Zürih şu an saat kaç?

Zürih yıllık gün ışığı süresi

Biliyor Muydunuz?

İsviçre, Her 60 Saniyenin 58,5'inde Bilerek Yanlış Olan Bir Saat Yaptı

İsviçre'de neredeyse her kişiye bir nükleer sığınak yeri düşüyor.

Ülkede 370.000'den fazla sığınak bulunuyor — kabaca 360.000'i özel, 9.000 ila 10.000'i kamuya ait — ve yaklaşık 9,1 milyon nüfuslu bir ülkede yaklaşık dokuz milyon kişilik yer sağlıyorlar — kabaca her sakine bir yer.

Bu, kimsenin yıkmaya fırsat bulamadığı bir Soğuk Savaş kalıntısı değil. Yürürlükteki kanun. Sivil Koruma Federal Kanunu'nun 46. maddesi, konut binası inşa eden herkesin içinde bir sığınak yapıp donatmasını, belediyelerin de özel sığınakların yetersiz kaldığı yerlerde kamu sığınağı sunmasını zorunlu kılıyor. Yeni sakinler inşaat ve bakım için tek seferlik bir ücret ödüyor — hâlihazırda konut başına 800 ila 1.400 İsviçre frangı öneriliyor.

İsviçre bunlara hâlâ para harcıyor. On beş yıla yayılmış yaklaşık 220 milyon frank ayrıldı; yıllık bakım harcaması 2027'den itibaren 9 milyon franktan 15 milyon franga çıkıyor. İki yüz büyük sığınak modernize ediliyor.

Dağılım eşit değil — Cenevre yalnızca %75 kapsama oranında — ve en fazla yedi kişilik en küçük özel sığınaklardan yaklaşık 100.000'i hizmetten çıkarılıyor.

Bu arada da şarap mahzeni oluyorlar. Ve sauna. Ve depo. Bern Üniversitesi birinde eşya tutuyor. Luzern'deki Sonnenberg sığınağının girişi bir çocuk oyun parkının ortasında.

Saate gelince: Bu da Zürih'in en meşhur ihracatını belli bir açıdan anlaşılır kılıyor.

Yaklaşık 9,1 milyon nüfuslu bir ülke, gerçekleşmemiş bir olay için dokuz milyon sığınak yeri kurup bakımını yapıyor ve beklerken içine şarap koyuyor. Saat de her altmış saniyede aynı şeyi yapıyor.

2012'de Apple, iOS 6'yı bir saat uygulamasıyla yayınladı: rakamsız siyah-beyaz kadran ve ucunda küçük bir disk olan kırmızı saniye ibresi. İsviçre Federal Demiryolları fark etti. Tasarım yasal koruma altında. Apple izin almamıştı.

Anlaşma tutarı açıklanmadı ama yaygın olarak 16 milyon euro civarında olduğu bildirildi — 1940'larda bir demiryolu mühendisinin peron saatleri için tasarladığı bir kadran için.

Mühendisin adı Hans Hilfiker (1901–1993) ve saatinin ünlü olmasının sebebi tasarım değil. Sebebi, bilerek yanlış çalışan saniye ibresi.

İsviçre demiryolu tarifelerinde saniye yoktur. Trenler her zaman tam dakikada kalkar. Dolayısıyla ülkedeki her istasyon saati, tek bir ana saatten telefon şebekesi üzerinden dakikada bir gönderilen elektriksel darbeyle çalışır; bu darbe yelkovanı ilerletir.

Saniye ibresi ise kendi motoruyla dönüyor — ve Hilfiker onu bilerek hızlı ayarladı. Kadran turunu 58,5 saniyede tamamlıyor. Sonra on ikide duruyor ve ana darbe gelene kadar yaklaşık bir buçuk saniye bekliyor; darbe gelince yelkovan atlıyor ve trenler serbest kalıyor.

Hilfiker'in duraklama için verdiği gerekçe: "son anda sükûnet getirmek ve dakik kalkışı kolaylaştırmak."

Yani her 60 saniyenin 58,5'inde, dünyanın en meşhur dakiklik sembolü size yanlış saati gösteriyor. Erken varıyor ve bekliyor. Yalnızca gerçekten önemli olan tek anda tam olarak doğru — ve o anda İsviçre'deki bütün istasyonlarda aynı anda doğru.

Modern elektronik, duraklamayı onlarca yıl önce gereksiz kıldı. İsviçreliler onu yine de korudu.

Neredeyse: kısa bir skandal yaşandı. 2014 civarında, tasarruf için demiryolları ayrı motorları yıprandıkça saniye ibrelerini sessizce sökmeye başladı. Yolcular tepki gösterdi. Tasarımcılar demiryolunu vandallıkla suçladı. Zürihli bir gazete, haklı olarak, kırmızı ibre olmadan dakikanın beşinci saniyesini elli beşinci saniyesinden ayırt edemeyeceğinizden yakındı.

Saat kaldı. Tescilli marka, 1986'dan beri bir saat üreticisine lisanslı ve binlerce İsviçre istasyonunda hâlâ 1955'ten beri yaptığı şeyi yapıyor: kadranı koşturarak dolanıyor, erken varıyor ve koca bir ülkenin demiryolu ağı hangi dakikada olunduğunda uzlaşırken bir buçuk saniye kıpırdamadan duruyor.