Ορισμένες χώρες είναι αρκετά πλατιές ώστε ο ήλιος να ανατέλλει με διαφορά ωρών στα δύο άκρα τους. Καθένας από αυτούς έπρεπε να αποφασίσει αν το ρολόι πρέπει να ακολουθεί τον ουρανό ή την πολιτεία. Δεν αποφάσισαν όλοι με τον ίδιο τρόπο.
Πεκίνο — Η Κίνα έχει πλάτος περίπου 5.000 χιλιόμετρα, εκτείνοντας πέντε γεωγραφικές ζώνες ώρας από περίπου 73° έως 135° ανατολικά. Από το 1918 η Δημοκρατία της Κίνας έτρεξε ακριβώς πέντε: Kunlun στο UTC+5:30, Sinkiang–Tibet στο UTC+6, Kansu–Shensi στο UTC+7, Chungyuan στο UTC+8 και Kungshan στο UTC+8:30. Το 1949 και οι πέντε καταργήθηκαν και η χώρα τέθηκε σε ένα ρολόι: Ώρα Πεκίνου, UTC+8. Το φαινόμενο είναι πιο ορατό στην Άπω Δύση, όπου στο Kashgar ο μεσοχειμωνιάτικος ήλιος δεν ανατέλλει μέχρι τις δέκα το πρωί από το επίσημο ρολόι. Στην πράξη, μια δεύτερη, ανεπίσημη ώρα - Ώρα Xinjiang ή Ürümqi, δύο ώρες πίσω από το Πεκίνο - χρησιμοποιείται ευρέως στην καθημερινή ζωή εκεί και η διεθνής βάση δεδομένων ζώνης ώρας περιέχει μια καταχώρηση για αυτήν.
Δελχί — Η Ινδία έκανε την ίδια επιλογή για τον ίδιο λόγο: την εθνική συνοχή. Η τυπική ώρα Ινδίας καθορίστηκε την 1η Σεπτεμβρίου 1947 σε UTC+5:30, υπολογιζόμενη από έναν μεσημβρινό στις 82°30′ ανατολικά. Γεωγραφικά η Ινδία θα είχε τρεις ζώνες. είναι ευρύτερο από τις συνεχόμενες Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες έχουν τέσσερις. Ο ήλιος ανατέλλει περίπου ενενήντα λεπτά νωρίτερα στο ανατολικό άκρο της Ινδίας από ό,τι στο δυτικό της, και στο Assam το ηλιοβασίλεμα μπορεί να φτάσει γύρω στις τέσσερις και μισή το απόγευμα ενώ η εργάσιμη ημέρα συνεχίζεται. Οι κήποι τσαγιού του Assam τρέχουν αθόρυβα μια ώρα μπροστά από τη χώρα την ανεπίσημη Tea Garden Time από τη βρετανική εποχή, και εξακολουθούν να λειτουργούν.
Μόσχα — Η Ρωσία πήγε στον άλλο δρόμο και διατήρησε έντεκα ζώνες ώρας, περισσότερες από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Αλλά συγκεντρώθηκε με διαφορετικό τρόπο: για το μεγαλύτερο μέρος του περασμένου αιώνα τα δρομολόγια των σοβιετικών και ρωσικών σιδηροδρόμων δημοσιεύονταν στην ώρα της Μόσχας σε ολόκληρο το δίκτυο, έτσι ένας επιβάτης που επιβιβαζόταν στην Άπω Ανατολή διάβαζε την ώρα αναχώρησης χωρίς σχέση με τον ήλιο έξω από το παράθυρο.
Μελβούρνη — Η Αυστραλία είναι το αντιπαράδειγμα και είναι διδακτικό. Επειδή η θερινή ώρα είναι θέμα πολιτείας και όχι ομοσπονδιακό, οι τρεις επίσημες ζώνες ώρας της Αυστραλίας γίνονται πέντε για έξι μήνες το χρόνο, συμπεριλαμβανομένων δύο χωριστών αντισταθμίσεων μισής ώρας. Κανείς δεν το σχεδίασε αυτό. Κάθε δικαιοδοσία απάντησε στην ερώτηση ξεχωριστά και αυτό είναι το σχήμα που έδωσαν οι απαντήσεις. Επεκτείνεται ακόμη και σε μεμονωμένες πόλεις: το Broken Hill, στη Νέα Νότια Ουαλία, κρατά την ώρα της Νότιας Αυστραλίας.
Κουάλα Λουμπούρ — Η Μαλαισία αντιμετώπισε μια μικρότερη εκδοχή του ίδιου προβλήματος, μια ραφή μισής ώρας μεταξύ της Χερσονήσου και της Ανατολικής Μαλαισίας, και την έκλεισε τα τελευταία τριάντα λεπτά του 1981.
Μεταξύ τους αυτά τα πέντε κάνουν το επιχείρημα όσο πιο ξεκάθαρο μπορεί να γίνει. Ένα ρολόι μπορεί να είναι ακριβές ή να είναι κοινόχρηστο. Σε μια αρκετά μεγάλη χώρα, δεν μπορεί να είναι και τα δύο — και κάθε κυβέρνηση που αντιμετώπισε αυτή την επιλογή έχει επιλέξει να μοιραστεί.