Το γνωρίζατε;
Το Σικάγο έκανε ένα ποτάμι να τρέχει προς τα πίσω και τη γλίτωσε
Στα τέλη του 1800, το Σικάγο είχε ένα πρόβλημα: τα λύματά του έρεαν στον ποταμό Σικάγο, ο ποταμός Σικάγο κυλούσε στη λίμνη Μίσιγκαν και η λίμνη Μίσιγκαν ήταν το πόσιμο νερό της πόλης. Η πόλη εξέτασε τις επιλογές της και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η πιο καθαρή λύση ήταν η αναστροφή του ποταμού.
Τα ξημερώματα της 2ας Ιανουαρίου 1900, μια μικρή ομάδα αξιωματούχων έσπασε το τελευταίο φράγμα. Έγινε αθόρυβα και νωρίς, με λίγους μόνο φιλικούς δημοσιογράφους παρόντες, επειδή το Μιζούρι ετοιμαζόταν να προσφύγει στη δικαιοσύνη για να το σταματήσει και κανείς δεν ήθελε ένας δικαστής να μάθει ότι η δουλειά είχε ήδη τελειώσει.
Η υπόθεση έφτασε στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ — η πρώτη υπόθεση ρύπανσης που εκδίκασε ποτέ. Το Σικάγο κέρδισε. Ο δικαστής Όλιβερ Γουέντελ Χολμς σημείωσε ότι ο Μισισιπής ήταν πράγματι βρόμικος, αλλά ότι το Σικάγο δύσκολα θα μπορούσε να κατηγορηθεί για όλη αυτή τη βρομιά, δεδομένου του πόσες πιο κοντινές πόλεις έκαναν ακριβώς το ίδιο πράγμα.
Το ποτάμι κυλά ανάποδα από το 1900.
Ως μπόνους: η περίφημη πράσινη βαφή ξεκίνησε ως ανίχνευση λυμάτων. Οι εργαζόμενοι της πόλης χρησιμοποιούσαν βαφή για να εντοπίσουν παράνομες απορρίψεις στο ποτάμι. Το 1962 κάποιος έριξε εκατό λίβρες από αυτήν, το ποτάμι έμεινε σμαραγδένιο για μια εβδομάδα και μια δημοτική τεχνική ανίχνευσης διαρροών έγινε μια ετήσια αστική γιορτή.
Το ρολόι: Το Σικάγο είναι επίσης η πόλη όπου γεννήθηκαν οι ζώνες ώρας.
Πριν από το 1883, η Βόρεια Αμερική λειτουργούσε με περίπου τριακόσιες ξεχωριστές τοπικές ώρες· κάθε πόλη όριζε το μεσημέρι με βάση τον δικό της ήλιο. Λειτουργικό για τη γεωργία, καταστροφικό για τους σιδηροδρόμους. Τον Οκτώβριο του 1883, οι σιδηροδρομικές εταιρείες συναντήθηκαν στο ξενοδοχείο Γκραντ Πασίφικ στο Σικάγο και απλώς επέβαλαν τέσσερις ζώνες ώρας σε μια ολόκληρη ήπειρο, χωρίς να ρωτήσουν ούτε μια κυβέρνηση.
Η αλλαγή ήρθε στις 18 Νοεμβρίου. Ο ρεπόρτερ της εφημερίδας Σικάγο Τρίμπιουν παρακολούθησε το ρολόι του σταθμού να σταματά το μεσημέρι και να επανεκκινείται εννέα λεπτά και τριάντα δύο δευτερόλεπτα αργότερα — πάλι το μεσημέρι. Οι εφημερίδες το έλεγαν η μέρα με τα δύο μεσημέρια.
Το ξενοδοχείο δεν υπάρχει πια. Το κτίριο στη θέση του λέγεται σήμερα Central Standard Building.
Πηγές και αναφορές
- Αρχεία Chicago Tribune, «In 1883, much of the nation reset its clocks on ‘the day of two noons’»
- Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, «This Month in Business History: The Day of Two Noons»
- WTTW Chicago, «Reversal of the Chicago River»
- Missouri v. Illinois, 200 U.S. 496 (1906)
- WBEZ Curious City
- NPR, σχετικά με την προέλευση ανίχνευσης λυμάτων της πράσινης βαφής (1962, 100 λίβρες)