ชิคาโก

รู้หรือไม่?

ชิคาโกทำแม่น้ำวิ่งถอยหลังและหนีไปได้

ในช่วงปลายทศวรรษที่ 1800 ชิคาโกประสบปัญหา: น้ำเสียไหลลงสู่แม่น้ำชิคาโก แม่น้ำชิคาโกไหลลงสู่ทะเลสาบมิชิแกน และทะเลสาบมิชิแกนเป็นน้ำดื่มของเมือง เมืองพิจารณาทางเลือกต่างๆ และสรุปว่าวิธีแก้ปัญหาที่สะอาดที่สุดคือการกลับแม่น้ำ

รุ่งเช้าของวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2443 เจ้าหน้าที่กลุ่มเล็กๆ ได้ทำลายเขื่อนสุดท้าย การดำเนินการนี้เสร็จสิ้นอย่างเงียบๆ และรวดเร็ว โดยมีนักข่าวที่เป็นมิตรเพียงไม่กี่คนเท่านั้น เนื่องจากมิสซูรีกำลังเตรียมที่จะฟ้องร้องเพื่อหยุดการกระทำดังกล่าว และไม่มีใครต้องการให้ผู้พิพากษาพบว่างานเสร็จสิ้นแล้ว

คดีดังกล่าวไปถึงศาลฎีกาของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นคดีมลพิษคดีแรกที่เคยได้ยิน ชิคาโกชนะ ผู้พิพากษา Oliver Wendell Holmes ตั้งข้อสังเกตว่าแม่น้ำมิสซิสซิปปี้นั้นเหม็นจริงๆ แต่ชิคาโกแทบจะไม่สามารถถูกตำหนิได้ทั้งหมด เมื่อพิจารณาว่ามีเมืองใกล้เคียงหลายแห่งที่ทำสิ่งเดียวกันทุกประการ

แม่น้ำไหลผิดทางมาตั้งแต่ปี 1900

โบนัส: สีย้อมสีเขียวอันโด่งดังเริ่มต้นจาก การตรวจจับสิ่งปฏิกูล คนงานในเมืองใช้สีย้อมเพื่อติดตามการปล่อยของเสียที่ผิดกฎหมายลงสู่แม่น้ำ ในปีพ.ศ. 2505 มีคนบริจาคเงินหนัก 100 ปอนด์ แม่น้ำคงสภาพเป็นสีมรกตเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ และเทคนิคการตรวจจับการรั่วไหลของเทศบาลก็กลายเป็นการเฉลิมฉลองประจำปีของพลเมือง

นาฬิกา: ชิคาโกยังเป็นที่เกิดเขตเวลาอีกด้วย

ก่อนปี พ.ศ. 2426 ทวีปอเมริกาเหนือแบ่งเวลาท้องถิ่นประมาณสามร้อยครั้ง แต่ละเมืองจะมีพระอาทิตย์ตกดินในเวลาเที่ยงวัน ใช้งานได้สำหรับการเกษตร, ภัยพิบัติสำหรับการรถไฟ. ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2426 การรถไฟพบกันที่โรงแรมแกรนด์แปซิฟิกในชิคาโก และกำหนดเขตเวลาสี่โซนทั่วทั้งทวีป โดยไม่ต้องถามรัฐบาลใดเลย

สวิตช์มาเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน นักข่าวของ Chicago Tribune เฝ้าดูนาฬิกาในคลังหยุดตอนเที่ยง และกลับมาทำงานอีกครั้ง เก้านาทีสามสิบสองวินาทีต่อมา — ในตอนเที่ยงอีกครั้ง เอกสารเรียกมันว่า วันที่สองเที่ยง

โรงแรมหายไปแล้ว อาคารที่อยู่บนเว็บไซต์ปัจจุบันเรียกว่าอาคารมาตรฐานกลาง

เวลากลางวันตลอดปีใน ชิคาโก