Viyana

Biliyor Muydunuz?

Viyana Bir İmparatorluğu Kutlamak İçin Saat Yaptı, Saat İmparatorluğun Bittiği Yıl Çalışmaya Başladı

Viyana Belediyesi yaklaşık 220.000 daireye sahip.

Bu daireler 2.300'den fazla belediye binasında bulunuyor ve 500.000'den fazla insanı barındırıyor — bu da şehir yönetimini Avrupa'nın en büyük belediye ev sahibi yapıyor. Belediye desteğiyle inşa edilmiş yaklaşık 200.000 kooperatif konutunu da ekleyin, çarpıcı bir rakama ulaşıyorsunuz: bütün Viyanalıların yarısı ile %60'ı arası sübvansiyonlu konutta yaşıyor.

Viyana sakinlerinin yalnızca %20 kadarı kendi evine sahip. Avusturya geneli için bu oran %51 civarında. Viyana bir kiracı şehri ve bundan memnun görünüyor.

Bu bilinçli ve yavaş inşa edildi. Sosyal Demokratlar Viyana'nın savaş sonrası ilk seçimini 1919'da kazandı ve aşırı kalabalıklığın veremi "Viyana hastalığı" olarak andıracak kadar ağır olduğu bir şehir devraldı. İlk konut programları beş yılda 25.000 daire öngörüyordu. 1935'e gelindiğinde nüfusun yaklaşık %11'i 400 civarında belediye sitesinde yaşıyordu. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra şehir 1947 ile 1970 arasında 96.000 daire daha yaptı ve stoğu hiç satmadı — ne 1980'lerde, ne 1990'larda, ne de sonrasında.

1930'da açılan Karl-Marx-Hof bir kilometreden uzun ve 1.200'den fazla daire içeriyor. Açılışta Belediye Başkanı Karl Seitz, "biz artık burada olmadığımızda bu taşlar bizim adımıza konuşacak" dedi.

Saat kısmı: Bu, Viyana'nın en meşhur saatine ne koyduğuna bakmadan önce bilinmesi faydalı bir şey.

Ankeruhr, bir sigorta şirketinin siparişiyle Franz von Matsch tarafından 1911 ile 1914 arasında yapıldı. Mekanizması on iki tarihî figür taşıyor — imparatorlar, imparatoriçeler, mimarlar, besteciler — her saate bir tane; öğlen ise on ikisi sırayla geçit yapıyor.

Tam olarak ilk kez 1918'de çalıştı: Habsburg imparatorluğunun sona erdiği yıl.

Ertesi yıl, sonraki yüzyılı 220.000 daire inşa ederek geçirecek parti şehri kazandı.

Viyana bir imparatorlar geçidini tam imparatorlar biterken tamamladı, sonra gidip kendi adına konuşacak başka bir şey dikti.

Viyana'nın en eski meydanı Hoher Markt'ta, bir sigorta şirketinin binasının iki yarısı arasında on metrelik bir köprü boyunca uzanan bir Art Nouveau saat var. Ressam Franz von Matsch tasarladı, Anker sigorta şirketi ısmarladı ve 1911–1914 arasında yapıldı.

Mekanizma bir geçit töreni. On iki tarihî figür — Marcus Aurelius, Şarlman, Maria Theresa, Haydn ve diğerleri — dört metrelik saat kadranını saatte bir tane olmak üzere gün boyu geçiyor. Öğlen on ikide hepsi sırayla geçiyor, her biri kendi döneminin müziği eşliğinde. Gösteri yaklaşık on dakika sürüyor ve her gün hâlâ kalabalık topluyor.

Habsburg yüzyıllarını bir köprüden geçirmek için yapılmıştı; saatte bir kez, sonsuza kadar.

Sonra Birinci Dünya Savaşı her şeyi durdurdu.

Tamamlanmasıyla 1918 arasında saat iki kez çalıştı. Bir kez İmparator Franz Joseph'in 1915'teki doğum gününde, bir kez de 1916'daki doğum gününde. Hepsi bu. İmparatorluk sürekliliğinin anıtı, doğum günü jesti olarak iki kez açıldı — hem de andığı imparatorluğu parçalayan bir savaşın ortasında.

Ankeruhr tam zamanlı çalışmaya 1918'de başladı — Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun sona erdiği yıl.

Bir düzeltme yapıldı. Öğlen müziği İmparatorluk Marşı'ydı. Marşı olacak bir imparatorluk kalmayınca, yerini Haydn'ın Yaratılış eserinden bir seçki aldı. Besteci aynı kaldı — İmparatorluk Marşı'nı da Haydn yazmıştı ve Haydn, köprüden geçen on iki figürden biri.

Saat kısmı: Viyana, yerel saatin altyapı değil de bir tür şehir tiyatrosu olduğu ender şehirlerden biri. Ankeruhr saniyesi saniyesine doğru değil, hiçbir şeyle senkronize olmuyor ve olmaya da çalışmıyor.

Tek bir işi var ve tuhaf bir iş: size saatte bir kez, öğlen de doğru dürüst, yüzyılların kimse bakıyor olsun ya da olmasın geçip gittiğini hatırlatmak. Uğruna yapıldığı imparatorluk, saat bittikten sonra dört yıl yaşadı. Saat ise yüz yılı aşkın süredir çalışıyor.

Yıllık Gün Işığı