Τρέχουσα τοπική ώρα: Χονγκ Κονγκ

Φως της ημέρας μέσα στο έτος: Χονγκ Κονγκ

Το γνωρίζατε;

Το δημόσιο ρολόι του Χονγκ Κονγκ ξεκίνησε ως τιμωρία

Το Χονγκ Κονγκ έχει περισσότερους ουρανοξύστες από οποιαδήποτε άλλη πόλη στη Γη, αν και η Σενζέν το πλησιάζει γρήγορα.

Η πόλη έχει πάνω από 9.000 πολυώροφα κτίρια. Περισσότερα από 1.000 από αυτά ξεπερνούν τα 100 μέτρα. Σύμφωνα με τον καθιερωμένο ορισμό του Council on Tall Buildings and Urban Habitat (CTBUH) — 150 μέτρα και άνω — το Χονγκ Κονγκ έχει κάπου μεταξύ 569 και 669, ανάλογα με την καταμέτρηση και την ημερομηνία αναφοράς. Το Γκίνες, χρησιμοποιώντας στοιχεία CTBUH από τον Ιανουάριο του 2025, δίνει 669.

Η Νέα Υόρκη, η οποία κατείχε αυτόν τον τίτλο από την εφεύρεση του ουρανοξύστη μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2000, έχει περίπου 320. Το Σικάγο, όπου χτίστηκε το πρώτο, έχει 137.

Πάνω από 200 μέτρα, το Χονγκ Κονγκ έχει 102 κτίρια. Πάνω από 300 μέτρα, έξι. Πάνω από 400 μέτρα, δύο. Το ψηλότερο είναι το Διεθνές Εμπορικό Κέντρο με 484 μέτρα και 118 ορόφους.

Ο λόγος είναι η γεωγραφία παρά η φιλοδοξία. Το Χονγκ Κονγκ είναι σφηνωμένο ανάμεσα σε βουνά και θάλασσα με πολύ λίγη οικοδομήσιμη γη, οπότε η μόνη διαθέσιμη κατεύθυνση ήταν προς τα πάνω.

Το ρολόι: και το κτίριο που τα ξεκίνησε όλα το έχτισε ένα γνωστό όνομα.

Η πρώτη κατασκευή του Χονγκ Κονγκ πάνω από 150 μέτρα ήταν το Τζάρντιν Χάους, που ολοκληρώθηκε το 1973 — χτίστηκε από την Hongkong Land, μέρος του ομίλου Τζάρντιν Μάθεσον.

Κάθε μέρα το μεσημέρι, στην προκυμαία του Κόζγουεϊ Μπέι, ένας ένστολος φρουρός που απασχολείται από τον εμπορικό οίκο Τζάρντιν Μάθεσον βαδίζει με στρατιωτικό βήμα ως έναν μικρό περίβολο, χτυπά οκτώ φορές μια καμπάνα πλοίου για να σημάνει το τέλος της πρωινής βάρδιας, ρίχνει μια βολή με ένα ναυτικό κανόνι πάνω από το αγκυροβόλιο-καταφύγιο τυφώνων, χτυπά ξανά την καμπάνα και αποχωρεί με στρατιωτικό βήμα.

Αυτό συμβαίνει εδώ και περισσότερα από εκατόν εξήντα χρόνια, και σύμφωνα με την ιστορία που αφηγείται το Χονγκ Κονγκ γι' αυτό, ξεκίνησε ως επίπληξη.

Η Τζάρντιν Μάθεσον αγόρασε τη γη το 1841 — το πρώτο οικόπεδο που πωλήθηκε σε δημόσια δημοπρασία στο αποικιακό Χονγκ Κονγκ. Η εταιρεία είχε ένα κανόνι στην προκυμαία της και, κατά το έθιμο, έριχνε χαιρετιστήρια βολή κάθε φορά που ο ταϊπάν, ο επικεφαλής της εταιρείας, ερχόταν ή έφευγε.

Γύρω στο 1860 ένας ανώτερος αξιωματικός του Βασιλικού Ναυτικού που έφτασε πρόσφατα στο Χονγκ Κονγκ το άκουσε και δεν το βρήκε καθόλου διασκεδαστικό. Οι χαιρετιστήριες βολές κανονιού ήταν προνόμιο του Κυβερνήτη και των ανώτερων στρατιωτικών αξιωματικών, όχι του αφεντικού μιας εμπορικής εταιρείας. Ως τιμωρία, η Τζάρντιν Μάθεσον διατάχθηκε να ρίχνει βολή με το κανόνι κάθε μέρα το μεσημέρι, στο διηνεκές, ως δημόσιο σήμα ώρας για την αποικία.

Ακόμα το κάνουν.

Η παράδοση σταμάτησε μόνο κατά τη διάρκεια της ιαπωνικής κατοχής, όταν εξαφανίστηκε το αρχικό κανόνι. Αντικαταστάθηκε τη δεκαετία του 1960 με ένα μικρότερο μοντέλο μετά από παράπονα των γειτόνων για τον θόρυβο. Ρίχνει βολή και τα μεσάνυχτα της παραμονής της Πρωτοχρονιάς, και από το 1989 χορηγοί μπορούν να πληρώσουν για να ρίξουν οι ίδιοι τη βολή, με τα έσοδα να πηγαίνουν σε φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Εκείνο που κάνει την ιστορία κάτι περισσότερο από ανέκδοτο είναι ο πραγματικός σκοπός του κανονιού.

Το Χονγκ Κονγκ ήταν μια λιμενική οικονομία και οι λιμενικές οικονομίες χρειάζονται δημόσια ώρα. Τα λιμάνια σε όλο τον κόσμο το έλυσαν οπτικά, με τις μπάλες του χρόνου να πέφτουν σε μια σταθερή ώρα, ώστε τα πλοία να μπορούν να ρυθμίσουν τα χρονόμετρά τους — το Γκρίνουιτς το έκανε και η πτώση της μπάλας της Πρωτοχρονιάς της Νέας Υόρκης βασίστηκε στην ίδια ιδέα. Το Χονγκ Κονγκ είχε επίσης οπτικά σήματα. Όμως ένα κανόνι έχει ένα πλεονέκτημα έναντι μιας μπάλας: δεν χρειάζεται να το κοιτάς.

Έτσι, το Χονγκ Κονγκ έλαβε ένα ηχητικό σήμα ώρας, που ακούγεται σε απόσταση μιλίων πάνω από το νερό και το δίνει μια ιδιωτική εταιρεία κατόπιν διαταγής του Ναυτικού, ως χάρη σε ολόκληρη την αποικία που κανείς δεν ζήτησε και κανείς δεν έχει ακυρώσει από τότε.

Το Χονγκ Κονγκ βρίσκεται στις 114° ανατολικά και ακολουθεί UTC+8, μια ζώνη που αντιστοιχεί στον 120ό μεσημβρινό. Πράγμα που σημαίνει ότι το κανόνι που έλεγε στην πόλη πότε είναι μεσημέρι έριχνε πάντα τη βολή του περίπου είκοσι τρία λεπτά πριν ο ήλιος φτάσει πραγματικά στο υψηλότερο σημείο του — και από τότε σφάλλει γι' αυτό τέλεια, δημόσια και αξιόπιστα, κάθε μέρα.