Twee keer per jaar zet ongeveer een derde van de landen ter wereld de klok om. De andere twee derde begon er nooit aan, of probeerde het en stopte.
Het stoppen is versneld en het is de moeite waard dit te volgen, omdat de argumenten altijd hetzelfde zijn en de uitkomsten niet.
Istanbul — Turkije heeft de zomertijd in 2016 afgeschaft en het land permanent op UTC+3 ingesteld. De klokken worden nu nooit aangepast, seizoens- of anderszins.
São Paulo — Brazilië heeft het systeem in 2019 afgeschaft. De officiële redenering was dat de besparingen stilletjes waren verdampt: airconditioning had de verlichting vervangen als datgene wat het land aanzette, en het maakt de airconditioning niet uit wat de klok zegt.
Mexico-Stad — Mexico heeft het in oktober 2022 na zesentwintig jaar afgeschaft. De argumenten die wonnen, gingen meer over gezondheid en slaap – en over kinderen die in het donker naar school liepen – dan over energie.
Honolulu — Hawaï stopte er in de jaren zestig mee en is er nooit meer aan begonnen. Op 21° noorderbreedte valt er nauwelijks seizoenslicht te redden: de langste dag van het jaar duurt ongeveer 13 uur en 26 minuten, de kortste ongeveer 10 uur en 50 minuten.
Bogota — Colombia heeft het precies één keer geprobeerd – de ‘Hora Gaviria’ van 1992–93, tijdens een stroomcrisis – en liet het binnen een jaar weer vallen, om de eenvoudigst mogelijke reden. Bogota ligt op 4,7° noorderbreedte. De langste dag van het jaar duurt ongeveer 12 uur en 23 minuten. De kortste is ongeveer 11 uur en 51 minuten. Er valt niets te redden.
Karachi — Pakistan probeerde het drie keer, in 2002, 2008 en 2009, telkens tijdens een acute stroomcrisis. Elke poging werd gestaakt. Sindsdien heeft het zijn klokken niet meer verzet.
Dhaka — Bangladesh probeerde het één keer, in 2009, en zorgde voor het vreemdste einde in deze collectie. Het was de bedoeling dat de zomertijd op 30 september zou eindigen. Na publieke klachten heeft de regering de einddatum verschoven naar 31 december – dus bracht het land oktober, november en december door in de zomertijd, in de winter. Een herhaling uit 2010 werd negen dagen voor de geplande start geschrapt.
Moskou — de geschiedenis van Rusland is de langste en meest ingewikkelde: decreettijd in 1930, echte zomertijd daar bovenop in 1981, decreettijd afgeschaft in 1991 en opnieuw ingesteld in 1992, het hele jaar door zomertijd in 2011, en permanente standaardtijd sinds 2014.
Sydney — Australië heeft het nooit nationaal geregeld, omdat het een staatsaangelegenheid is. Queensland stemde in 1992 in een referendum tegen. West-Australië heeft vier keer nee gestemd. New South Wales stemde in 1976 ja en heeft sindsdien elk jaar de klok verzet.
Lissabon — het geval van Portugal is het meest leerzaam, omdat Portugal niet tegen zomertijd is. Het gebruikt het nog steeds. Wat Portugal verwierp was de regeling van Spanje: het land verhuisde twee keer naar de Midden-Europese Tijd, in 1966–76 en 1992–96, en draaide dat beide keren terug. Ouderverenigingen brachten de tweede poging ten val. Kinderen gingen in het donker naar school en weigerden naar bed te gaan omdat het nog licht was.
Leg die redenen naast elkaar en er verschijnt een patroon. Energieberekeningen geven zelden op zichzelf de doorslag. Wat de balans doet doorslaan, zijn de ochtenden – en de kinderen.