Huidige lokale tijd in St. John's

Daglicht door het jaar in St. John's

Wist je dat?

Tot 1935 liepen de klokken in St. John's 52 seconden naast het halve uur

George Street in St. John's is twee blokken lang en bevat, voor zover iemand kan zien, niets dat geen bar, pub of restaurant is.

Hieruit volgt de logistiek. De straat is het grootste deel van de dag en de hele avond gesloten voor auto's en is alleen 's ochtends open voor verkeer, vooral zodat de bars kunnen worden bijgevuld. Meestal raakt het pas rond middernacht vol en blijft het tot zes uur in de ochtend druk.

Elk toeristenbureau in Newfoundland zal je vertellen dat er meer bars per vierkante meter zijn dan waar dan ook in Noord-Amerika. Dat is eerder een bewering dan een meting, en wordt zo consequent herhaald dat het de officiële straatbeschrijving is geworden. Wat niet ter discussie staat, zijn de twee blokken en wat erop staat.

Er is nog iets dat de moeite waard is om over deze stad te weten voordat we bij de klok komen.

Op een heuvel boven de haven staat Signaalheuvel, waar Guglielmo Marconi in 1901 het eerste transatlantische draadloze signaal ontving: een bericht dat zonder kabel de Atlantische Oceaan was overgestoken. St. John's werd voor korte tijd een van de belangrijkste punten op de kaart van de mondiale communicatie.

Dat maakt de klokken in de stad beneden des te merkwaardiger, want op dat moment hield St. John's er een eigen tijd op na: 3 uur, 30 minuten en 52 seconden achter Greenwich.

De klok van Newfoundland is een van de meest nauwkeurige op deze hele site, en hij is rechtstreeks voortgekomen uit de eigen meridiaan van de stad.

Vóór 1935 leefde St. John's op zijn eigen middelbare lokale tijd. Sinds 1884 gold in Newfoundland de tijd van de meridiaan van de stad – 3 uur, 30 minuten en 52 seconden achter Greenwich – en vanaf 1917 gingen de klokken bovendien elke zomer een uur vooruit.

In 1935 keurde de Regeringscommissie – Newfoundland was toen een afzonderlijke Britse heerschappij, geen deel van Canada – een Standard Time Act goed, waarbij de hele heerschappij op precies drie en een half uur achter Greenwich werd gesteld en de oude 52 seconden verdwenen.

Het halfuur was geen compromis of gebaar. Het was rekenkunde. Een zone van een half uur om UTC−3:30 is gecentreerd op de 52°30′ west meridiaan. St. John's ligt op ongeveer 52°42′ west.

De stad ligt vrijwel precies op die meridiaan. De klok van St. John's wijkt maar ongeveer één minuut af van de eigen zonnemiddag – een van de nauwste overeenkomsten van alle steden in dit project.

De klok: Newfoundland sloot zich op 31 maart 1949 aan bij Canada en hield het halve uur aan in plaats van de Atlantische tijd over te nemen zoals zijn buren.

Sindsdien heeft het die beslissing verdedigd. Een voorstel om in 1963 over te schakelen naar Atlantic Standard Time stortte in onder publieke tegenstand.

Er was nog een experiment. In 1988 probeerde de provinciale overheid de zomertijd te verdubbelen, waarbij de klok twee uur vooruit werd gezet in plaats van één uur. Het was zeer impopulair en duurde niet lang.

Het halfuur is een echte culturele marker geworden. Landelijke uitzendingen in Canada voegen er beroemd genoeg aan toe: "…een half uur later in Newfoundland." Televisie die elders in het land wordt geproduceerd, is gebouwd om op het hele uur te beginnen, dus op het eiland begint het in plaats daarvan om het halfuur, en de omroepen passen hun programma's dienovereenkomstig aan. De zinsnede is terechtgekomen op merchandise.

Newfoundland is ook de eerste plaats in Canada waar elk nieuw jaar wordt gevierd.

Tot 1935 hield de stad de tijd tot op de seconde bij volgens haar eigen meridiaan. Vervolgens rondde ze die af op de enige offset op de kaart die daadwerkelijk paste, en heeft sindsdien geweigerd deze op te geven.