Verschillende steden beweren het meest geïsoleerd, het meest afgelegen en het verst van iets verwijderd te zijn. Bijna allemaal verliezen ze de titel als je het criterium iets verandert.
Dat is geen kritiek. Het is wat isolatie eigenlijk is: een meting, geen feit.
PERTH — de meest geïsoleerde grote stad, tenzij je het anders meet.
De bewering werd gepopulariseerd door Bill Bryson en inwoners van Perth zullen het je binnen een uur na aankomst vertellen. De dichtstbijzijnde stad met meer dan 500.000 inwoners is Adelaide, zo'n 2.130 km verderop in een rechte lijn, over de Nullarbor-vlakte – waarvan de naam Latijn is voor geen bomen en waar het langste rechte stuk spoorlijn ter wereld ligt. Perth ligt dichter bij Jakarta dan bij Sydney.
Verander het criterium in "dichtstbijzijnde stad met meer dan een miljoen inwoners" en Honolulu, waarvan het stedelijk gebied minder dan een miljoen inwoners telt, valt af: de meest afgelegen stad ter wereld is Auckland, 2.155 km van Sydney.
Dat is maar zo'n 25 kilometer verder. Perth verliest zijn bepalende kenmerk met de lengte van een woon-werkrit.
ÜRÜMQI — de stad die het verst verwijderd is van welke zee dan ook, afhankelijk van waar de zee is.
Ürümqi heeft een Guinness-record als de stad die het verst van zee ligt, ongeveer 2.500 kilometer van de dichtstbijzijnde kustlijn. Het is de dichtstbijzijnde grote stad bij de Euraziatische pool van ontoegankelijkheid, zo'n 320 km noordelijker in de Gurbantünggüt-woestijn.
Het voorbehoud is interessant. De klassieke locatie is afhankelijk van een oudere definitie van wat als oceaan geldt. Reken de Golf van Ob, een Arctische inham in Noord-Rusland, mee en de berekening verschuift; onderzoekers die in het Scottish Geographical Journal publiceerden, stelden twee alternatieve punten voor. Er zijn nu drie concurrerende kandidaten, allemaal in het noorden van Xinjiang.
→ Ürümqi
HONOLULU — de winnaar volgens de strengste maatstaf.
Volgens het criterium 'dichtstbijzijnde stad boven de 500.000' verslaat Honolulu iedereen: ongeveer 3.841 km van San Francisco. Hawaï heeft in de jaren zestig ook de zomertijd afgeschaft, omdat op 21° noorderbreedte de langste dag van het jaar ongeveer 13 uur en 26 minuten duurt en de kortste ongeveer 10 uur en 50 minuten – te weinig seizoensverschil om de klok voor te verzetten.
→ Honolulu
CHATHAMEILANDEN — zeshonderd mensen, achthonderd kilometer uit de kust.
Ongeveer 800 km ten oosten van het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland, met een permanente bevolking van ongeveer 600. In 1945 zetten de eilanders hun klokken informeel 45 minuten voor op het vasteland van Nieuw-Zeeland, en het parlement maakte dat 29 jaar later officieel.
De eilanden herbergen ook bijna 400 Chathamvliegenvangers, die allemaal afstammen van één vrouwtje dat in 1983 of 1984 verdween; in 1980 telde de soort nog maar vijf vogels.
REYKJAVÍK — een hoofdstad zonder landburen.
Op 22° west en op UTC+0 loopt de stad ongeveer negentig minuten voor op haar eigen zon, met ongeveer 1.300 uren zonneschijn per jaar – en minstens 85 tot 90% van de huizen verwarmd door water dat uit de grond wordt gepompt.
LHASA — isolatie door hoogte.
Het Potala-paleis ligt op ongeveer 3.700 meter en is houder van het Guinness-record voor het hoogstgelegen paleis. Lhasa houdt de Pekingtijd aan, berekend voor een meridiaan ongeveer 2.800 kilometer naar het oosten.
→ Lhasa
Dus: al deze plaatsen zijn werkelijk afgelegen, en elke bewering over hoe afgelegen hangt af van een definitie die iemand heeft gekozen. Verander de definitie en de rangschikking verschuift – en zo werken, toevallig, ook tijdzones.