Beirut

Wist je dat?

Beiroet telt zijn eigen vernietigingen in een spreekwoord, niet in een record

Er is een Libanees gezegde dat Beiroet zeven keer is verwoest en zeven keer is herbouwd, en dat het een achtste keer zal worden verwoest en een achtste keer zal worden herbouwd.

Het is de moeite waard om precies te zijn over wat dat getal is. Het is folklore, geen historische telling. Archeologen en encyclopedieën die het herhalen bestempelen het als zodanig: een spreekwoord over een stad, geen telling. Niemand heeft ooit de lijst opgesteld.

Wat gedocumenteerd is, is ouder en vreemder. De geschiedenis van Beiroet gaat meer dan 5.000 jaar terug. De naam komt van het Kanaänitische be'erot, "putten" - de ondergrondse waterspiegel onder de stad, waar de bewoners nog steeds tappen. De eerste schriftelijke verwijzing komt uit de 14e eeuw voor Christus, in de spijkerschrift-Amarna-brieven, waarin een heerser van Biruta een brief schreef aan de farao van Egypte.

Bij opgravingen in de binnenstad zijn lagen van Fenicische, Hellenistische, Romeinse, Byzantijnse, Arabische, kruisvaarders- en Ottomaanse steden op elkaar gestapeld gevonden. Uit een opgraving in 1994 bleek dat één moderne straat, Souk Tawile, nog steeds langs een oude Griekse en Romeinse lijn loopt.

Onder Rome bezat de stad, als Berytus, de eerste rechtsschool in de opgetekende geschiedenis. In haar gouden eeuw overtrof het de scholen van Constantinopel, Athene en Rome, en haar professoren hielpen bij het opstellen van de Justiniaanse Code. Beiroet stond bekend als de moeder van de wetgeving.

De klok: die de moeite waard is om in gedachten te houden voor wat er gebeurde op 26 maart 2023, toen Libanon in twee tijdzones tegelijk wakker werd.

Libanon zet normaal gesproken de klok vooruit op de laatste zondag van maart, net als Europa. Op donderdag 23 maart kondigde premier Najib Mikati aan dat de verandering zou worden uitgesteld tot 20 april – na de Ramadan – zodat degenen die vasten het vasten rond 18.00 uur konden verbreken in plaats van 19.00 uur.

De Maronitische Kerk, de grootste christelijke instelling van het land, zei dat zij niet was geraadpleegd en de klok hoe dan ook vooruit zou zetten. Christelijke scholen en organisaties volgden. Dat deden de nieuwszenders LBCI en MTV ook. Mosliminstellingen bleven grotendeels op de wintertijd staan.

Ongeveer twee dagen lang liep een land dat op het breedste punt 88 kilometer breed was, op twee verschillende uren. Mensen combineerden werk en school in beide gevallen. Zoekmachines gaven verschillende antwoorden voor die tijd in Libanon. Middle East Airlines hield de klok op de wintertijd, maar zette elk vertrek een uur vooruit om in lijn te blijven met de internationale vluchtschema's.

Op 27 maart draaide het kabinet het besluit terug. Mikati zei dat het zijn bedoeling was geweest om degenen die vasten te verlichten "zonder enige schade toe te brengen aan andere Libanese facties", en dat sommigen de beslissing "een dimensie hadden gegeven die ik me nooit had kunnen voorstellen."

De stad die de oude wereld leerde hoe ze wetten moesten opstellen, bracht een weekend door waarin een juridisch decreet over de klok eenvoudigweg door het halve land werd afgewezen.

Jaarlijks daglicht

Zelfde tijdzone als jouw locatie.