Το ημερολόγιο είναι μια κοινή σύμβαση, και κάθε τόσο κάποιος το διορθώνει. Όταν συμβαίνει αυτό, πραγματικές ημερομηνίες απλώς παύουν να έχουν υπάρξει.
Ρώμη, 1582. Ο πάπας Γρηγόριος ΙΓ΄ εξέδωσε τη βούλα Inter gravissimas για να διορθώσει μια απόκλιση δέκα ημερών που είχε συσσωρευτεί από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας το 325. Στις χώρες που την εφάρμοσαν αμέσως, την Πέμπτη 4 Οκτωβρίου ακολούθησε η Παρασκευή 15 Οκτωβρίου. Αφαιρέθηκαν δέκα ημερομηνίες. Κοιτάξτε όμως προσεκτικά αυτή τη φράση: μετά την Πέμπτη ερχόταν και πάλι Παρασκευή. Ο κύκλος των ημερών της εβδομάδας έμεινε σκόπιμα ανέπαφος. Κανείς δεν έχασε μια Κυριακή.
Βρετανία, 1752. Η Βρετανία και οι αποικίες της αντιστάθηκαν επί 170 χρόνια, ώσπου το σφάλμα είχε φτάσει τις έντεκα ημέρες. Την Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου ακολούθησε η Πέμπτη 14 Σεπτεμβρίου. Και πάλι ο κύκλος της εβδομάδας επέζησε. Γι' αυτό επίσης ο Τζορτζ Ουάσινγκτον έχει δύο καταγεγραμμένες ημερομηνίες γέννησης.
Στοκχόλμη, 1712. Η Σουηδία έκανε το αντίθετο από όλους τους άλλους. Αντί να σβήσει έντεκα ημέρες μονομιάς, αποφάσισε να περάσει την αλλαγή σταδιακά, παραλείποντας κάθε δίσεκτη ημέρα επί σαράντα χρόνια — ύστερα απορροφήθηκε από έναν πόλεμο και ξέχασε να παραλείψει τις δίσεκτες του 1704 και του 1708, και βρέθηκε μόνη της στον κόσμο με ένα ημερολόγιο που κανείς άλλος δεν μπορούσε να διαβάσει. Για να κάνει πίσω, έπρεπε να επαναφέρει την ημέρα που είχε αφαιρέσει το 1700. Επειδή το 1712 ήταν ήδη δίσεκτο, η Σουηδία πρόσθεσε δεύτερη δίσεκτη ημέρα. Η 30 Φεβρουαρίου 1712 είναι η μόνη 30 Φεβρουαρίου στην καταγεγραμμένη ιστορία. Εκείνη η χρονιά είχε 367 ημέρες, και πραγματικοί άνθρωποι χρησιμοποίησαν την ημερομηνία: ένα ζευγάρι παντρεύτηκε εκείνη τη μέρα στο Ύσταντ και δεν μπόρεσε ποτέ ξανά να γιορτάσει την επέτειο του γάμου του.
Μανίλα, 1844. Οι Φιλιππίνες έκαναν κάτι διαφορετικό από όλα τα παραπάνω. Δεν διόρθωναν μια απόκλιση· διέσχιζαν τη διεθνή γραμμή αλλαγής ημερομηνίας. Εξαιτίας του ταξιδιού του Μαγγελάνου προς τα δυτικά και τριών αιώνων αδιόρθωτων ημερολογίων πλοίων, η αποικία ήταν μία μέρα πίσω από τους Ασιάτες γείτονές της από την αρχή του ισπανικού εποικισμού, το 1565. Στις 16 Αυγούστου 1844 ο γενικός κυβερνήτης διέταξε να διαγραφεί η Τρίτη 31 Δεκεμβρίου 1844. Τη Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου ακολούθησε η Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 1845.
Προσέξτε τι έχασε η Μανίλα ενώ η Ρώμη το κράτησε. Επειδή η διόρθωση ήταν διέλευση της γραμμής αλλαγής ημερομηνίας και όχι διόρθωση απόκλισης, οι Φιλιππίνες παρέλειψαν και μια ημέρα της εβδομάδας, όχι μόνο μια ημερομηνία. Εκείνη την εβδομάδα δεν υπήρξε Τρίτη.
Αλάσκα, 1867. Η πιο παράξενη απ' όλες. Όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες αγόρασαν την Αλάσκα από τη Ρωσία, η περιοχή έπρεπε να αλλάξει ταυτόχρονα και ημερολόγιο και πλευρά της γραμμής αλλαγής ημερομηνίας. Την Παρασκευή 6 Οκτωβρίου ακολούθησε η Παρασκευή 18 Οκτωβρίου — ένα άλμα δώδεκα ημερών που κατέληξε στην ίδια ημέρα της εβδομάδας από την οποία ξεκίνησε.