Een tijdzonekaart ziet eruit als een kaart van de aarde. Dat is het niet. Het is een kaart van wie beslist.
De lijnen buigen zich om grenzen heen, springen over territoria en lopen zo nu en dan terug in zichzelf – niet vanwege iets wat de zon doet, maar omdat een rechtsgebied daar eindigt en een ander begint.
Dit zijn de plaatsen waar dat het meest zichtbaar is.
PHOENIX — zeven klokveranderingen op één schijf.
Arizona kent geen zomertijd. Het probeerde het in 1967 en de wetgever verwierp het in 1968, op grond van de redenering dat een extra uur avondzon in een woestijn een extra uur airconditioning betekent. Uit een onderzoek uit 1969 bleek dat de zomertijd het elektriciteitsverbruik in Phoenix met 1 tot 4% verhoogde.
Maar de Navajo Nation, in het noordoosten, observeert het wel – haar grondgebied strekt zich uit tot Utah en New Mexico, die dat ook doen. Het Hopi-reservaat, volledig omringd door de Navajo-natie, doet dat niet. Er is ook een kleiner stukje Navajo Nation binnen de Hopi Nation, en een apart Hopi-gebied naast het hoofdgebied.
Rijd tijdens de zomermaanden de juiste route over die hoek en je moet je klok zeven keer verzetten. Niet één keer als je een meridiaan oversteekt.
ÜRÜMQI EN LHASA — het westelijke uiteinde van één nationale klok.
China schafte in 1949 zijn vijf tijdzones af en zette alles op Beijing Time. Lhasa, op 91° oost, ligt ongeveer twee uur na zijn eigen zonnemiddag. Ürümqi, op 88° oost, is ongeveer hetzelfde, en in het uiterste westen kan de officiële midwinterzonsopgang rond tien uur 's ochtends vallen.
Xinjiang loopt dus een tweede, onofficiële klok twee uur achter op Peking. Het heeft geen juridische status. De internationale tijdzonedatabase bevat er sowieso een vermelding voor: `Asia/Urumqi`.
BROKEN HILL — een stad in de verkeerde tijd.
Broken Hill is een mijnstadje in het uiterste westen van New South Wales. Het stemt bij de verkiezingen in New South Wales. Het houdt de Zuid-Australische tijd aan – een half uur later dan de rest van zijn eigen staat – omdat de weg- en spoorverbindingen in westelijke richting naar Adelaide lopen in plaats van in oostelijke richting naar Sydney.
Een paar duizend mensen, in een staat van acht miljoen, met hun eigen officieel erkende klok.
GUANTÁNAMO — een ander zomertijdschema dan het eiland waarop het ligt.
Cuba heeft sinds 1928 vijf keer de zomertijd ingevoerd, op eigen data. De marinebasis Guantánamo Bay hanteert de zomertijd synchroon met zijn hoofdkwartier in Florida, ongeacht wat Cuba doet.
→ Havana
BEIROET — een land in twee tijdzones, in een land van 88 kilometer breed.
Op 23 maart 2023 stelde de interim-premier de klokverandering van Libanon uit tot na de Ramadan. De Maronitische Kerk zei dat zij niet was geraadpleegd en dat zij de klok toch vooruit zou zetten. Christelijke scholen en twee televisiezenders volgden. Mosliminstellingen bleven grotendeels op de wintertijd staan.
Ongeveer twee dagen lang draaide Libanon op twee klokken tegelijk. Zoekmachines gaven verschillende antwoorden voor die tijd. De nationale luchtvaartmaatschappij hield de klok op de wintertijd, maar zette elk vertrek een uur vooruit om in lijn te blijven met de internationale dienstregelingen. Het kabinet heeft het besluit op 27 maart teruggedraaid.
JERUZALEM — dezelfde zone, verschillende data.
Israël en de Palestijnse gebieden gebruiken beide UTC+2 in de winter en UTC+3 in de zomer. De data zijn vaak verschillend. In 2021 beëindigden de gebieden de zomertijd twee dagen vóór Israël. In 2023 stonden de twee 24 uur lang op een ander tijdstip. En in 2011 liepen de Westelijke Jordaanoever en Gaza op verschillende tijdstippen van elkaar los.
Dus: de zon kruist een meridiaan. Al het andere op de kaart is een beslissing.