Ιερουσαλήμ

Το γνωρίζατε;

Μια πόλη όπου κάθε κτίριο πρέπει να φορά την ίδια πέτρα

Το 1918, ο Ρόναλντ Στορς —τότε ο βρετανός στρατιωτικός κυβερνήτης της Ιερουσαλήμ— εξέδωσε έναν καταστατικό νόμο που απαιτούσε τα κτίρια στην πόλη να καλύπτονται με τοπικό ασβεστόλιθο. Αποτελούσε μέρος ενός γενικού σχεδίου που εκπόνησε ο Sir William McLean, τότε μηχανικός της πόλης της Αλεξάνδρειας, με τη συμβολή του αρχιτέκτονα Arts and Crafts C. R. Ashbee.

Ο κανόνας ξεπέρασε τη διοίκηση που τον έκανε. Έχει μεταφερθεί από κάθε επόμενη αρχή και παραμένει στο δημοτικό δίκαιο σήμερα.

Το υλικό είναι μια οικογένεια ωχρών ασβεστόλιθων και δολομιτών που εξορύχθηκαν από τους λόφους της Ιουδαίας, που σχηματίστηκαν στην Ύστερη Κρητιδική. Η αρχετυπική ποικιλία είναι meleke, ένας λευκός ασβεστόλιθος που κόβει καθαρά σε μεγάλους ογκόλιθους και χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα — το Δυτικό Τείχος είναι χτισμένο από αυτόν. Όταν ο χαμηλός ήλιος χτυπά τις κρεμ και ροζ προσόψεις, ολόκληρη η πόλη παίρνει το χρυσό καστ πίσω από τη φράση Jerusalem of Gold.

Ο κανονισμός έχει τροποποιηθεί επανειλημμένα. Το διάταγμα του 1936 απαιτούσε οι εξωτερικοί τοίχοι να είναι κατασκευασμένοι από πέτρα. Το το ρυθμιστικό σχέδιο απαιτούσε μόνο οι εξωτερικοί τοίχοι, οι κολώνες και οποιοσδήποτε τοίχος που βλέπει σε δρόμο να είναι με πρόσοψη με φυσική πέτρα με τετράγωνη επένδυση — η οποία μείωσε την πέτρα από κατασκευή σε επένδυση, κυρίως επειδή το οπλισμένο σκυρόδεμα είχε γίνει φθηνό και διαθέσιμο.

Εφαρμόζεται ακόμα. Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Ισραήλ, που ολοκληρώθηκε το 2023 σε σχέδιο των Herzog & de Meuron, είναι ντυμένη σε αυτήν. Από το 2000, υπήρχαν περίπου 650 επιχειρήσεις κοπής πέτρας που λειτουργούσαν στη Δυτική Όχθη, που παρήγαγαν ροζ, άμμο, χρυσό και υπόλευκη πέτρα.

Πάνω από έναν αιώνα, σε πολλές αλλαγές διοίκησης, ισχύει ένας κανόνας για το πώς πρέπει να μοιάζει το εξωτερικό ενός κτιρίου.

Το ρολόι: η ερώτηση για το πότε αλλάζει η ώρα έχει διατηρηθεί λιγότερο σταθερά.

Το Ισραήλ και τα παλαιστινιακά εδάφη χρησιμοποιούν και τα δύο UTC+2 το χειμώνα και UTC+3 το καλοκαίρι, με διαφορετικά ονόματα — Τυπική ώρα Ισραήλ και Θερινή ώρα Ισραήλ από τη μία πλευρά, Ώρα Ανατολικής Ευρώπης και Θερινή ώρα Ανατολικής Ευρώπης από την άλλη.

Οι ημερομηνίες συχνά διέφεραν.

Μέχρι το 2013, η τυπική ώρα του Ισραήλ συνεχιζόταν το βράδυ του Σαββάτου πριν από το Yom Kippur, έτσι ώστε η νηστεία — η οποία έχει οριστεί μέχρι το βράδυ — να ξεκινά και να τελειώνει μια ώρα νωρίτερα. Επειδή το εβραϊκό ημερολόγιο είναι σεληνιακό, το Γιομ Κιπούρ μπορεί να πέσει οπουδήποτε από τα μέσα Σεπτεμβρίου έως τα μέσα Οκτωβρίου, πράγμα που σήμαινε ότι το Ισραήλ μερικές φορές επέστρεφε στην τυπική ώρα έως έξι εβδομάδες πριν από τις περισσότερες άλλες χώρες. Η ημερομηνία έγινε επαναλαμβανόμενο θέμα των διαπραγματεύσεων του συνασπισμού. Μια τροπολογία του 2005 μείωσε τη θερινή εξοικονόμηση κατά 23 ημέρες. Το 2013 η Κνεσέτ καθόρισε την περίοδο από την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου έως την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου, ευθυγραμμιζόμενη με την Ευρώπη.

Τα παλαιστινιακά εδάφη ορίζουν τις δικές τους ημερομηνίες. Το 2021 τερμάτισαν τη θερινή εξοικονόμηση στις 29 Οκτωβρίου, δύο ημέρες πριν από το Ισραήλ. Το 2023 οι δυο τους ήταν σε διαφορετική ώρα για 24 ώρες. Και το 2011, η Δυτική Όχθη και η Γάζα έτρεξαν σε διαφορετικές ώρες η μία από την άλλη, αφού οι αρχές στη Ραμάλα μετακίνησαν τα ρολόγια μετά το Ραμαζάνι και οι αρχές στη Γάζα δεν ακολούθησαν.

Μια πόλη όπου ο νόμος ήταν σαφής για πάνω από εκατό χρόνια σχετικά με το από τι πρέπει να είναι κατασκευασμένος κάθε τοίχος και όπου η απάντηση για το τι ώρα είναι μερικές φορές εξαρτιόταν από το γραφείο που εξέδωσε την προκήρυξη.

Ετήσια ηλιοφάνεια