اکثر مردم جهان ساعت های خود را یک ساعت جلوتر یا پشت سر گرینویچ تنظیم می کنند. تعداد کمی از مکان ها امتناع می کنند و به جای آن از نیم ساعت یا ربع ساعت استفاده می کنند.
در یک نقشه جهانی، این انحرافات غیرعادی به نظر می رسند - نوارهای کوچکی که الگو را می شکند، نرم افزارهای برنامه ریزی اشتباه می کنند. در عمل آنها برخی از دقیق ترین ساعت های روی زمین را شامل می شوند.
دلیلش هم ساده است. پهنای یک منطقه یک ساعته 15 درجه طول جغرافیایی است که یک ساعت از زمان خورشیدی است. یک کشور را به یک ساعت کامل بچرخانید و می توانید نیم ساعت از خورشید خود فاصله بگیرید - و بسیاری از کشورها دورتر از آن هستند. یک منطقه نیم ساعته به شما امکان می دهد نصف النهاری را که واقعاً روی آن نشسته اید نشانه بگیرید.
در اینجا چیزی است که به نظر می رسد.
| شهر | منطقه | از خورشید خودش |
|---|---|---|
| خیابان جان | UTC−3:30 | ~1 دقیقه |
| یانگون | UTC+6:30 | ~ 5 دقیقه |
| کابل | UTC+4:30 | ~7 دقیقه |
| کاتماندو | UTC+5:45 | ~4 دقیقه |
| تهران | UTC+3:30 | چند دقیقه |
| آدلاید · داروین | UTC+9:30 | ~16 /~47 دقیقه |
| دهلی | UTC+5:30 | ~21 دقیقه |
| جزایر چتم | UTC+12:45 | ~31 دقیقه |
| کاراکاس (1912–65, 2007–16) | UTC−4:30 | ~2 دقیقه |
اکنون کشورهایی را که به یک ساعت کامل دورتر گرد شده اند، مقایسه کنید:
| شهر | منطقه | از خورشید خودش |
|---|---|---|
| ریکیاویک | UTC+0 | 90 دقیقه |
| مادرید | UTC+1 | ~75 دقیقه |
| کوالالامپور | UTC+8 | ~73 دقیقه |
| ازمیر | UTC+3 | ~71 دقیقه |
| داکار | UTC+0 | ~70 دقیقه |
داستان های پشت افست ارزش داشتن را دارد.
نپال تنها کشوری است که 45 دقیقه افست ملی دارد. در 1 ژانویه 1986، ساعت خود را پانزده دقیقه پیش برد و یک نصف النهار مرجع را در 86 درجه و 15 دقیقه شرقی اتخاذ کرد - خطی که از قله Gaurishankar می گذرد، کوهی مقدس در حدود صد کیلومتری شرق کاتماندو. محاسبه دقیق است: 86.25 تقسیم بر 15، 5.75 ساعت است.
نیوفاندلند یکی از دقیق ترین ساعت های این سایت را به طور تصادفی جغرافیایی تولید کرد. UTC−3:30 در مرکز نصف النهار غربی 52 درجه و 30 دقیقه است. سنت جان در 52 درجه و 42 دقیقه غربی قرار دارد. شهر تقریباً دقیقاً روی آن نصف النهار قرار دارد. قبل از قانون زمان استاندارد در سال 1935، سنت جان در زمان میانگین محلی خود، 3 ساعت و 30 دقیقه و 52 ثانیه از گرینویچ عقب بود. قانون آن را حتی به نیم ساعت گرد کرد. از آن زمان نیوفاندلند از نیم ساعت دفاع کرده است: در سال 1963، اعتراض عمومی طرح دولت برای حرکت به وقت اقیانوس اطلس را غرق کرد.
افغانستان دو ناحیه جغرافیایی را در بر می گیرد و هر دو نیمه را با UTC+4:30 می پوشاند که از یک نصف النهار در حدود 67 درجه و 30 دقیقه شرقی محاسبه می شود. کابل در 69 درجه شرقی قرار دارد - در عرض هفت دقیقه از ظهر خورشیدی خود، که دقیق تر از چهار شهر از پنج شهر در این سایت است.
ایران اصولاً از گردآوری امتناع کرد. UTC+3:30 طوری انتخاب شد که نصف النهار ملی در 52.5 درجه شرقی به طور تمیز فرود آید، و تقویم هجری شمسی ایران همان منطق را برای سال اعمال می‌کند: اصلاً فرمول سال کبیسه ندارد و به لحظه نجومی اعتدال بهاری اجازه می‌دهد روز شروع هر سال را تعیین کند.
ونزوئلا نشان می دهد که وقتی یک کشور نظر خود را تغییر می دهد چه اتفاقی می افتد. در سال 1912 UTC−4:30 را پذیرفت و با نصف النهار 67 درجه و 30 دقیقه که در واقع روی آن قرار دارد مطابقت داشت. آن را در سال 1965 رها کرد تا با رویه بین المللی یک ساعته مطابقت داشته باشد، آن را در سال 2007 پس گرفت و در سال 2016 در جریان بحران برق دوباره آن را رها کرد. در UTC−4:30 کاراکاس حدود دو دقیقه از ظهر خورشیدی خود فاصله داشت. امروز حدود بیست و هشت است.
بنابراین: ساعت هایی که روی نقشه اشتباه به نظر می رسند همان هایی هستند که حقیقت را در مورد مکان خورشید می گویند. آنهایی که مرتب هستند، سازش هستند.