شیکاگو

آیا می‌دانستید؟

شیکاگو رودخانه‌ای را به سمت عقب روان کرد و از بین رفت

در پایان دهه 1800، شیکاگو با مشکلی روبرو شد: فاضلاب آن به رودخانه شیکاگو سرازیر شد، رودخانه شیکاگو به دریاچه میشیگان سرازیر شد و دریاچه میشیگان آب آشامیدنی شهر بود. شهر گزینه های خود را در نظر گرفت و به این نتیجه رسید که پاک ترین راه حل، معکوس کردن رودخانه است.

در سحرگاه 2 ژانویه 1900، گروه کوچکی از مقامات، سد نهایی را شکستند. این کار بی سر و صدا و زود انجام شد و فقط چند خبرنگار صمیمی در آن حضور داشتند، زیرا میسوری در حال آماده شدن برای شکایت برای جلوگیری از آن بود و هیچ کس نمی خواست قاضی متوجه شود که کار قبلاً تمام شده است.

این پرونده به دادگاه عالی ایالات متحده رسید - اولین پرونده آلودگی که تا به حال شنیده می شود. شیکاگو برنده شد. قاضی اولیور وندل هولمز خاطرنشان کرد که می سی سی پی واقعاً ناپاک بود، اما به سختی می توان شیکاگو را برای همه آن سرزنش کرد، با توجه به اینکه چند شهر نزدیک تر دقیقاً همین کار را انجام می دهند.

رودخانه از سال 1900 مسیر اشتباهی را طی می کند.

به عنوان یک امتیاز: رنگ سبز معروف به عنوان تشخیص فاضلاب شروع شد. کارگران شهر از رنگ برای ردیابی تخلیه های غیرقانونی به رودخانه استفاده می کردند. در سال 1962، کسی صد پوند از آن را انعکاس داد، رودخانه به مدت یک هفته زمرد باقی ماند، و تکنیک تشخیص نشت شهرداری به یک جشن مدنی سالانه تبدیل شد.

ساعت: شیکاگو همچنین جایی است که مناطق زمانی اتفاق افتاده است.

قبل از سال 1883، آمریکای شمالی تقریباً در سیصد زمان محلی جداگانه اجرا می‌شد و هر شهر در کنار خورشید خودش ظهر غروب می‌کرد. قابل استفاده برای کشاورزی، فاجعه بار برای راه آهن. در اکتبر 1883، راه‌آهن‌ها در هتل بزرگ پاسیفیک در شیکاگو گرد هم آمدند و به سادگی چهار منطقه زمانی را در کل قاره تحمیل کردند، بدون اینکه از یک دولت بپرسند.

سوئیچ در 18 نوامبر آمد. خبرنگار شیکاگو تریبون تماشا کرد که ساعت دپو در ظهر متوقف می شود و نه دقیقه و سی و دو ثانیه بعد دوباره راه اندازی می شود - دوباره در ظهر. روزنامه ها اسمش را گذاشتند روز دو ظهر.

هتل رفته است. ساختمان موجود در سایت خود اکنون ساختمان استاندارد مرکزی نامیده می شود.

روشنایی سالانه در شیکاگو