Μια ζώνη ώρας είναι συμβιβασμός. Ο ήλιος φτάνει στο υψηλότερο σημείο του σε διαφορετική στιγμή σε κάθε σημείο της Γης, και κανένα ρολόι δεν θα μπορούσε ποτέ να το ακολουθεί αυτό, γι' αυτό ο κόσμος συμφώνησε να στρογγυλεύει.
Οι περισσότερες πόλεις στρογγυλεύουν κατά λίγα λεπτά και κανείς δεν το προσέχει. Ορισμένες πόλεις στρογγυλεύουν κατά περισσότερο από μία ώρα — και μόλις το μάθετε, το βλέπετε στον δρόμο.
Η Μαδρίτη είναι η πιο γνωστή περίπτωση. Η Ισπανία υιοθέτησε την ώρα Γκρίνουιτς (GMT) το 1901, όπως ακριβώς υπαγορεύει η γεωγραφία της· η ηπειρωτική Ισπανία βρίσκεται στην ίδια ευθεία με τη Βρετανία, την Πορτογαλία και το Μαρόκο. Ύστερα, στις 16 Μαρτίου 1940, τα ρολόγια πήγαν μία ώρα μπροστά για να ευθυγραμμιστούν με τη ναζιστική Γερμανία και δεν γύρισαν ποτέ πίσω. Σήμερα η Μαδρίτη ζει περίπου 75 λεπτά μπροστά από τον δικό της ήλιο τον χειμώνα και περίπου δύο ώρες μπροστά το καλοκαίρι. Οι Ισπανοί τρώνε μεσημεριανό στις 14:00 και βραδινό στις 21:00 — όμως με τη ζώνη ώρας που θα τους έδινε η γεωγραφία, αυτό είναι 13:00 και 20:00, ακριβώς την ώρα που τρώει η υπόλοιπη Ευρώπη.
Η Κουάλα Λουμπούρ και η Σιγκαπούρη ακολουθούν από κοντά, με περίπου 73 και 65 λεπτά, και έφτασαν εκεί μαζί. Στις 23:30 της 31ης Δεκεμβρίου 1981, η Μαλαισία πήγε τη Χερσόνησο της Μαλαισίας μισή ώρα μπροστά, για να κλείσει τη διαφορά ώρας με το Σαμπάχ και το Σαραουάκ. Η Σιγκαπούρη έκανε την ίδια αλλαγή την ίδια στιγμή. Η Σιγκαπούρη βρίσκεται σχεδόν ακριβώς πάνω στον ισημερινό, όπου ο ήλιος θα έπρεπε να ανατέλλει στις έξι και να δύει στις έξι, για πάντα — αντί γι' αυτό ανατέλλει γύρω στις επτά και δύει γύρω στις επτά.
Η Κωνσταντινούπολη είναι στα 64 λεπτά και έφτασε εκεί από άλλον δρόμο: η Τουρκία κατάργησε τη θερινή ώρα το 2016 και κλείδωσε μόνιμα τη χώρα στο UTC+3, μια ζώνη που αντιστοιχεί στον 45ο μεσημβρινό. Στα τέλη Δεκεμβρίου, ο ήλιος στην Κωνσταντινούπολη δεν ανατέλλει πριν από τις οκτώ και μισή περίπου.
Το Μπουένος Άιρες είναι η επόμενη περίπτωση, στα 54 λεπτά, και το φαινόμενο είναι διάσημο χωρίς να το καταλαβαίνει κανείς. Η Αργεντινή χρησιμοποιεί UTC−3· γεωγραφικά ανήκει στο UTC−4. Το φως του δειλινού κρατά παράλογα αργά, το δείπνο αρχίζει στις δέκα, τα εστιατόρια γεμίζουν στις έντεκα. Το Μπουένος Άιρες δεν είναι ξενύχτικη πόλη από ιδιοσυγκρασία. Είναι ξενύχτικη πόλη από αριθμητική.
Το Λάγος είναι στα 46 λεπτά, το Μπακού στα 40, η Σεούλ και το Καράτσι στα 32 το καθένα, το Χονγκ Κονγκ στα 23, το Τορόντο στα 18.
Αυτό που τις ενώνει είναι ότι καμία από αυτές τις αποκλίσεις δεν τη δημιούργησε αστρονόμος. Της Μαδρίτης προήλθε από μια διπλωματική χειρονομία. Της Σιγκαπούρης από μια απόφαση που πάρθηκε σε άλλη χώρα. Της Σεούλ είναι το κατάλοιπο τεσσάρων αλλαγών της επίσημης ώρας μέσα σε μισό αιώνα, καμία από τις οποίες δεν είχε καμία σχέση με τον ουρανό.
Η Τεχεράνη είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Το Ιράν αρνήθηκε να στρογγυλέψει: χρησιμοποιεί UTC+3:30, μία από τις λίγες ζώνες μισής ώρας στον κόσμο, επιλεγμένη ώστε ο εθνικός μεσημβρινός να πέφτει σχεδόν ακριβώς σε μια στρογγυλή διαφορά. Το ρολόι της Τεχεράνης απέχει λίγα μόνο λεπτά από το δικό της ηλιακό μεσημέρι — και μπερδεύει μόνιμα τα προγράμματα ημερολογίου όλων των άλλων.