Tímabelti er málamiðlun. Sólin nær hæstu stöðu á ólíkum tíma á hverjum einasta stað á jörðinni og engin klukka gæti nokkurn tíma fylgt því eftir, svo heimurinn sammæltist um að námunda.
Flestar borgir námunda um nokkrar mínútur og enginn tekur eftir því. Sumar námunda um meira en klukkustund – og þegar maður veit það sér maður það á götunum.
Madríd er þekktasta dæmið. Spánn tók upp Greenwich-tíma (GMT) árið 1901, eins og lega landsins gefur tilefni til; meginland Spánar liggur í línu við Bretland, Portúgal og Marokkó. Síðan, 16. mars 1940, var klukkunni flýtt um klukkustund til samræmis við Þýskaland nasista og hún aldrei færð til baka. Í Madríd er klukkan nú um 75 mínútum á undan eigin sól á veturna og um tveimur klukkustundum á sumrin. Spánverjar borða hádegismat klukkan 14 og kvöldmat klukkan 21 – en á því tímabelti sem landafræðin myndi úthluta Spáni er það klukkan 13 og 20, einmitt þegar aðrir Evrópubúar borða.
Kuala Lumpur og Singapúr fylgja fast á eftir, með um 73 og 65 mínútur, og þangað komust þær saman. Klukkan 23:30 hinn 31. desember 1981 flýtti Malasía klukkunni á Malakkaskaga um hálftíma til að eyða tímamuninum við Sabah og Sarawak. Singapúr gerði sömu breytingu á sama augnabliki. Singapúr liggur nánast á miðbaug, þar sem sólin ætti að koma upp klukkan sex og setjast klukkan sex, alla daga ársins – í staðinn kemur hún upp um sjöleytið og sest um sjöleytið.
Istanbúl er 64 mínútum á undan og komst þangað eftir annarri leið: Tyrkland afnam sumartíma árið 2016 og festi landið varanlega á UTC+3, tímabelti sem miðast við 45. lengdarbaug. Seint í desember kemur sólin ekki upp í Istanbúl fyrr en um hálfníu.
Búenos Aíres er 54 mínútum á undan og áhrifin eru fræg án þess að nokkur skilji þau. Argentína notar UTC−3; landfræðilega á hún heima á UTC−4. Kvöldbirtan helst fáránlega lengi, kvöldverður hefst klukkan tíu og veitingastaðir fyllast klukkan ellefu. Búenos Aíres er ekki kvöldsvæf borg að eðlisfari. Hún er það vegna reikningsins.
Lagos er 46 mínútum á undan, Bakú 40, Seúl og Karachi 32 hvor, Hong Kong 23 og Toronto 18.
Það sem tengir þær er að ekki eitt einasta þessara frávika var verk stjörnufræðings. Frávik Madrídar kom til af diplómatískri kurteisi. Frávik Singapúr kom til af ákvörðun sem tekin var í öðru landi. Frávik Seúl er það sem eftir situr af fjórum breytingum á staðaltíma á hálfri öld, og engin þeirra hafði neitt með himininn að gera.
Teheran er undantekningin sem sannar regluna. Íran neitaði að námunda: þar gildir UTC+3:30, eitt fárra hálftímabelta heims, valið þannig að lengdarbaugur landsins lendir nær nákvæmlega á sléttu fráviki. Klukkan í Teheran er innan fárra mínútna frá sólarhádegi borgarinnar – og ruglar tímasetningarhugbúnað allra annarra í sífellu.