แวนคูเวอร์

รู้หรือไม่?

เมืองที่บอกว่าไม่มีถนน

ในทศวรรษ 1960 แวนคูเวอร์กำลังจะมีทางด่วน แปดเลน ยกระดับ เข้าสู่ตัวเมืองจากทิศตะวันออกและตัดผ่าน Strathcona, Gastown และ Chinatown ก่อนเลี้ยวไปตามริมน้ำ มันเป็นแผนมาตรฐานของอเมริกาเหนือในยุคนั้น ทุกเมืองต่างก็ทำอย่างนั้น

ผู้อยู่อาศัยในแวนคูเวอร์ ซึ่งหลายคนมีกำหนดจะรื้อถอนในละแวกใกล้เคียง ต่อสู้และคว้าชัยชนะมาได้ ในปี พ.ศ. 2515 สภาเทศบาลเมืองชุดใหม่ก็ได้เข้ารับตำแหน่ง และทางด่วนก็ปิดให้บริการแล้ว ปัจจุบันแวนคูเวอร์เป็น เมืองใหญ่เพียงเมืองเดียวในอเมริกาเหนือที่ไม่มีทางด่วนวิ่งเข้าหรือผ่านใจกลางเมือง

หลักฐานทางกายภาพเพียงอย่างเดียวที่แสดงว่าแผนดังกล่าวเคยมีอยู่คือสะพานลอยสองแห่งใกล้กับ False Creek ที่สร้างขึ้นก่อนที่โครงการจะพังทลาย ซึ่งขณะนี้นำทางอย่างมั่นใจจากที่ไหนเลยไปยังที่ไหนเลย

สิ่งที่เข้ามาแทนที่ทางด่วนคือปรัชญาทั้งหมดของการสร้างเมืองที่นักวางแผนในที่อื่นๆ เรียกกันว่า แวนคูเวอร์ โดยไม่ต้องประชด เมืองที่มุ่งมั่นที่จะไม่ถูกขับผ่านไปจนได้รับการโหวตให้เป็นหนึ่งในเมืองที่น่าอยู่ที่สุดในโลก การจราจรยังคงแย่มาก ไม่เคยมีใครแกล้งทำเป็นอย่างอื่น

นาฬิกา: แวนคูเวอร์ตั้งอยู่ที่ 49° เหนือ คุ้มค่ากับการชมวิว วันที่ยาวนานที่สุดของปีใช้เวลาประมาณ 16 ชั่วโมง 15 นาที วิ่งสั้นที่สุดประมาณ 8 ชั่วโมง 10 นาที นั่นคือการแกว่งแปดชั่วโมงระหว่างเดือนมิถุนายนถึงธันวาคม ถนนสายเดียวกัน พิกัดเดียวกัน ทำงานเป็นดาวเคราะห์สองดวงที่อยู่ห่างกันหกเดือน

ซึ่งทำให้น่าขันเล็กน้อยที่แวนคูเวอร์ยังคงเปลี่ยนนาฬิกาปีละสองครั้ง บริติชโคลัมเบียได้ออกกฎหมายให้หยุดแล้ว กำลังรอให้ชายฝั่งตะวันตกของอเมริกาเคลื่อนตัวก่อน เนื่องจากจังหวัดไม่สามารถละทิ้งเวลาออมแสงได้ในขณะที่ซีแอตเทิลยังคงดำเนินการอยู่ แวนคูเวอร์จึงรออยู่ในความมืด เวลาบ่ายสี่โมงครึ่ง

เวลากลางวันตลอดปีใน แวนคูเวอร์