آیا میدانستید؟
چین پنج منطقه زمانی را به یک منطقه تقسیم کرد و هرگز به عقب نگاه نکرد
برای خرید یک ماشین بنزینی در پکن ابتدا باید در قرعه کشی برنده شوید.
این شهر در 2011 سهمیه پلاک خودرو را برای کاهش رشد خودرو و مه دود معرفی کرد. پلاک ها با قرعه کشی عمومی تخصیص داده می شوند و از آن زمان به طور پیوسته شانس کاهش یافته است. در ژانویه 2011 یک متقاضی تقریباً 9.4% شانس داشت. تا دسامبر 2012، 1.4٪ بود. در پایان سال 2019 حدود 0.2٪ بود.
در یک دور در ژوئن 2018، بیش از 2.8 میلیون نفر برای 6333 بشقاب رقابت کردند - شانس پایه 1 در 2031، زیرا متقاضیان طولانی مدت در قرعه کشی وزن بیشتری دریافت می کنند. سهمیه خودروهای معمولی از 90000 برای سال 2017 به زیر 40000 کاهش یافته بود. ثبت نام سالانه مجاز از 240000 به 100000 کاهش یافت.
میانگین زمان در صف 26 ماه است. لیست انتظار خودروهای برقی از 400000 نفر گذشته است و به کسانی که در عقب هستند گفته می شود تا هشت سال انتظار داشته باشند.
کل اقتصاد ثانویه حول این موضوع رشد کرد. آژانسهایی پدید آمدند تا خریداران را با نگهدارندههای بشقاب موجود مرتبط کنند - طبق گزارشها، حدود 15650 دلار برای یک صفحه برقی و 22،700 برای یک صفحه بنزینی. برخی از مردم خودروها را به نام همسر ثبت می کنند و ازدواج هایی که به طور خاص برای این منظور منعقد شده اند تقریباً 2845 دلار در سال یا 9816 دلار برای پنج سال گزارش شده است. برخی دیگر پلاک ها را از خارج از پکن به قیمت حدود 250 دلار خریداری می کنند، آنها را از نمایندگی ها کرایه می دهند یا خودروهای دست دومی را خریداری می کنند.
یک یافته واقعاً عجیب در ادبیات دانشگاهی مدفون شده است. از آنجایی که میانگین انتظار بیش از دو سال است، مردم در صف صف کشیدن عادتهای غیر رانندگی ایجاد میکنند. یک مطالعه نشان داد که پس از انتظار استاندارد 26 ماهه، احتمال اینکه یک برنده واقعاً به رانندگی روی بیاورد 16٪ کاهش می یابد - مسافت پیموده شده سالانه وسیله نقلیه شهر را 8.48 میلیون کیلومتر کاهش می دهد.
قرعه کشی تا حدی با طولانی شدن زمان انجام می شود که مردم دیگر خواستار جایزه نیستند.
قرعه کشی پلاک، بازاری برای ازدواج های جعلی ایجاد می کند. یک منطقه زمانی ملی، زمان ملی دوم را تولید می کند. در هر دو مورد، نظام رسمی پابرجاست و سیستمی موازی در کنار آن رشد می کند.
چین حدود 5000 کیلومتر عرض دارد و از 73 درجه شرقی تا 135 درجه شرقی امتداد دارد. این برای پنج منطقه زمانی به اندازه کافی گسترده است و از سال 1918 تا 1949 آنها را ابتدا به عنوان پیشنهاد و از سال 1939 به طور رسمی در اختیار داشت.
در سال 1918 رصدخانه مرکزی جمهوری چین پنج منطقه را پیشنهاد کرد که بعداً رسمی شد:
- Kunlun — UTC+5:30
- سینکیانگ–تبت — UTC+6
- Kansu–Szechwan — UTC+7
- Chungyuan - UTC+8
- Changpai — UTC+8:30
سه ساعت از این سر کشور تا آن سر کشور.
در 1949 جمهوری خلق تازه تاسیس هر پنج مورد را لغو کرد و کل کشور را در یک ساعت واحد قرار داد: به وقت پکن، UTC+8. یک دستورالعمل شورای دولتی در ماه مه 1980 آن را مجدداً تأیید کرد. چین از آن زمان بر روی یک منطقه زمانی اجرا شده است - بدون تغییر منطقه ای، و بدون صرفه جویی در نور روز به جز یک آزمایش کوتاه بین سال های 1986 و 1991.
برای مقیاس: ایالات متحده به هم پیوسته تقریباً به همان عرض است و از چهار ناحیه استفاده می کند. روسیه از یازده استفاده می کند. چین از یکی استفاده می کند.
ساعت: جلوه بیشتر در انتهای غربی قابل مشاهده است.
در کاشغر، در سین کیانگ، خورشید در اواسط زمستان تا ساعت رسمی ساعت ساعت 10 صبح طلوع نمی کند و حدود هفت و نیم شب غروب می کند. مردم در تاریکی از خواب بیدار می شوند، در تاریکی صبحانه می خورند و روز کاری را قبل از طلوع خورشید آغاز می کنند، زیرا ساعت روی دیوار می گوید زمان است.
در عمل، زمان دوم و غیررسمی به طور گسترده در سینکیانگ استفاده میشود - زمان سینکیانگ یا زمان Ürümqi، که دو ساعت پس از پکن در UTC+6 تنظیم میشود، که بسیار نزدیکتر با خورشید محلی مطابقت دارد. پکن آن را برای استفاده غیرنظامی در سال 1986 تایید کرد، اما راهآهنها، پروازها و دولت هنوز به وقت پکن اجرا میشوند. این همان چیزی است که بسیاری از زندگی روزمره بر آن انجام می شود.
نتیجه عملی این است که مردم در آنجا به طور معمول باید تعیین کنند که زمان جلسه به کدام ساعت اشاره دارد. ساکنین طولانی مدت یک عادت استاندارد را توصیف می کنند: نیم ساعت قبل از قرار ملاقات پیامک بفرستید تا مودبانه بپرسید که آیا هر دو به یک ساعت فکر می کنید یا خیر.
و نرم افزارهای دنیا هر دو را می دانند. پایگاه داده منطقه زمانی بینالمللی «آسیا/شانگهای» را برای زمان رسمی ملی حمل میکند - و همچنین «آسیا/اورومچی» را در UTC+6 حمل میکند، بنابراین سیستمها میتوانند یک زمان منطقهای را نشان دهند که در کنار زمان رسمی ملی قرار دارد.
منابع
- China Daily و Sixth Tone (ژوئن 2018: بیش از 2.8 میلیون متقاضی، 6333 پلاک، 1/2031؛ در آوریل، 1/1963، سهمیه از 90000 به کمتر از 40000 کاهش یافت)
- ScienceDirect، *سرندیپیتی محدودیت های مالکیت وسیله نقلیه* (کاهش شانس از 9.4٪ در ژانویه 2011 به 0.2٪ در پایان سال 2019؛ میانگین انتظار 26 ماه؛ کاهش 16٪ در احتمال تغییر برندگان به رانندگی؛ کاهش 8.48 میلیون کیلومتر در سال)
- ویکی پدیا، *لاتاری مجوز پکن* (هزینه آژانس 15650 دلار و 22700 دلار؛ ازدواج های ساختگی 2845 دلار در سال و 9816 دلار در سال پنج سال؛ پلاک خارج از شهر 250 دلار؛ کاهش ثبت نام سالانه از 240000 به 100000 دلار)
- بلومبرگ (420000 نفر در صف وسایل نقلیه الکتریکی؛ هشت سال برای کسانی که در انتهای صف هستند)
- ویکیپدیا، *زمان در چین* (نامها و جابجاییهای پنج منطقه: Kunlun UTC+5:30، Sinkiang-Tibet UTC+6، Kansu-Szechwan UTC+7، Chungyuan UTC+8، Changpai UTC+8:30؛ فرمان 1918 ROC؛ لغو 1949)
- ویکی پدیا، *زمان سین کیانگ* (بخشنامه شورای ایالتی مه 1980؛ مدخل آسیا/اورومچی در پایگاه داده tz)
- Clockzilla (طلوع آفتاب زمستانی در کاشغر حدود ساعت 10:00)
- دور غرب چین (عادت تایید زمان ملاقات)
- timeanddate.com، *منطقه زمانی در چین* (زمان سین کیانگ دو ساعت عقب تر از پکن؛ بدون DST)
- StudyCLI (1986-1991 کارآزمایی DST؛ گستره شرقی-غربی کشور)