Bunu okuduğunuz saatin her bir öğesi biri tarafından, bir yerde, genelde sonradan olduğu şeyle hiç ilgisi olmayan bir sebeple icat edildi.
Kahire bize günü verdi. Mısırlı gökbilimciler gökyüzünü 36 yıldız grubuna — dekanlara — böldü ve bunları gece saati olarak kullandı: bir gece boyunca on ikisi görünüyordu, böylece gece on iki saat oldu, gündüz de eşleşmek için on iki. 24 saatlik gün buradan geliyor ve hiç revize edilmedi. Aynı sistem 365 günlük bir sivil yıl da üretti; Mısır ona artık gün eklemeyi reddetti, takvim mevsimler boyunca geriye kaydı ve yeniden hizalanması 1.460 yıl aldı.
Atina bize makineyi verdi. 1901'de bir batıktan çıkarılan ve 1902'de dişli bir aygıt olduğu anlaşılan Antikythera mekanizması, MÖ 150–100 civarında yapıldı. Tutulmaları öngörüyor, Ay'ın düzensiz hareketini izliyor, gezegenleri gösteriyor ve Olimpiyat döngüsünü sayıyordu. Karşılaştırılabilir karmaşıklıkta bir şey 1.400 yıl boyunca ortaya çıkmadı.
Roma bize takvimi verdi. 1582'de XIII. Gregory on günü sildi ve daha önemlisi artık yıl kuralını sabitledi: dörde bölünenler, yüzyıllar hariç, dört yüze bölünmüyorlarsa. O kural şu anda dünyadaki her cihazın içinde sessizce çalışıyor.
Chicago bize saat dilimini verdi. 18 Kasım 1883'ten önce Kuzey Amerika kabaca üç yüz yerel güneş saatiyle çalışıyordu. Demiryolları hiçbir hükümete sormadan kıtaya dört dilim dayattı. Chicago'nun saatleri dokuz dakika otuz iki saniye geri alındı ve şehir bir öğleden sonrada öğleni iki kez yaşadı.
Londra bize sıfırı verdi. 1884'te yirmi altı ülke, sıfır boylamının Greenwich'teki Airy Geçiş Dairesi'nden geçeceğinde anlaştı. Dünyadaki her saat dilimi o çizgiden ölçülüyor — ki GPS sonradan ortaya çıkardı, modern referans meridyeninin gerçekte düştüğü yerden yaklaşık 102 metre uzakta.
Paris bize metreyi verdi; bir devrimin ve bir savaşın içinden geçerek Dunkerque'ten Barselona'ya bir meridyen yayını ölçerek. Sonra 1978'e kadar kanunda "Greenwich" kelimesini söylemeyi reddetti.
Auckland bize yaz saatini verdi — 1895'te Wellington Felsefe Derneği'ne, akşamları güve yakalamak için daha çok ışık isteyen bir entomolog tarafından okunan bir bildiri hâlinde. Ona güldüler.
Berlin bize yaz saatini gerçekten olan hâliyle verdi: savaşta kömür tasarrufu için 30 Nisan 1916 tarihli bir kararname. Altı hafta içinde bir düzine ülke kopyaladı; aralarında Almanya'yla savaş hâlinde olanlar da vardı.
Kopenhag bize tek bir insanın yaptığı en iddialı saati verdi — Jens Olsen'in Verdensur'u: on iki mekanizma, 15.448 parça, haftada bir elle kurulan ve en yavaş dişlisi 25.753 yılda bir tur atan bir saat.
Zürih bize en disiplinlisini verdi: saniye ibresi her 60 saniyenin 58,5'inde bilerek yanlış olan, erken varıp bekleyen ve böylece yalnızca gerçekten önemli olan tek anda tam olarak doğru olabilen bir istasyon saati.