سینت جونز

آیا می‌دانستید؟

تا سال 1935، ساعت های سنت جان 52 ثانیه در نیم ساعت کار می کرد.

خیابان جورج در سنت جان دو بلوک است و تا جایی که هر کسی می تواند بگوید، حاوی چیزی نیست که بار، میخانه یا رستوران نباشد.

لجستیک از این نتیجه می گیرد. خیابان در اکثر اوقات روز و تمام غروب به روی وسایل نقلیه بسته است و فقط صبح ها به روی ترافیک باز می شود - به ویژه به این دلیل که بارها می توانند مجدداً انبار شوند. معمولاً تا حدود نیمه شب پر نمی شود و تا ساعت شش صبح مشغول می ماند.

هر تابلوی توریستی در نیوفاندلند به شما می گوید که تعداد میله های آن در هر فوت مربع بیشتر از هر جای دیگری در آمریکای شمالی است. این یک ادعا است تا اندازه گیری، و آنقدر تکرار می شود که به توصیف رسمی خیابان تبدیل شده است. آنچه مورد مناقشه نیست دو بلوک است و آنچه بر آنهاست.

قبل از اینکه به ساعت آن برسیم، نکته دومی نیز در مورد این شهر وجود دارد که ارزش دانستن دارد.

روی تپه ای بالای بندر سیگنال هیل قرار دارد، جایی که در سال 1901 گوگلیلمو مارکونی اولین سیگنال بی سیم فرا اقیانوس اطلس را دریافت کرد - پیامی که بدون کابل از اقیانوس اطلس عبور کرده بود. سنت جان به طور خلاصه به یکی از مهمترین نقاط در نقشه ارتباطات جهانی تبدیل شد.

که ساعت‌های پایین شهر را کنجکاوتر می‌کند، زیرا در آن لحظه سنت جان زمان خودش را نگه می‌داشت: 3 ساعت و 30 دقیقه و 52 ثانیه پشت گرینویچ.

ساعت نیوفاندلند یکی از دقیق‌ترین ساعت‌ها در کل این سایت است و مستقیماً از نصف النهار خود شهر رشد کرده است.

قبل از 1935، سنت جان در زمان متوسط محلی خود کار می کرد. از سال 1884 استاندارد نیوفاندلند نصف النهار شهر بود - 3 ساعت و 30 دقیقه و 52 ثانیه عقب تر از گرینویچ - و از 1917 ساعت ها نیز هر تابستان یک ساعت به جلو می رفتند.

در سال 1935، کمیسیون دولتی - نیوفاندلند در آن زمان یک قلمرو جداگانه بریتانیا بود، نه بخشی از کانادا - یک قانون زمان استاندارد را تصویب کرد که کل قلمرو را دقیقاً سه ساعت و نیم عقب تر از گرینویچ تعیین کرد و 52 ثانیه قبلی را کاهش داد.

نیم ساعت یک سازش یا ژست نبود. حسابی بود یک منطقه نیم ساعته در UTC−3:30 در مرکز نصف النهار 52 درجه 30 دقیقه غربی قرار دارد. سنت جان در حدود 52 درجه و 42 دقیقه در غرب واقع شده است.

شهر تقریباً دقیقاً روی آن نصف النهار قرار دارد. خیابان ساعت جان در حدود یک دقیقه از ظهر خورشیدی خود کار می کند - یکی از نزدیک ترین خطوط هر شهر در این پروژه.

ساعت: نیوفاندلند در 31 مارس 1949 به کانادا ملحق شد و به جای اینکه مانند همسایگانش وقت اقیانوس اطلس را اتخاذ کند، نیم ساعت را حفظ کرد.

از آن زمان تاکنون از این تصمیم دفاع کرده است. پیشنهاد تغییر به ساعت استاندارد اقیانوس اطلس در 1963 با مخالفت عمومی از بین رفت.

یک آزمایش دیگر وجود داشت. در 1988، دولت استانی دوبرابر ساعت تابستانی را امتحان کرد — به جای یک ساعت، ساعتها را دو ساعت به جلو برد. عمیقاً منفور بود و دوام نیاورد.

نیم ساعت به یک نشانگر فرهنگی واقعی تبدیل شده است. پخش‌های ملی در کانادا معروف است که «...نیم ساعت بعد در نیوفاندلند» را اضافه می‌کند. تلویزیون تولید شده در سایر نقاط کشور برای شروع در ساعت ساخته شده است، بنابراین در جزیره به جای آن از نیم ساعت شروع می شود و پخش کنندگان لیست خود را بر این اساس تنظیم می کنند. این عبارت به کالا ختم شده است.

نیوفاندلند همچنین اولین جایی است که در کانادا به هر سال نو می رسد.

تا سال 1935، شهر زمان را بر اساس نصف النهار خود، تا نصف دوم حفظ می کرد. سپس آن را به یک افست روی نقشه که واقعاً مناسب بود گرد کرد و از آن زمان حاضر به رها کردن آن نیست.

روشنایی سالانه در سینت جونز