Lima

Wist je dat?

Een stad met 98% luchtvochtigheid en bijna geen regen

1. Lima krijgt minder dan 10 millimeter regen per jaar.

Schattingen variëren afhankelijk van de meetperiode tussen zo'n 7 en 16 millimeter, maar het beeld is consistent: dit is een van de droogste hoofdsteden op aarde, na Caïro de tweede. Het is ook de op een na grootste woestijnstad ter wereld, opnieuw na Caïro.

Ter vergelijking: Londen krijgt ongeveer 600 millimeter. Lima ontvangt daar grofweg een tachtigste van.

2. En toch bereikt de luchtvochtigheid 98%.

De koude Humboldtstroom stroomt langs deze kust en koelt de lucht erboven af. Koude lucht houdt minder vocht vast, dus in plaats van regen krijgt de stad garúa – een aanhoudende grijze motregen die maandenlang boven Lima blijft hangen.

Het resultaat is een echte klimatologische eigenaardigheid: Lima registreert ongeveer 1.230 uren zonneschijn per jaar, minder dan Londen, ondanks de ligging op 12° zuiderbreedte, diep in de tropen. Een tropische stad, permanent bewolkt, in een woestijn.

3. Tien miljoen mensen drinken water dat begint met het smelten van gletsjers boven de 5.000 meter.

Lima is afhankelijk van drie Andesrivieren – de Rímac, Chillón en Lurín – en ongeveer 80% van de aanvoer komt alleen al uit het Rímac-bekken. De Rímac stijgt boven de 5.000 meter en voert gesmolten sneeuw en gletsjerwater af naar een kustwoestijn.

Het terugtrekken van de Andesgletsjers vormt een langetermijnrisico. Intussen zijn er op de hellingen mistvangnetten gespannen om water uit de lucht te halen, en een technische universiteit heeft een reclamebord gebouwd dat de luchtvochtigheid condenseert tot drinkwater en dit opslaat in tanks van 20 liter.

Een stad zonder regen en een luchtvochtigheid van 98% is begonnen met het verzamelen van de luchtvochtigheid.

4. De oudste universiteit van Amerika bestaat sinds 1551.

De Nationale Universiteit van San Marcos is al 475 jaar onafgebroken actief – langer dan welke andere universiteit op het halfrond dan ook.

De klok: Lima bevindt zich op ongeveer 77° west, op UTC−5, en is gebouwd voor de 75e meridiaan. De stad loopt ongeveer acht minuten voor op haar eigen zonnemiddag – zeer goed uitgelijnd.

Niet dat iemand het kan zien. Op 12° zuiderbreedte verandert de daglengte het hele jaar nauwelijks en varieert slechts tussen ongeveer elf en een half tot dertien uur. Combineer een lucht die niet verandert met een zon die meestal achter de wolken staat, en je hebt een stad waar het verstrijken van de dag vooral wordt aangegeven doordat het grijs lichter en dan weer donkerder wordt.

Jaarlijks daglicht