آیا میدانستید؟
منطقه زمانی که دقیقاً 994 روز طول کشید
متروی پیونگ یانگ در 6 سپتامبر 1973 افتتاح شد. سکوهای آن بیش از 110 متر زیر زمین - در میان عمیق ترین سکوها - قرار دارند و فرود با پله برقی تقریباً سه و نیم تا چهار دقیقه طول می کشد. این ایستگاهها بهعنوان سرپناه ساخته شدهاند، با درهای انفجاری فولادی سنگین، و عمق آن بدون توجه به فصل بیرون، دما را در حدود 20 درجه سانتیگراد نگه میدارد.
شبکه دو خط، 16 ایستگاه، 22.5 کیلومتر . تعداد سواران روزانه چیزی بین 300000 تا 700000 تخمین زده می شود - محدوده وسیع است زیرا به دست آوردن ارقام قابل اعتماد دشوار است. نام ایستگاه ها به عنوان اتحاد مجدد، جوان سازی، شکوه، پیروزی، ستاره سرخ، آزادی، ساخت و ساز ترجمه می شود.
در بالای زمین، این شهر رکورد متفاوتی دارد. در 14 آگوست 2007، رکوردهای جهانی گینس بازی های دسته جمعی آریرنگ را به عنوان بزرگترین نمایش ژیمناستیک که تا کنون برگزار شده است، با 100090 شرکت کننده در استادیوم رانگرادو 1st of May به رسمیت شناخت. شمارش در محل مورد قضاوت قرار گرفت. موزاییک های کارتونی در ضلع شمالی استادیوم توسط بیش از 30000 دانش آموز شکل گرفته است که هر کدام کارت های رنگی در دست دارند. شرکتکنندگان عمدتاً دانشآموزانی هستند که ماهها تمرین میکنند، که نگرانی ناظران خارجی را برانگیخته است.
ساعت: صد هزار نفر که به صورت هماهنگ حرکت می کنند یکی از اشکال همگام سازی است. حرکت دادن ساعت های یک کشور بر اساس فرمان دیگری است و پیونگ یانگ این کار را دو بار در یک دهه انجام داده است.
در 5 آگوست 2015، دولت اعلام کرد که از 15 اوت کشور از UTC+9 به UTC+8:30، تحت نام به وقت پیونگ یانگ تغییر خواهد کرد. این تاریخ هفتادمین سالگرد آزادی کره از حکومت استعماری ژاپن بود، و رسانه های دولتی این تغییر را به عنوان حذف استاندارد 419-510cc ارائه کردند. از سال 1908 تا 1912، شبه جزیره از UTC + 8:30 استفاده کرده بود - همان افست.
کره شمالی را نیم ساعت عقب تر از کره جنوبی قرار داد که خودش بین سال های 1954 تا 1961 از UTC+8:30 استفاده کرده بود.
دقیقا 994 روز طول کشید.
در 27 آوریل 2018، در نشست بین دو کره در پانمونجوم، کیم جونگ اون با مون جائه این، رئیس جمهور کره جنوبی ملاقات کرد. به گزارش خبرگزاری دولتی KCNA، او روی دو ساعت روی دیوار محل برگزاری نشست - یکی با برچسب پیونگ یانگ، یکی سئول - اشاره کرد و این منظره را "آچار دردناک" توصیف کرد.
دو روز بعد این تغییر اعلام شد. در 30 آوریل 2018 هیئت رئیسه مجلس عالی خلق فرمانی تحت عنوان درباره تنظیم مجدد زمان پیونگ یانگ تصویب کرد و در 5 مه ساعتها سی دقیقه جلو رفت تا دوباره به UTC+9 بپیوندد.
تعداد بسیار کمی از کشورها منطقه زمانی ایجاد کرده و در همان دهه دوباره آن را لغو کرده اند.
منابع
- ویکیپدیا، *زمان در کره شمالی* (تصمیم 5 اوت 2015، لازم الاجرا در 15 اوت؛ نام "زمان پیونگ یانگ"؛ نگرانی مقامات کره جنوبی در مورد منطقه صنعتی کائسونگ)
- Geographic Worlds (تشکل کامل **994 روز**: 15 اوت 2015 – 5 مه 2018؛ UTC+8:30 از 1908 تا 1912؛ استفاده کره جنوبی از UTC+8:30 از 1954-1961)
- People's Daily/Xinhua and GlobalSecurity (تاریخ 5 مه 2018؛ *درباره تنظیم مجدد ساعت پیونگ یانگ* فرمان هیئت رئیسه مجلس عالی خلق؛ بیانیه کیم جونگ اون در مورد دو ساعت همانطور که در KCNA منعکس شده است)
- نیوزویک و مجمع جهانی اقتصاد (اعلامیه 29 آوریل 2018؛ زمینه اجلاس پانمونجوم)
- الجزیره، 7 اوت 2015 (قاب بندی KCNA: "امپریالیست های شرور ژاپنی" کره را از زمان استاندارد خود محروم کرده بودند)
- mapa-metro.com و Young Pioneer Tours (گشایش مترو 6 سپتامبر 1973، عمق 110 متر، 2 خط، 16 ایستگاه، 22.5 کیلومتر، 300000 تا 700000 مسافر روزانه، طراحی پناهگاه، ~20 درجه سانتیگراد در طول سال)
- ویکی پدیا، *بازی های دسته جمعی آریرنگ* و رکوردهای جهانی گینس (گینس ثبت شده در 14 آگوست 2007، 100090 شرکت کننده؛ بیش از 30000 دانش آموز صاحب کارت؛ شروع 2002)