Wist je dat?
Een stad met 98% luchtvochtigheid en bijna geen regen
1. Lima krijgt minder dan 10 millimeter regen per jaar.
Schattingen variëren afhankelijk van de meetperiode tussen zo'n 7 en 16 millimeter, maar het beeld is consistent: dit is, naast Caïro, een van de droogste hoofdsteden op aarde. Het is ook de op een na grootste woestijnstad ter wereld, na Caïro.
Ter vergelijking: Londen krijgt ongeveer 600 millimeter. Lima ontvangt daar grofweg een tachtigste van.
2. En toch bereikt de luchtvochtigheid 98%.
De koude Humboldtstroom stroomt langs deze kust en koelt de lucht erboven af. Koude lucht houdt minder vocht vast, dus in plaats van regen krijgt de stad garúa – een aanhoudende grijze mist met motregen die maandenlang boven Lima blijft hangen.
Het resultaat is een echte klimatologische eigenaardigheid: Lima registreert ongeveer 1.230 uur zonneschijn per jaar, minder dan Londen, ondanks de ligging op 12° zuiderbreedte, diep in de tropen. Een tropische stad, permanent bewolkt, in een woestijn.
3. Tien miljoen mensen drinken water dat begint als smeltwater van gletsjers boven de 5.000 meter.
Lima is afhankelijk van drie Andesrivieren – de Rímac, Chillón en Lurín – en ongeveer 80% van de aanvoer komt alleen al uit het Rímac-bekken. De Rímac ontspringt boven de 5.000 meter en voert smeltwater van sneeuw en gletsjers naar een kustwoestijn.
Het terugtrekken van de Andesgletsjers vormt een langetermijnrisico. Intussen zijn er op de hellingen mistvangnetten gespannen om water uit de lucht te halen, en een technische universiteit heeft een reclamebord gebouwd dat de luchtvochtigheid condenseert tot drinkwater en dit opslaat in tanks van 20 liter.
Een stad zonder regen en een luchtvochtigheid van 98% is dat vocht maar gaan oogsten.
4. De oudste universiteit van Noord- en Zuid-Amerika bestaat sinds 1551.
De Nationale Universiteit van San Marcos is sindsdien onafgebroken actief – langer dan enige andere universiteit op het westelijk halfrond.
De klok: Lima ligt op ongeveer 77° westerlengte en hanteert UTC−5, een tijdzone die is afgestemd op de meridiaan van 75°. De klok loopt er ongeveer acht minuten voor op de eigen zonnemiddag – een zeer goede afstemming.
Niet dat iemand het kan zien. Op 12° zuiderbreedte verandert de daglengte het hele jaar nauwelijks en varieert slechts tussen ongeveer elfenhalf en dertien uur. Combineer een lucht die niet verandert met een zon die meestal achter de wolken staat, en je hebt een stad waar het verstrijken van de dag vooral wordt aangegeven doordat het grijs lichter en dan weer donkerder wordt.
Bronnen
- WorldAtlas (~7 mm neerslag per jaar; de op een na grootste woestijnstad en de op een na droogste hoofdstad na Caïro; Humboldtstroom en noordelijke rand van de Atacama; grootstedelijke bevolking van ~9,7 miljoen; San Marcos, gesticht in 1551, is Amerika's oudste continu werkende universiteit)
- Geography Worlds (10-16 mm per jaar; drie rivieren in de Andes; **~1.230 zonuren per jaar – minder dan Londen**; ligging 12° ZB)
- The Andean Post / Aquafondo (~80% van de watervoorziening komt uit het Rímac-bekken; Rímac ontspringt boven de 5.000 meter; meer dan 10 miljoen mensen leven met minder dan 10 mm neerslag)
- EBSCO (gemiddelde jaarlijkse neerslag 0,7 cm; garúa)
- ArchDaily / UTEC (de luchtvochtigheid in Peru bereikt 98%; reclamebord en tanks van 20 liter die vochtigheid omzetten in drinkwater)
- Berekening op basis van de lengtegraad: Lima 77,03° WL, meridiaan van UTC−5 75° WL → ~8 minuten