آیا میدانستید؟
مردی که صرفه جویی در روز را اختراع کرد مورد خندیدن قرار گرفت و او فقط می خواست پروانه ها را شکار کند
در 15 اکتبر 1895، یک کارمند بیست و هشت ساله در اداره پست ولینگتون در مقابل انجمن فلسفی ولینگتون برخاست و مقاله ای با عنوان درباره تنظیم فصلی زمان در کشورهای جنوب لاتین خواند. 30 درجه .
نام او جورج ورنون هادسون بود. او یک حشره شناس بود - یک حشره شناس بسیار خوب، که در نهایت بزرگترین مجموعه حشرات در نیوزیلند را جمع آوری کرد. شغل او در اداره پست نوبت کاری بود، که او را مجبور می کرد در ساعات روز بیرون برود و دنبال پروانه بگردد. اما در تابستان، غروب خیلی زود از راه می رسید تا بعد از یک روز کاری عادی مفید واقع شود.
بنابراین او راه حل بدیهی را پیشنهاد کرد: بین اکتبر و مارس ساعت ها را دو ساعت به جلو ببرید و پس از آن دوباره به عقب برگردید. او استدلال میکرد که از نور هدر رفته صبحگاهی استفاده میکند، «استفاده بیش از حد از نور مصنوعی را که در حال حاضر غالب است» کاهش میدهد و به مردم «یک دوره طولانی از اوقات فراغت در روز... برای کریکت، باغبانی، دوچرخهسواری، یا هر فعالیت دیگری که در فضای باز دلخواه است» میدهد.
جامعه به او خندیدند.
یکی از اعضا گفت که تغییر سیستمی که هزاران سال از آن استفاده میشده است، دور از ذهن است. یکی دیگر ظاهراً به طعنه پرسید که آیا ساعت ها به دو دسته عقربه نیاز دارند؟ سومی این ایده را کاملاً غیرعلمی و غیر عملی خواند.
در صورتجلسه پاسخ هادسون ثبت شده است: او از دیدن مقاله با تمسخر متاسف بود، او قصد داشت آن را کاربردی باشد، و کسانی که در فضای باز بودند مورد تایید قرار گرفت.
سپس به سراغ حشرات خود رفت.
ساعت: حق با او بود و زمان زیادی طول کشید تا اهمیت پیدا کند.
هادسون مقاله دومی را در سال 1898 ارائه کرد. در انگلستان، ویلیام ویلت به طور مستقل به همین ایده رسید و در سال 1907 کتاب "اتلاف نور روز" را منتشر کرد. او در سال 1915 بدون اینکه آن را به فرزندی قبول کند درگذشت. آلمان برای اولین بار در سال 1916 برای صرفه جویی در زغال سنگ در زمان جنگ آن را اجرا کرد - و در عرض شش هفته دوازده کشور از دستور اداری آلمان کپی کردند.
خود نیوزلند تا سال 1927 قانون زمان تابستانی را تصویب نکرد - سی و دو سال پس از مقاله هادسون. و وقتی بالاخره رسید، یک ساعت وقت داشت، نه دو ساعتی که خواسته بود.
در سال 1933 او اولین دریافت کننده مدال T.K. Sidey بود که از طریق پول جمع آوری شده برای بزرگداشت آن قانون تامین شد. آگهی ترحیم او در سالنامه انجمن سلطنتی در حدود 1700 کلمه است. صرفه جویی در روز در 1400 مورد اول ذکر نشده است. او در آنجا به درستی به عنوان مردی که حشرات را مطالعه می کرد به یاد می آورد.
تقریباً یک سوم کشورهای جهان هنوز دو بار در سال ساعت خود را تغییر می دهند.
اوکلند در 175 درجه شرقی، در UTC+12 قرار دارد - هر تابستان به UTC+13 تغییر میکند، نیمی از آنچه هادسون پیشنهاد کرد، در کشوری که به او گفته شد این کار نمیتواند انجام شود. نیوزیلند اولین کشوری در جهان بود که به طور رسمی یک ساعت ملی استاندارد را در 1868 اتخاذ کرد، شاید به همین دلیل است که اولین جایی بود که کسی به طور جدی به تغییر آن فکر می کرد.
و به دلیل جایی که روی کره زمین قرار دارد، اوکلند یکی از اولین شهرهای روی زمین است که وارد هر روز جدید می شود.
که آن را مکانی مناسب برای پایان داستان میکند: یکی از اولین شهرهایی که هر روز شروع میشود متعلق به کارمند پستی است که فقط میخواست کمی نور عصر بیشتر برود و به پروانهها نگاه کند، و به او گفته شد که مسخره نباشد.
منابع
- ویکی پدیا، *جرج هادسون (حشره شناس)* (مقاله 15 اکتبر 1895؛ پیشنهاد دو ساعته؛ مقاله دوم 1898؛ مدال T. K. Sidey 1933)
- شماره 8 Re-Wired، *ساعت تابستانی* (واکنش اعضای انجمن: ماسکل، تراورس، هاردینگ؛ پاسخ هادسون)
- ناتیلوس، *حشره شناس قرن نوزدهمی که رویای صرفه جویی در روز را داشت* (بیانات کامل و توجیه مقاله)
- HuffPost (در 1400 کلمه اول آگهی ترحیم هیچ اشاره ای به ساعت تابستانی نشده است)
- گزیده ای از *جنجال بزرگ ساعت تابستانی* (نیوزیلند اولین کشوری شد که در سال 1868 ساعت استاندارد را پذیرفت؛ تلاش های قانونی توماس کی سیدی)
- PressReader/Whanganui Midweek (قانون صرفه جویی در ساعات روز 1927؛ هادسون به جای دو ساعت یک ساعت دریافت می کند)