόνια. Άλλοι αγοράζουν πινακίδες εκτός Πεκίνου για περίπου 250 $, τις νοικιάζουν από αντιπροσωπείες ή αγοράζουν μεταχειρισμένα αυτοκίνητα που έχουν ήδη πινακίδα.

Υπάρχει ένα πραγματικά περίεργο εύρημα θαμμένο στην ακαδημαϊκή βιβλιογραφία. Επειδή ο μέσος όρος αναμονής είναι πάνω από δύο χρόνια, οι άνθρωποι αποκτούν συνήθειες χωρίς αυτοκίνητο όσο περιμένουν. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι μετά την τυπική αναμονή των 26 μηνών, η πιθανότητα ο νικητής να στραφεί στην οδήγηση μειώνεται κατά 16% — μειώνοντας τα ετήσια οχηματοχιλιόμετρα της πόλης κατά 8,48 εκατομμύρια χιλιόμετρα.

Η κλήρωση πετυχαίνει τον σκοπό της εν μέρει επειδή διαρκεί τόσο πολύ, ώστε οι άνθρωποι σταματούν να θέλουν το έπαθλο.

Μια κλήρωση πινακίδων κυκλοφορίας παράγει μια αγορά ψεύτικων γάμων. Μια ενιαία εθνική ζώνη ώρας παράγει μια δεύτερη εθνική ώρα. Και στις δύο περιπτώσεις ισχύει το επίσημο σύστημα και δίπλα του αναπτύσσεται ένα παράλληλο.

Η Κίνα έχει πλάτος περίπου 5.000 χιλιόμετρα και εκτείνεται περίπου από τις 73° έως τις 135° ανατολικό μήκος. Αυτό είναι αρκετά ευρύ για πέντε ζώνες ώρας, και από το 1918 έως το 1949 τις είχε, αρχικά ως πρόταση και από το 1939 επίσημα.

Το 1918 το Κεντρικό Αστεροσκοπείο της Δημοκρατίας της Κίνας πρότεινε πέντε ζώνες, που αργότερα έγιναν επίσημες:

• Κουνλούν — UTC+5:30
• Σινκιάνγκ–Θιβέτ — UTC+6
• Κανσού–Σετσουάν — UTC+7
• Τσουνγκγιουάν — UTC+8
• Τσανγκπάι — UTC+8:30

Τρεις ώρες από τη μια άκρη της χώρας στην άλλη.

Το 1949 η νεοσύστατη Λαϊκή Δημοκρατία κατάργησε και τις πέντε και έβαλε ολόκληρη τη χώρα σε ένα μόνο ρολόι: Ώρα Πεκίνου, UTC+8. Μια οδηγία του Κρατικού Συμβουλίου τον Μάιο του 1980 το επιβεβαίωσε εκ νέου. Έκτοτε, η Κίνα λειτουργεί σε μία ζώνη ώρας — καμία περιφερειακή παραλλαγή και καμία θερινή ώρα, εκτός από ένα σύντομο πείραμα μεταξύ 1986 και 1991.

Για κλίμακα: οι συνεχόμενες Ηνωμένες Πολιτείες έχουν περίπου το ίδιο πλάτος και χρησιμοποιούν τέσσερις ζώνες. Η Ρωσία χρησιμοποιεί έντεκα. Η Κίνα χρησιμοποιεί μία.

Το ρολόι: το αποτέλεσμα είναι πιο ορατό στο δυτικό άκρο.

Στο Κασγκάρ, στο Σιντζιάνγκ, ο ήλιος στα μέσα του χειμώνα δεν ανατέλλει πριν από τις 10 περίπου το πρωί με το επίσημο ρολόι και δύει γύρω στις επτά και μισή το βράδυ. Οι άνθρωποι ξυπνούν στο σκοτάδι, τρώνε πρωινό στο σκοτάδι και ξεκινούν την εργάσιμη μέρα πριν την ανατολή του ηλίου, γιατί το ρολόι στον τοίχο λέει ότι είναι ώρα.

Στην πράξη, μια δεύτερη, ανεπίσημη ώρα χρησιμοποιείται ευρέως στο Σιντζιάνγκ — Ώρα Σιντζιάνγκ ή Ώρα Ουρουμτσί, δύο ώρες πίσω από το Πεκίνο στο UTC+6, η οποία ταιριάζει πολύ περισσότερο με τον τοπικό ήλιο. Το Πεκίνο ενέκρινε τη χρήση της από τους πολίτες το 1986, όμως οι σιδηρόδρομοι, οι πτήσεις και οι δημόσιες υπηρεσίες εξακολουθούν να λειτουργούν με ώρα Πεκίνου. Απλώς, με αυτήν κυλά μεγάλο μέρος της καθημερινής ζωής.

Το πρακτικό αποτέλεσμα είναι ότι οι άνθρωποι εκεί πρέπει συνήθως να διευκρινίζουν σε ποιο ρολόι αναφέρεται μια ώρα συνάντησης. Όσοι ζουν χρόνια εκεί περιγράφουν μια πάγια συνήθεια: στέλνεις μήνυμα μισή ώρα πριν από ένα ραντεβού για να ρωτήσεις, ευγενικά, αν έχετε και οι δύο στο μυαλό σας την ίδια ώρα.

Και το λογισμικό του κόσμου γνωρίζει και για τα δύο. Η διεθνής βάση δεδομένων ζωνών ώρας περιλαμβάνει τη ζώνη `Asia/Shanghai` για την επίσημη εθνική ώρα — αλλά και τη ζώνη `Asia/Urumqi` στο UTC+6, ώστε τα συστήματα να μπορούν να αναπαραστήσουν μια περιφερειακή ώρα που συνυπάρχει με την επίσημη εθνική.