Τα μεσάνυχτα δεν είναι μια προφανής απάντηση. Είναι μια επιλογή, και για το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας δεν ήταν η πιο δημοφιλής.
Μια μέρα πρέπει να ξεκινήσει από κάπου, και υπάρχουν στην πραγματικότητα μόνο τρεις υποψήφιοι: όταν ανατέλλει ο ήλιος, όταν δύει ή σε κάποιο αυθαίρετο σημείο στο σκοτάδι όταν κανείς δεν παρακολουθεί. Κάθε ένα από τα τρία ήταν επίσημο εθνικό πρότυπο, και δύο από αυτά εξακολουθούν να είναι.
ΚΑΪΡΟ — όπου εφευρέθηκε το εικοσιτετράωρο.
Αιγύπτιοι αστρονόμοι χώρισαν τον ουρανό σε 36 ομάδες αστεριών που ονομάζονταν δεκάνοι και τους χρησιμοποίησαν ως νυχτερινό ρολόι. Δώδεκα ήταν ορατές σε μια ολόκληρη νύχτα, έτσι η νύχτα είχε δώδεκα ώρες — και η μέρα έπρεπε να ταιριάζει δώδεκα.
Από εκεί προέρχεται το 24ωρο και δεν έχει αναθεωρηθεί ποτέ. Το ίδιο σύστημα παρήγαγε ένα πολιτικό ημερολόγιο 365 ημερών χωρίς καθόλου δίσεκτα ημέρα. όταν ο Πτολεμαίος Γ' πρότεινε την προσθήκη ενός το 238 π.Χ., οι ιερείς αρνήθηκαν. Στη συνέχεια, το ημερολόγιο παρέσυρε προς τα πίσω στις εποχές για 1.460 χρόνια πριν επιστρέψει στο σημείο όπου ξεκίνησε.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ — όπου η μέρα ξεκινούσε με το ηλιοβασίλεμα, μέχρι το 1926.
Σύμφωνα με το οθωμανικό σύστημα alaturka, η ώρα δώδεκα ήταν η στιγμή που έδυε ο ήλιος. Που σημαίνει ότι η στιγμή κινούνταν κάθε μέρα και κάθε ρολόι στη χώρα έπρεπε να διορθώνεται κάθε λίγες μέρες, όλο το χρόνο, για πάντα.
Αυτή η δουλειά δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί. Απαιτούσε μουβακκιθάνες — δωμάτια χρονομέτρησης προσαρτημένα στα τζαμιά — στελεχωμένα από ειδικούς που υπολόγιζαν και προσαρμόζονταν συνεχώς, έτσι ώστε η πόλη να συμφωνεί περίπου με τον εαυτό της.
Ο νόμος 697, που ψηφίστηκε στην Άγκυρα στις 26 Δεκεμβρίου 1925, τον κατήργησε από την 1η Ιανουαρίου 1926. Οι μουβακκιθάνες έκλεισαν επίσημα μόλις το 1952.
ΝΑΪΡΟΜΠΙ — όπου η μέρα αρχίζει ακόμα με την ανατολή του ηλίου.
Η ώρα του Σουαχίλι μετράει από την αυγή. Οι επτά το πρωί σύμφωνα με διεθνή υπολογισμό είναι saa moja — ώρα πρώτη. Η μετατόπιση είναι ακριβώς έξι ώρες και η ημέρα και η νύχτα τρέχουν ως δύο ξεχωριστοί κύκλοι δώδεκα ωρών.
Είναι σε καθημερινή χρήση σε όλη την Κένυα, την Τανζανία και την Ουγκάντα. Οι πολύγλωσσοι Ανατολικοαφρικανοί αλλάζουν συστήματα ανάλογα με τη γλώσσα που μιλούν.
Λειτουργεί επειδή το Ναϊρόμπι βρίσκεται σε 1,3° νότια, όπου η ανατολή του ηλίου μετά βίας κινείται όλο το χρόνο.
ADDIS ABABA — η ίδια αρχή, συν ένα διαφορετικό έτος.
Η Αιθιοπία ξεκινά επίσης τη μέρα της τα ξημερώματα: έξι το πρωί διεθνώς είναι δώδεκα η ώρα στην Αιθιοπία. Παράλληλα, τρέχει ένα ημερολόγιο δεκατριών μηνών — δώδεκα των τριάντα ημερών συν ένα σύντομο δέκατο τρίτο που ονομάζεται Pagumē — το οποίο είναι επί του παρόντος επτά έως οκτώ χρόνια πίσω από το Γρηγοριανό.
Η δομή αυτού του ημερολογίου είναι το αρχαίο αιγυπτιακό πολιτικό ημερολόγιο, που κληρονομήθηκε μέσω της κοπτικής εκκλησίας. Το πλαίσιο που χτίστηκε το Κάιρο πριν από πέντε χιλιάδες χρόνια εξακολουθεί να λειτουργεί εδώ.
ΠΡΑΓΑ — το ρολόι που αρνείται να επιλέξει.
Το Orloj λειτουργεί στον τοίχο του Παλιού Δημαρχείου της Πράγας από το 1410. Εμφανίζει, ταυτόχρονα:
- Παλαιά εποχή της Βοημίας, στην οποία η μέρα ξεκινάει με το ηλιοβασίλεμα — η ίδια αρχή με την οθωμανική Κωνσταντινούπολη
- Βαβυλωνιακή ώρα, κατά την οποία η ημέρα αρχίζει με την ανατολή του ηλίου και οι ώρες φωτός της ημέρας χωρίζονται σε δώδεκα ανεξάρτητα από το μήκος — η ίδια αρχή με το Ναϊρόμπι και την Αντίς Αμπέμπα
- Ώρα Κεντρικής Ευρώπης — σταθερές ώρες, μετρημένες από τα μεσάνυχτα
- Ακριβής χρόνος — μετριέται με τα αστέρια και όχι με τον ήλιο
Ένα πρόσωπο ρολογιού. Τέσσερις απαντήσεις στο ερώτημα πότε ξεκινά μια μέρα. Όλα τρέχουν ταυτόχρονα. Όλα σωστά.
Οπουδήποτε αλλού σε αυτή τη σειρά, μια πόλη μάλωνε για αυτά τα συστήματα και διάλεξε ένα. Η Πράγα κατασκεύασε ένα μηχάνημα που τα δείχνει όλα και άφησε την απόφαση σε όποιον ψάχνει.