Στοκχόλμη

Το γνωρίζατε;

Η Σουηδία επινόησε μια μέρα που υπήρχε ακριβώς μια φορά

Λιγότερο από το 1% των σουηδικών οικιακών απορριμμάτων πηγαίνει σε χώρους υγειονομικής ταφής.

Το υπόλοιπο ανακυκλώνεται, κομποστοποιείται ή καίγεται για ενέργεια στις 33 ή 34 μονάδες παραγωγής ενέργειας από απόβλητα της χώρας. Περίπου τα μισά οικιακά απορρίμματα αποτεφρώνονται. η θερμότητα τροφοδοτεί δίκτυα τηλεθέρμανσης που ζεσταίνουν πάνω από ένα εκατομμύριο σπίτια και μόνο ένα εργοστάσιο στη Στοκχόλμη θερμαίνει περίπου 190.000 από αυτά. Το ποσοστό ανακύκλωσης της Σουηδίας έχει μειωθεί από περίπου 38% το 1975 σε περίπου 99% σήμερα. Ο μέσος Σουηδός εξακολουθεί να παράγει 467 κιλά απορριμμάτων ετησίως.

Η Σουηδία εισαγωγεί επίσης σκουπίδια. Κάπου μεταξύ 800.000 και 1,9 εκατομμυρίων τόνων ετησίως, από το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Νορβηγία, την Ιρλανδία και την Ιταλία, που πληρώνουν περίπου 43$ ο τόνος για την υπηρεσία. Κερδίζει στη Σουηδία περίπου 100 εκατομμύρια δολάρια ετησίως. Το 2016, τα εισαγόμενα απόβλητα αποτελούσαν το 20–25% όλων των καυσίμων.

Πράγμα που μας φέρνει στο ενδιαφέρον μέρος, γιατί η ιστορία που λένε όλοι για αυτό είναι λάθος.

Θα διαβάζετε συνεχώς ότι η Σουηδία ξεμείνει από σκουπίδια και πρέπει να εισάγει απορρίμματα άλλων χωρών για να διατηρήσει τις εγκαταστάσεις της σε λειτουργία. Είναι μια υπέροχη εικόνα και δεν είναι αλήθεια. Η Anna-Carin Gripwall του Avfall Sverige, της σουηδικής ένωσης διαχείρισης απορριμμάτων, είπε στον Independent το 2016 ότι τα εργοστάσια θα μπορούσαν να λειτουργήσουν με βιοκαύσιμα - και επιβεβαίωσε στο Snopes ξανά τον Δεκέμβριο του 2025 ότι αυτό εξακολουθεί να ισχύει. Το ίδιο λέει και η Swedenergy.

Η Σουηδία δεν εισάγει σκουπίδια επειδή χρειάζεται. Εισάγει σκουπίδια επειδή τα πληρώνουν άλλες χώρες.

Το ρολόι: Η Σουηδία έχει μορφή για ένα διάσημο γεγονός που αποδεικνύεται πιο περίπλοκο.

Η 30 Φεβρουαρίου 1712 είναι η μόνη 30 Φεβρουαρίου στην καταγεγραμμένη ιστορία, και συνέβη εδώ. Αλλά δεν ήταν λάθος — ήταν η διόρθωση για ένα. Η Σουηδία είχε αποφασίσει να στραφεί στο Γρηγοριανό ημερολόγιο σταδιακά, παρακάμπτοντας κάθε δίσεκτο ημέρα για σαράντα χρόνια, στη συνέχεια αποσπάστηκε από έναν πόλεμο και ξέχασε να παραλείψει το 1704 και το 1708, καταλήγοντας μόνη στον κόσμο σε ένα ημερολόγιο που κανείς άλλος δεν χρησιμοποιούσε.

Για να υποχωρήσει, έπρεπε να επιστρέψει την ημέρα που είχε πάρει το 1700. Δεδομένου ότι το 1712 ήταν ήδη δίσεκτο έτος, πρόσθεσε ένα δεύτερο. Το έτος έτρεξε σε 367 ημέρες.

Δύο σουηδικά γεγονότα που όλοι γνωρίζουν. Και τα δύο χρειάζονται μια δεύτερη ματιά, και τα δύο είναι καλύτερα μετά.

Όταν η υπόλοιπη Ευρώπη διαφωνούσε για το Γρηγοριανό ημερολόγιο, η Σουηδία κατέληξε σε κάτι που φαινόταν σαν ένας λογικός συμβιβασμός. Αντί να διαγράφετε δέκα ημέρες με μια κίνηση, θα διευκόλυνε σταδιακά: παραλείπετε κάθε δίσεκτη ημέρα για σαράντα χρόνια και γύρω στο 1740 το ημερολόγιο θα είχε σιωπήσει σε ευθυγράμμιση χωρίς να το αντιλαμβάνεται κανείς.

Η Σουηδία παρέλειψε την πήδημα το 1700 όπως είχε προγραμματιστεί.

Μετά ξεκίνησε ο Μεγάλος Βόρειος Πόλεμος και η Σουηδία είχε άλλα πράγματα στο μυαλό της και ξέχασε να παραλείψει το 1704. Μετά ξέχασε ξανά το 1708.

Η χώρα βρισκόταν τώρα σε μια θέση που καμία άλλη χώρα στην ιστορία δεν έχει καταλάβει: μια μέρα μπροστά από το Ιουλιανό ημερολόγιο, δέκα ημέρες πίσω από το Γρηγοριανό και μόνη στον κόσμο σε ένα δικό της ημερολόγιο που επινόησε που κανένας άλλος δεν μπορούσε να διαβάσει.

Το 1711 ο βασιλιάς Κάρολος XII εγκατέλειψε και διέταξε μια υποχώρηση πίσω στο Ιουλιανό ημερολόγιο. Για να γίνει αυτό, η Σουηδία έπρεπε να αναβάλει την ημέρα που είχε αφαιρέσει το 1700. Αλλά το 1712 ήταν ήδη δίσεκτο έτος, οπότε είχε ήδη 29 Φεβρουαρίου.

Έτσι η Σουηδία πρόσθεσε άλλο ένα.

30 Φεβρουαρίου 1712. Ήταν Παρασκευή. Το έτος είχε 367 ημέρες. Είναι η μοναδική 30η Φεβρουαρίου στην καταγεγραμμένη ιστορία και τη χρησιμοποίησαν πραγματικοί άνθρωποι — ένα ζευγάρι ονόματι Sven Hall και Ellna Jeppsdotter παντρεύτηκαν στο Ystad εκείνη την ημερομηνία και πέρασαν το υπόλοιπο της ζωής τους ανίκανοι να γιορτάσουν την επέτειό τους την ημέρα που συνέβη.

Η Σουηδία έγινε τελικά Γρηγοριανή το 1753, πηδώντας από τις 17 Φεβρουαρίου κατευθείαν στην 1η Μαρτίου. Χρειάστηκαν πενήντα τρία χρόνια, ένας πόλεμος, ένα αδύνατο ραντεβού και τρεις μονάρχες.

Το ρολόι: Η Στοκχόλμη βρίσκεται στις 59,3° βόρεια, γεγονός που παράγει τη μεγαλύτερη ταλάντευση του φωτός της ημέρας σε ολόκληρη τη λίστα. Γύρω στα μέσα του καλοκαιριού η πόλη έχει περίπου δεκαοκτώ και μισή ώρες φωτός της ημέρας. Γύρω στο χειμερινό ηλιοστάσιο γίνεται περίπου έξι.

Υπάρχει κάτι που ταιριάζει στη χώρα που δεν μπορούσε να συμφωνήσει ποια μέρα βρισκόταν, όπου η ίδια η ημέρα ποικίλλει κατά δώδεκα ώρες. Στη Στοκχόλμη, το ερώτημα "πόσο διαρκεί μια μέρα;" δεν είχε ποτέ μια σταθερή απάντηση, και για λίγο στις αρχές του 1700, ούτε το "what is the date?"

Ετήσια ηλιοφάνεια