Wist je dat?
Een kabelbaansysteem dat pendelaars 16 dagen per jaar teruggeeft
1. Dagelijks pendelen ongeveer 200.000 mensen met de kabelbaan in La Paz.
Mi Teleférico is 's werelds langste en hoogste stedelijke kabelbaannetwerk: tien kleurgecodeerde lijnen, 26 stations en ongeveer 33 kilometer kabel boven de stad. Het werd gebouwd door de Oostenrijkse firma Doppelmayr; de eerste drie lijnen werden geopend in 2014.
Bolivia is het eerste land ter wereld dat kabelbanen gebruikt als ruggengraat van een openbaar vervoerssysteem in plaats van als toeristische attractie.
2. Er zijn 1.506 gondels, die elke 12 seconden de stations verlaten.
Niet elke twaalf minuten. Twaalf seconden. Het systeem werkt van 06:00 tot 23:00 en vervoert tussen El Alto en La Paz ongeveer 3.000 mensen per uur. Een ticket voor een enkele lijn kost 3 bolivianos, ongeveer veertig dollarcent – ongeveer 40% goedkoper dan de minibussen die het verving.
3. Het bestaat vanwege een hoogteverschil van 500 meter.
La Paz ligt op ongeveer 3.640 meter; El Alto, op het plateau er direct boven, ligt op ongeveer 4.100 meter en telt ongeveer een miljoen inwoners, voor het merendeel Aymara. De twee liggen over de weg slechts zo'n elf kilometer uit elkaar, maar de route is steil, bochtig en voortdurend verstopt. Vroeger duurde de reis een uur of langer per enkele reis.
Met de kabelbaan duurt het tien of elf minuten.
4. Dat komt neer op zestien dagen per jaar, per persoon.
Dat is het cijfer berekend voor regelmatige gebruikers van de Rode en de Gele lijn – de twee die El Alto met La Paz verbinden, en die alleen al meer dan 75% van alle ritten op het netwerk voor hun rekening nemen. Aan het systeem wordt ook een daling van het dagelijkse brandstofverbruik van de stad met ongeveer 7.000 gallon toegeschreven.
Een openbaar vervoersproject, niet gemeten in passagiers of kilometers, maar in teruggegeven levensdagen.
De klok: La Paz is de hoogste administratieve hoofdstad ter wereld, en La Paz–El Alto vormen samen het hoogste stedelijke gebied ter wereld, grotendeels boven 3.600 meter.
De stad ligt op ongeveer 68° westerlengte en hanteert UTC−4, een tijdzone die is afgestemd op de meridiaan van 60° – waardoor de klok in La Paz ongeveer 32 minuten voorloopt op de eigen zonnemiddag.
Dus: een stad die een verkeersprobleem heeft opgelost door er overheen te gaan in plaats van er doorheen, en het resultaat meet in dagen in plaats van in minuten.
Bronnen
- Wikipedia, *Mi Teleférico* (26 stations, tien lijnen en hun kleuren vanaf oktober 2019; opening van de eerste drie lijnen in 2014)
- The World / PRX (200.000 passagiers per dag; 10 lijnen, 26 stations; 's werelds langste en hoogste kabelbaansysteem; woon-werkverkeer teruggebracht van 1,5 uur naar 11 minuten)
- SA Expeditions (**1.506 cabines die met tussenpozen van 12 seconden vertrekken**; Rode en Gele lijn goed voor meer dan 75% van de ritten; **een besparing van gemiddeld 16 dagen per gebruiker per jaar**; brandstofbesparing van 7.000 gallon per dag; kaartjes van 3 bolivianos, 40% goedkoper dan minibussen; Doppelmayr)
- Trans-Americas Journey (32,7 km netwerklengte; 828 meter klim en daling op de lijnen)
- Inclusive Infrastructure / Global Infrastructure Hub (La Paz ruim 3.650 m, El Alto ruim 4.000 m; El Alto met ~1 miljoen inwoners en Aymara-meerderheid; Bolivia is het eerste land dat de kabelbaan als ruggengraat gebruikt)
- La Paz Life (~3.000 mensen per uur)
- Berekening op basis van de lengtegraad: La Paz 68,1° WL, meridiaan van UTC−4 60° WL → ~32 minuten