ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಎರಡು ಬಾರಿ, ವಿಶ್ವದ ಸುಮಾರು ಮೂರನೇ ಒಂದು ಭಾಗದಷ್ಟು ದೇಶಗಳು ತಮ್ಮ ಗಡಿಯಾರಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತವೆ. ಉಳಿದ ಎರಡು ಭಾಗಗಳು ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ದೇಶಗಳು ಆ ಕೂಟವನ್ನು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ.
ಈ ಬದಲಾವಣೆ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು ವೇಗಗೊಂಡಿದೆ, ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ನೀಡಲಾಗುವ ಕಾರಣಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಂದುಕೊಂಡಂತಿರುವುದಿಲ್ಲ:
ಇಸ್ತಾಂಬುಲ್ — ಟರ್ಕಿಯು 2016 ರಲ್ಲಿ ಬೇಸಿಗೆ ಸಮಯವನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿತು ಮತ್ತು ದೇಶವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ UTC+3 ನಲ್ಲಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿತು. ಅಧಿಕೃತ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಸಂಜೆಯ ಬೆಳಕನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ಉಳಿತಾಯ; ಆದರೆ ರೇಖಾಂಶ 45° ಗಾಗಿ ರಚಿಸಲಾದ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ದೇಶವನ್ನು ಇರಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಚಳಿಗಾಲದ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕತ್ತಲೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.
ಸಾವೊ ಪಾಲೊ — ಬ್ರೆಜಿಲ್ 2019 ರಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿತು. ಅಧಿಕೃತ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ವಿದ್ಯುತ್ ಬಳಕೆಯ ಮಾದರಿಗಳು ಬದಲಾಗಿದ್ದವು: ಬೇಸಿಗೆಯ ಗರಿಷ್ಠ ವಿದ್ಯುತ್ ಬಳಕೆ ಸಂಜೆಯ ಬದಲು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ (ಏರ್ ಕಂಡಿಷನರ್‌ಗಳ ಕಾರಣ) ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಆದ್ದರಿಂದ ಗಡಿಯಾರ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದ ಯಾವುದೇ ವಿದ್ಯುತ್ ಉಳಿತಾಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಮೆಕ್ಸಿಕೊ ಸಿಟಿ — ಮೆಕ್ಸಿಕೋ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2022 ರಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿತು. ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಇಂಧನ ಉಳಿತಾಯದ ಕೊರತೆ (ಒಟ್ಟು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಬಳಕೆಯ ಶೇಕಡಾ 1 ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ). ಆದರೆ ಉತ್ತರ ಗಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ನಗರಗಳು ಅಮೆರಿಕದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ವಿನಾಯಿತಿ ಪಡೆದವು.
ಹೊನೊಲುಲು — ಹವಾಯಿ 1960 ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಇದರಿಂದ ಹೊರಬಂದಿತು ಮತ್ತು ಎಂದಿಗೂ ಮರಳಲಿಲ್ಲ. ಸಮಭಾಜಕ ವೃತ್ತದ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಕೇವಲ 21° ನಲ್ಲಿ, ಹವಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಸಿಗೆ ಮತ್ತು ಚಳಿಗಾಲದ ದಿನದ ಉದ್ದದ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಗಡಿಯಾರ ಬದಲಾವಣೆಯು ಯಾವುದೇ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಬೊಗೋಟಾ — ಕೊಲಂಬಿಯಾ ಇದನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು — 1992–93 ರ "ಹೋರಾ ಗವಿರಿಯಾ", ಬರಗಾಲ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂಬತ್ತು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಯಿತು ಮತ್ತು ನಂತರ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕೈಬಿಡಲಾಯಿತು.
ಕರಾಚಿ — ಪಾಕಿಸ್ತಾನ 2002, 2008 ಮತ್ತು 2009 ರಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಇದನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು, ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ತೀವ್ರ ಇಂಧನ ಕೊರತೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ. ಜನರು ಈ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಶಾಲೆಗಳು ಹಾಗೂ ಕಚೇರಿಗಳು ಹಳೆಯ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲೇ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದವು.
ಢಾಕಾ — ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ 2009 ರಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡಿತು: ಸರ್ಕಾರವು ಗಡಿಯಾರ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿತು, ಆದರೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಕ್ರೋಶದ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.
ಮಾಸ್ಕೋ — ರಷ್ಯಾದ ಇತಿಹಾಸವು ಅತ್ಯಂತ ದೀರ್ಘ ಮತ್ತು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿದೆ: 1930 ರಲ್ಲಿ ಡಿಕ್ರಿ ಸಮಯ (ಒಂದು ಗಂಟೆ ಮುಂದೆ), 1981 ರಲ್ಲಿ ಬೇಸಿಗೆ ಸಮಯ, 2011 ರಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಬೇಸಿಗೆ ಸಮಯ, ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ 2014 ರಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಚಳಿಗಾಲದ ಸಮಯ (ಪ್ರಸ್ತುತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ). ರಷ್ಯಾದ ಜನರು ಚಳಿಗಾಲದ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡಲಿಲ್ಲ.
ಸಿಡ್ನಿ — ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಇದನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಇತ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ರಾಜ್ಯದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಕ್ವೀನ್ಸ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್, ವೆಸ್ಟರ್ನ್ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಮತ್ತು ನಾರ್ದರ್ನ್ ಟೆರಿಟರಿ ಇದನ್ನು ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ; ನ್ಯೂ ಸೌತ್ ವೇಲ್ಸ್, ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ಮತ್ತು ಸೌತ್ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಬಳಸುತ್ತವೆ. ದೇಶವು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಐದು ಸಮಯ ವಲಯಗಳಾಗಿ ವಿಭಜನೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಲಿಸ್ಬನ್ — ಪೋರ್ಚುಗಲ್‌ನ ಪ್ರಕರಣವು ಹೆಚ್ಚು ಬೋಧಪ್ರದವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಪೋರ್ಚುಗಲ್ ಬೇಸಿಗೆ ಸಮಯದ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ: ಅದು 1992 ರಿಂದ 1996 ರವರೆಗೆ ಮಧ್ಯ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಸಮಯವನ್ನು (CET) ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಯಿತು. ಪರಿಣಾಮವು ದುರಂತವಾಗಿತ್ತು — ಚಳಿಗಾಲದ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆ, ನಿದ್ರೆಯ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಪಘಾತಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದವು. 1996 ರಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗಲ್ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಮೂಲ GMT ಗೆ ಮರಳಿತು.
ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಓದಿದಾಗ ಒಂದು ಮಾದರಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂಧನ ಉಳಿತಾಯದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳು ಅಪರೂಪವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತವೆ; ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಆರೋಗ್ಯ, ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನ ಆದ್ಯತೆಯ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ.