Το γνωρίζατε;
Η Ισπανία έβαλε τα ρολόγια της στο Βερολίνο και δεν τα γύρισε ποτέ πίσω
Η Μαδρίτη έχει περισσότερα από 21.400 μπαρ, που εξυπηρετούν μια πόλη περίπου 3,4 εκατομμυρίων κατοίκων — περίπου ένα μπαρ για κάθε 159 κατοίκους.
Η Ισπανία στο σύνολό της είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη πυκνότητα μπαρ στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ανάλογα με το σύνολο δεδομένων, ο εθνικός αριθμός κυμαίνεται από ένα μπαρ ανά 169 έως ένα ανά 207 κατοίκους. Το ισπανικό ινστιτούτο στατιστικών καταμέτρησε 277.539 καταστήματα εστίασης σε πληθυσμό 47,3 εκατομμυρίων κατοίκων.
Αυτό οδηγεί στη σύγκριση που απολαμβάνουν περισσότερο οι Ισπανοί: Η Ισπανία έχει περισσότερα μπαρ από νοσοκομειακές κλίνες. Υπάρχουν περίπου 163.437 νοσοκομειακές κλίνες στη χώρα — μία για κάθε 289 άτομα. Μπαρ υπάρχει ένα για κάθε 170 περίπου.
Οι περιφερειακοί αριθμοί είναι εξίσου ανισόρροποι. Μόνο η Ανδαλουσία έχει 58.486 καταστήματα — σύμφωνα με πληροφορίες περισσότερες από τη Δανία, τη Φινλανδία, τη Νορβηγία και την Ιρλανδία μαζί. Η Καταλονία έχει 54.509. Η περιφέρεια της Μαδρίτης, 36.248.
Μια επιφύλαξη σχετικά με τον ορισμό: το «μπαρ» εδώ μετριέται με την ευρεία έννοια, καλύπτοντας καφετέριες, καταστήματα παγωτού, εστιατόρια και μπυραρίες – οπουδήποτε μπορείτε να καθίσετε για έναν καφέ ή μια μπύρα. Αλλά αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο. Ένα ισπανικό μπαρ δεν είναι βραδινός χώρος. Σερβίρει τοστ με ντομάτα στις οκτώ, μποκαντίλο στις έντεκα, μενού ντελ ντία τριών πιάτων στις δύο και τάπας στις εννιά.
Το ρολόι: και αυτό μας φέρνει στο γιατί η ισπανική ημέρα φαίνεται τόσο περίεργη απ' έξω και γιατί δεν είναι.
Τα μπαρ δεν μένουν ανοιχτά ως αργά. Το ρολόι πάει νωρίς.
Η Ισπανία υιοθέτησε τη Μέση Ώρα Γκρίνουιτς το 1901, όπως υπαγορεύει η γεωγραφία της. Το μεγαλύτερο μέρος της ηπειρωτικής Ισπανίας βρίσκεται δυτικά του μεσημβρινού του Γκρίνουιτς. Κατά γεωγραφικό μήκος ανήκει μαζί με τη Βρετανία, την Πορτογαλία και το Μαρόκο.
Στη συνέχεια, τη 16η Μαρτίου 1940, στις έντεκα το βράδυ, ο Φράνκο έβαλε τα ρολόγια μία ώρα μπροστά για να ταιριάξει με τη ναζιστική Γερμανία. Ήταν μια συμβολική χειρονομία – η Ισπανία παρέμεινε ουδέτερη – και η κυβέρνηση είπε ότι η αλλαγή θα ανακαλούνταν σε εύθετο χρόνο.
Αυτό συνέβη πριν από περισσότερα από ογδόντα χρόνια. Η Ισπανία είναι ακόμα στην ώρα του Βερολίνου. Είναι πλέον η δυτικότερη χώρα της Ευρώπης που ακολουθεί την ώρα Κεντρικής Ευρώπης, μοιράζοντας ένα ρολόι με την Πολωνία και την Ουγγαρία. Τα Κανάρια Νησιά, λογικά, ακολουθούν την ώρα GMT. Η Μαδρίτη βρίσκεται σχεδόν στις 4° δυτικά, με ένα ρολόι φτιαγμένο για τον 15ο μεσημβρινό ανατολικά, κι έτσι το ρολόι της πάει περίπου 75 λεπτά μπροστά από τον ήλιο της.
Οι συνέπειες δεν είναι αμελητέες. Στη Γαλικία, στο βορειοδυτικό άκρο της χώρας, ο χειμωνιάτικος ήλιος δεν ανατέλλει πριν από τις εννέα περίπου το πρωί — τα παιδιά ξεκινούν τη σχολική μέρα στο σκοτάδι. Η ισπανική τηλεόραση σε ώρα υψηλής τηλεθέασης διαρκεί από τις δέκα το βράδυ έως μετά τα μεσάνυχτα.
Και το περίφημο ισπανικό πρόγραμμα αποδεικνύεται ότι δεν είναι καθόλου ιδιοσυγκρασία. Όπως το θέτει μια Ισπανίδα καθηγήτρια διοίκησης επιχειρήσεων: οι Ισπανοί γευματίζουν στις 14:00 και δειπνούν στις 21:00 – αλλά με βάση τη θέση του ήλιου, αυτό αντιστοιχεί στις 13:00 και στις 20:00. Ακριβώς όταν τρώει η υπόλοιπη Ευρώπη. Η Ισπανία δεν τρώει αργά. Το ρολόι της Ισπανίας τρέχει γρήγορα και όλοι έχουν προσαρμοστεί ευγενικά γύρω από αυτό εδώ και τρεις γενιές.
Μια κοινοβουλευτική επιτροπή συνέστησε την επιστροφή στο GMT το 2013. Η κυβέρνηση το μελέτησε ξανά το 2016. Δεν έγινε τίποτα.
Αν σας ακούγεται γνωστό, δεν είναι τυχαίο. Το Μπουένος Άιρες κάνει ακριβώς το ίδιο – με το ρολόι του περίπου πενήντα τέσσερα λεπτά μπροστά από τον ήλιο – και έχει ακριβώς την ίδια φήμη ότι τρώει αργά.
Δύο χώρες, δύο ήπειροι, καμία σύνδεση μεταξύ τους, ένας πανομοιότυπος μηχανισμός: κάποιος μετακίνησε το ρολόι και μια ολόκληρη κουλτούρα αναδιατάχθηκε γύρω από τον νέο αριθμό και μετά χαρακτηρίστηκε παθιασμένη με τη νύχτα.
Η Πορτογαλία, εν τω μεταξύ, βρίσκεται 500 χιλιόμετρα δυτικά της Μαδρίτης και μια ώρα πίσω από αυτήν, και δοκίμασε τη διευθέτηση της Ισπανίας δύο φορές πριν την εγκαταλείψει.
Πηγές και αναφορές
- The Spanish Eye / Accumin Intelligence (Περισσότερα από 21.400 μπαρ στη Μαδρίτη, 3,4 εκατομμύρια πληθυσμός, ένα μπαρ για κάθε 207 άτομα στην Ισπανία, 7,7 ανά χίλια στη Βαρκελώνη)
- InSpain.news / INE (277.539 καταστήματα εστίασης, πληθυσμός 47.326.687, ένα μπαρ για κάθε 170 άτομα, 163.437 νοσοκομειακές κλίνες, μία για κάθε 289 άτομα, Ανδαλουσία 58.486, Καταλονία 54.509, Μαδρίτη 36.248, Βαλένθια 36.118)
- StudyCountry (ένα μπαρ για κάθε 169 άτομα, η Ανδαλουσία ξεπερνά τη Δανία, τη Φινλανδία, τη Νορβηγία και την Ιρλανδία μαζί)
- SpainGuru (εύρος 175-200, 431 μπαρ ανά 100.000 άτομα, εύρος του ορισμού του «μπαρ»)
- Weird Spain (λειτουργία του ισπανικού μπαρ κατά τη διάρκεια της ημέρας)
- NPR, *Spain Has Been In The 'Wrong' Time Zone For 7 Decades*
- El Patio (16 Μαρτίου 1940, διάταγμα 23:00)
- The Hustle (Nuria Chinchilla, IESE Business School — σύγκριση με ηλιακό ρολόι)
- Telegraph/Gulf News (08:56 ανατολή του ηλίου στη Γαλικία, κυβερνητική επανεξέταση 2016, ζώνη υψηλής τηλεθέασης 22:00–24:00)
- timeanddate.com (υιοθέτηση της GMT από την Ισπανία το 1901)