آیا میدانستید؟
به مدت پنجاه سال، دو ساعت در میدان بمبئی به فاصله 38 دقیقه روبروی یکدیگر قرار گرفتند.
تا 1955، بمبئی زمان خود را حفظ کرد. زمان بمبئی 38 دقیقه و 50 ثانیه عقب افتاد از زمان استاندارد هند بود، و ساعتی که استفاده میکردید نشان میدهد که شما چه کسی هستید.
دعوا زود شروع شد. اولین تلاش برای تحمیل یک زمان واحد به شهر در سال 1870 شکست خورد. در سال 1881، فرماندار، سر جیمز فرگوسن، به تمام ادارات دولتی دستور داد تا به وقت راه آهن بروند و مردم را به دنبال کردن دعوت کرد. شهر تحت تأثیر قرار نگرفت - شایعه ای منتشر شد مبنی بر اینکه شور و شوق ناگهانی فرماندار برای استانداردسازی ارتباط زیادی با دوبار از دست دادن قطار داشت. دولت مجبور شد در سال 1883 زمان محلی را بازیابی کند.
در همان سال، مجلس سنای دانشگاه بمبئی جلسه ای را برگزار کرد و در مورد اینکه برج ساعت 280 فوتی جدید دانشگاه باید چه ساعتی را نگه دارد، بحث کرد. استدلال یکی از اعضا به سادگی این بود که ساعت و برج متعلق به بمبئی است، بنابراین آنها باید زمان بمبئی را حفظ کنند.
سپس در سالهای 1905-1906، نایب السلطنه، لرد کرزن، زمان استاندارد هند را به صورت ملی تحمیل کرد. این همان کرزن بود که به تازگی بنگال را تقسیم کرده بود و در بمبئی، امتناع ساعتش راهی برای رد کردن او شد. برج های ساعت عمومی سنگسار شد. کارگران ادارات و کارگران کارخانه اعتصاب کردند. طوماری علیه IST به این دلیل امضا شد که مغایر با اصول علم مدرن است.
در آسیاب یعقوب ساسون، بیش از 2000 کارگر جمع شدند و دفتر وقت نگهدار را ویران کردند، زیرا زمان جدید به معنای شروع کار قبل از سپیده دم بود. آسیاب زمین داد و اجازه داد ساعت 6 صبح به وقت بمبئی - 6:39 صبح به وقت استاندارد - یعنی در طلوع خورشید شروع کنند.
ساعت: و سپس شهر به سادگی روی هر دو کار میکرد، به مدت پنجاه سال.
روزنامهها فهرست روزانه نامزدیها را با "BT" یا "ST" در کنار هر ورودی چاپ میکردند، بنابراین شما میدانستید که رویداد مربوط به کدام زمان - و کدام سیاست است. ساعت تاج پایانه ویکتوریا زمان استاندارد را نشان می داد. درست در آن سوی میدان، ساعتهای شهرداری زمان بمبئی را نشان میداد. این دو به مدت نیم قرن به فاصله سی و هشت دقیقه مقابل هم قرار گرفتند.
زمان مدرس به تدریج حذف شد. زمان کلکته تا سال 1948 ادامه داشت. بمبئی تا سال 1955 ادامه داشت - و حتی پس از آن، آتشکدههای پارسی همچنان از آن برای مراسم استفاده میکردند و بمبئیکارها میگفتند که «به وقت بمبئی میدویدند» وقتی دیر آمدند.
منابع
- bombaywiki (CAMP)، *زمان بمبئی* (دقیقاً 38 دقیقه و 50 ثانیه؛ ساعت پایانه ویکتوریا و تالار شهر روبروی یکدیگر)
- اطلس ابسکورا، *تاریخ طولانی "زمان بمبئی" و مقاومت در برابر حکومت استعماری* (تلاش های 1870 و 1881؛ جنجال برج رجبایی؛ بیش از 2000 کارگر در کارخانه جاکوب ساسون)
- شکر کریشنان، *به وقت بمبئی: ساعت کار در شهر استعماری، 1870-1955*
- تاریخ زنده هند، *هنگام تنظیم ساعت شبه قاره را تقسیم کرد* (علائم BT/ST در روزنامه ها؛ نقل قول جیم ماسلوس؛ کلکته 1948، بمبئی 1955)
- آکسفورد ORA، *سیاست زمان در بمبئی استعماری* (شایعۀ فرگوسن در مورد از دست دادن قطار؛ عقب نشینی در سال 1883)