Λονδίνο

Το γνωρίζατε;

Για 104 χρόνια, μια οικογένεια πούλησε το London the Time

Για να οδηγείτε μια μαύρη καμπίνα στο Λονδίνο πρέπει να περάσετε μια εξέταση που ονομάζεται The Knowledge και λειτουργεί από το 1865.

Για να το προσπεράσετε πρέπει να απομνημονεύσετε κάθε δρόμο σε ακτίνα έξι μιλίων από το Charing Cross. Αυτό είναι περίπου 25.000 δρόμοι. Πρέπει επίσης να μάθετε τις τοποθεσίες περίπου 20.000 ορόσημων — μουσεία, πρεσβείες, θέατρα, κλαμπ, αστυνομικά τμήματα — και 320 καθορισμένες διαδρομές, που έχουν καθιερωθεί από το Transport for London σε ένα έγγραφο γνωστό ως Blue Book.

Οι υποψήφιοι ταξιδεύουν στην πόλη με μοτοποδήλατα με ένα πρόχειρο δεμένο στο τιμόνι, έως και δεκαπέντε ώρες την ημέρα, λέγοντας δυνατά τα ονόματα των δρόμων καθώς πηγαίνουν. Τα περισσότερα από αυτά χρειάζονται τρία έως τέσσερα χρόνια. Ο πιο γρήγορος που το έχει κάνει κάποιος είναι δεκαοκτώ μήνες. Περίπου τα μισά δεν τελειώνουν ποτέ.

Οι εξετάσεις ονομάζονται εμφανίσεις. Ένας εξεταστής ονομάζει δύο σημεία τυχαία και ο υποψήφιος απαγγέλλει τη συντομότερη διαδρομή μεταξύ τους. Ο μόνος χάρτης που επιτρέπεται είναι αυτός στο κεφάλι τους.

Και αλλάζει το κεφάλι. Σε μια μελέτη στο University College του Λονδίνου, ογδόντα εκπαιδευόμενοι υποβλήθηκαν σε σάρωση εγκεφάλου πριν ξεκινήσουν, μαζί με μια αντίστοιχη ομάδα ελέγχου. Δεν υπήρχε διαφορά για αρχή. Τέσσερα χρόνια αργότερα, οι εκπαιδευόμενοι που προσόντα εμφάνισαν μια μετρήσιμη αύξηση της φαιάς ουσίας στον οπίσθιο ιππόκαμπο - την περιοχή που σχετίζεται με τη χωρική μνήμη. Όσοι προπονήθηκαν και απέτυχαν δεν έδειξαν τίποτα. Ούτε οι έλεγχοι. Όταν τα cabbies αποσύρονται, συρρικνώνεται πίσω.

Το ρολόι: που είναι η δεύτερη φορά που το Λονδίνο έλυσε ένα πρόβλημα βάζοντας την απάντηση μέσα σε ένα άτομο και βάζοντάς τον να περπατήσει μαζί της.

Για 104 χρόνια, από το 1836 έως το 1940, η οικογένεια Belville πούλησε τη σωστή ώρα στο Λονδίνο. Κρατούσαν ένα ρολόι τσέπης - ένα χρονοόμετρο που ονομαζόταν Arnold - το πήγαιναν στο Γκρίνουιτς κάθε εβδομάδα για να το βάλουν με το ρολόι του παρατηρητηρίου και μετά περπάτησαν μια διαδρομή γύρω από την πόλη αφήνοντας τους συνδρομητές να το διαβάσουν.

Η Ρουθ Μπέλβιλ το έκανε ακόμα τη δεκαετία του 1930, με τα πόδια, με ρολόι, σε μια πόλη που είχε ραδιόφωνο.

Το Λονδίνο κατασκεύασε τον πρώτο μεσημβρινό και στη συνέχεια προσέλαβε ανθρώπους να τον μεταφέρουν με το χέρι. Εξακολουθεί να κάνει το ίδιο πράγμα με τον χάρτη.

Το 1836 ο Βασιλικός αστρονόμος στο Γκρίνουιτς είχε ένα πρόβλημα: οι ωρολογοποιοί συνέχιζαν να χτυπούν την πόρτα του Αστεροσκοπείου για να ρωτήσουν τι ώρα είναι. Έτσι δημιούργησε μια συνδρομητική υπηρεσία και έβαλε έναν βοηθό, τον John Henry Belville, υπεύθυνο για αυτήν.

Ο Belville έλαβε ένα χρονοόμετρο τσέπης κατασκευασμένο από τον John Arnold τη δεκαετία του 1790. Όλοι το έλεγαν Arnold. Μια φορά την εβδομάδα έλεγχε τον Άρνολντ σε σχέση με το κύριο ρολόι του Παρατηρητηρίου - με ακρίβεια το ένα δέκατο του δευτερολέπτου - και μετά περπάτησε γύρω από το Λονδίνο σε περίπου 200 συνδρομητές, οι οποίοι έθεταν τα δικά τους ρολόγια κοιτάζοντάς το.

Πέθανε το 1856. Η χήρα του Μαρία δεν έλαβε σύνταξη, γι' αυτό άσκησε πιέσεις για τη δουλειά και παρέδιδε η ίδια το χρόνο γύρω από το Λονδίνο έως ότου συνταξιοδοτήθηκε το 1892, σε ηλικία 81 ετών. Η κόρη της Ρουθ ανέλαβε τότε, σε ηλικία 38 ετών, και μετέφερε τον Άρνολντ στα London Docks, στο Clerkenwell, στο West End και στο Bakereight για άλλα χρόνια.

Η Ρουθ συνταξιοδοτήθηκε το 1940, σε ηλικία 86 ετών. Η επιχείρηση λειτουργούσε για 104 χρόνια με ένα ρολόι τσέπης.

Το καλύτερο μέρος: μια αντίπαλη εταιρεία, η Standard Time Company, διένειμε χρόνο με ηλεκτρικό τηλέγραφο και διεξήγαγε μια εκστρατεία σε αίθουσες διαλέξεων και εφημερίδες για να δυσφημήσει τη γυναίκα με την τσάντα. Δεν την έβαλαν εκτός επιχείρησης. Ο Άρνολντ βρίσκεται τώρα στο Μουσείο Επιστημών.

Το ρολόι: το 1884, είκοσι έξι χώρες συμφώνησαν ότι το γεωγραφικό μήκος μηδέν θα διέτρεχε τον Airy Transit Circle στο Γκρίνουιτς. Κάθε ζώνη ώρας στη Γη - συμπεριλαμβανομένης αυτής στην οποία διαβάζετε αυτό - μετράται από αυτήν τη γραμμή.

Κάτι που είναι αστείο, γιατί η γραμμή είναι σε λάθος μέρος.

Η διάσημη ορειχάλκινη λωρίδα στην οποία οι τουρίστες παίζουν για φωτογραφίες βρίσκεται περίπου 102 μέτρα δυτικά από εκεί που το GPS λέει το μηδέν. Αυτό δεν είναι ένα λάθος που έκανε κανείς. Ο Έιρι ισοπέδωσε το τηλεσκόπιό του το 1850 χρησιμοποιώντας μια λεκάνη υδραργύρου, η οποία ευθυγραμμίζεται με την τοπική βαρύτητα - και η τοπική βαρύτητα στο Γκρίνουιτς δεν δείχνει ακριβώς τον άξονα της Γης. Και οι δύο γραμμές είναι σωστές. Απλώς απαντούν σε διαφορετικές ερωτήσεις.

Η πιο πολυφωτογραφημένη γραμμή στον κόσμο είναι 102 μέτρα μακριά και ολόκληρος ο πλανήτης θέτει το ρολόι του ούτως ή άλλως.

Ετήσια ηλιοφάνεια