ساموآ · UTC+13
پنجشنبه ۱ اکتبر ۲۰۲۶
اپیا، ساموآ از منطقه زمانی UTC+13 پیروی میکند. این منطقه زمانی در تمام طول سال روی UTC+13 ثابت میماند — ساعت تابستانی اعمال نمیشود. اختلاف ساعت بین اپیا و نیویورک برابر 17 ساعت است. ساعات کاری استاندارد ۹ تا ۱۸ حدود 2 ساعت در روز با نیویورک همپوشانی دارد. زمان مناسب برای ارتباط: 09:00–11:00 در اپیا با 16:00–18:00 در نیویورک همزمان است. اختلاف ساعت بین اپیا و لندن برابر 12 ساعت است. ساعات کاری استاندارد هیچ همپوشانی با لندن ندارد، بنابراین جلسات نیازمند زمانبندی زودهنگام یا دیرهنگام در یکی از طرفین است. اختلاف ساعت بین اپیا و توکیو برابر 4 ساعت است. ساعات کاری استاندارد ۹ تا ۱۸ حدود 5 ساعت در روز با توکیو همپوشانی دارد. زمان مناسب برای ارتباط: 13:00–18:00 در اپیا با 09:00–14:00 در توکیو همزمان است. این منطقه زمانی با شهرهایی مانند نوکوآلوفا, نیافو, فاکاوفو نیز مشترک است. در نظر داشتن این اختلاف ساعت، برنامهریزی تماسها یا سفر به و از اپیا را آسانتر میکند.
اپیا (ساموآ) خانه حدود 40 هزار نفر است. امروز حدود 12.2 ساعت روشنایی روز دارد: طلوع آفتاب در 06:10، غروب در 18:23. این منطقه زمانی در تمام طول سال روی UTC+13 ثابت میماند — ساعت تابستانی اعمال نمیشود. در نیمکره جنوبی، حدود 14° جنوب خط استوا قرار دارد. جهت رانندگی از سمت چپ است.
پرچم
ساموآ
پایتخت
اپیا 👑
قاره
Oceania
منطقه زمانی
UTC+13 · Pacific/Apia
مختصات
13.85° جنوبی، 171.75° غربی
واحد پول
WST (T)
پیششماره تلفن
+685
جهت رانندگی
چپ
نیمکره
جنوبی
زبان
ساموآیی, انگلیسی
سیستم اندازهگیری
متریک
آیا میدانستید؟
در سال 1889 یک رمان نویس اسکاتلندی با ریه های نارسا به ساموآ آمد و به دنبال آب و هوایی بود که او را زنده نگه دارد. او 314 جریب را در دامنههای کوه Vaea در بالای آپیا خرید و خانهای ساخت که آن را Vailima - ساموایی برای "پنج آب" نامید.
این خانه دارای پنج اتاق خواب، یک کتابخانه، یک سالن رقص، یک پیانو بزرگ، یک سفره توسط ملکه ویکتوریا، یک مجسمه برهنه که توسط خود رودین ارائه شده بود، و - در مناطق استوایی، در سیزده درجه جنوبی - تنها شومینه کار در ساموآ.
رماننویس رابرت لوئیس استیونسون بود که «جزیره گنج» و «دکتر جکیل و آقای هاید» را نوشته بود. ساموایی ها او را توسیتالا، حکایت کننده می نامیدند. او زبان را یاد گرفت، طرف آنها را علیه حکومت استعماری گرفت و در سال 1894 در چهل و چهار سالگی در آنجا درگذشت - نه به دلیل سلی که برای فرار از آن آمده بود، بلکه به دلیل خونریزی مغزی.
آنچه بعد اتفاق افتاد بخشی است که ارزش شمارش را دارد. مردم محلی تابوت او را با دست ساختند و یک شبه مراقب بدن او بودند. روز بعد تقریباً 200 سامویی یک مسیر هزار فوتی را به سمت کوه Vaea قطع کردند تا تابوت را بتوان به قله برد و در رله کار کرد. اسمش را گذاشتند جاده دلهای عاشق. او در نزدیکی قله، مشرف به اقیانوس، زیر سنگ نوشته ای که از یکی از اشعار خودش گرفته شده بود، به خاک سپرده شد.
استیونسون به مدت سه سال در ساموآ زندگی می کرد که این کشور برای اولین بار از خط تاریخ بین المللی عبور کرد - جایی که این داستان به درستی آغاز می شود.
در 1892، بازرگانان آمریکایی پادشاه ساموایی را متقاعد کردند که جزایر را از سمت غربی خط تاریخ بین المللی به سمت شرقی منتقل کند تا ساموآ یک هفته کاری را با کالیفرنیا تقسیم کند.
برای انجام این پرش، ساموآ باید یک روز تکرار می کرد. تاریخ انتخاب شده 4 جولای بود. ساموآ دو بار متوالی روز استقلال آمریکا را جشن گرفت.
119 سال بعد، بازگشت.
تا سال 2011 این محاسبات معکوس شده بود. تقریباً 70 درصد تجارت ساموآ با استرالیا، نیوزلند و آسیا بود. فقط حدود 15 درصد با ایالات متحده بود. و یک روز عقب ماندن به معنای از دست دادن چیزی در حدود دو روز کاری در هفته بود. همانطور که رهبری کشور در آن زمان بیان کرد: در حالی که در ساموآ جمعه است، در نیوزیلند هم اکنون شنبه است - و در حالی که سامویی ها یکشنبه در کلیسا هستند، سیدنی و بریزبن به سر کار بازگشته اند.
بنابراین ساموآ در ژوئن 2011 قانونی تصویب کرد و در نیمه شب پنجشنبه 29 دسامبر، ساعت مستقیماً به شنبه 31 دسامبر رفت.
جمعه 30 دسامبر 2011 در ساموآ رخ نداد.
همچنین در توکلائو، جمعیتی در حدود 1500 نفر، که همان پرش را در همان شب انجام داد، این اتفاق نیفتاد. 186000 شهروند ساموآ روز پنجشنبه به خواب رفتند و روز شنبه از خواب بیدار شدند و از UTC−10 به UTC+14 (ساعت تابستانی؛ UTC−11 به UTC+13 در زمان استاندارد) حرکت کردند - یک شیفت بیست و چهار ساعته در یک لحظه.
دولت مقرر کرد که هرکسی که قرار است در روزی که وجود نداشت کار کند، به طور کامل دستمزد می گیرد.
جمعیت در برج ساعت در آپیا جمع شدند. آژیر، آتش بازی، بوق ماشین، ناقوس کلیسا و مراسم دعا پخش می شد. تمبر پستی با عبارت به آینده منتشر شد.
ساعت: عواقب آن هنوز روی نقشه قابل مشاهده است.
ساموآی آمریکایی تغییر نکرد. حدود صد کیلومتر دورتر نشسته است و اکنون دقیقاً یک روز عقب است: همان ساعت ساعت، تاریخ متفاوت. یک سفر کوتاه با قایق بین این دو، از یک تاریخ تقویمی کامل عبور می کند.
و موقعیت ساموآ در جهان وارونه شد. این یکی از آخرین مکان های روی زمین بود که هر روز جدید را می دید. اکنون در میان اولین ها قرار دارد - کشوری که روز جهانی را به پایان می رساند، اکنون آن را آغاز می کند.
یک نتیجه بود که هیچ کس برای آن برنامه ریزی نکرده بود. جوامع ادونتیست روز هفتم در ساموآ خود را بر سر اینکه چه روزی اکنون سبت واقعی است، تقسیم کردند، زیرا چرخه هفت روزه ای که آنها نگه داشته بودند دیگر با تقویم اطرافشان مطابقت نداشت.
ساموآ تاریخ خود را دو بار تغییر داد و هر دو بار به یک دلیل: بیدار بودن همزمان با هر کسی که با آن معامله میکرد. در سال 1892 این به معنای افزایش یک روز بود. در سال 2011 به معنای از دست دادن یکی بود.
شهر اپیا در مختصات 171.8° غربی واقع شده است. منطقه زمانی استاندارد آن، UTC+13، بر پایه نصفالنهار 165° غربی تعیین شده است. اختلاف 6.8° میان آنها به این معناست که ساعت حدود 27 دقیقه جلوتر از خورشید حرکت میکند: ظهر خورشیدی به جای ساعت ۱۲:۰۰ حدود ساعت 12:27 فرا میرسد. این منطقه در تمام طول سال روی UTC+13 ثابت میماند — در اینجا تغییر ساعت تابستانی اعمال نمیشود.
طولانیترین روز سال 2026، ۲۲ دسامبر با 12 ساعت و 57 دقیقه روشنایی روز است. کوتاهترین روز، ۲۲ ژوئن با 11 ساعت و 18 دقیقه روشنایی است. اختلاف میان آنها 1 ساعت و 38 دقیقه است. در مناطق گرمسیری، طول روز در تمام سال در بازهای محدود و معین باقی میماند.
زودترین طلوع و دیرترین غروب خورشید دقیقاً در طولانیترین روز سال رخ نمیدهند. در اپیا خورشید زودتر از همه در ۲۱ نوامبر ساعت 05:49 طلوع میکند، در حالی که دیرترین غروب در ۲۴ ژانویه ساعت 19:02 رخ میدهد. معادله زمان عامل این اختلاف است: مدار بیضوی زمین و شیب محوری آن باعث میشوند ظهر خورشیدی در طول سال چندین دقیقه به جلو و عقب جابهجا شود.
آسمان پس از غروب خورشید برای مدتی روشن و قابل استفاده باقی میماند. در اپیا این شفق و فلق مدنی در اعتدالین حدود 21 دقیقه طول میکشد.
تمام ارقام این بخش از عرض و طول جغرافیایی شهر و منطقه زمانی IANA آن با استفاده از الگوریتمهای خورشیدی NOAA (اسپنسر، ۱۹۷۱) محاسبه شدهاند که در عرضهای زیر ۶۵ درجه دقتی در حدود ±۲ دقیقه قوسی دارند.