Chatham Islands

Το γνωρίζατε;

Εξακόσιοι άνθρωποι επινόησαν μια ζώνη ώρας και το κοινοβούλιο τη νομιμοποίησε είκοσι εννέα χρόνια αργότερα

Το 1980 υπήρχαν πέντε μαύροι κοκκινολαίμηδες του νησιού Chatham που έμειναν ζωντανοί στον κόσμο.

Όχι πεντακόσια. Πέντε. Όλα στο νησί Little Mangere, ένας βράχος δεκαπέντε εκταρίων που περιβάλλεται από βράχους. Ανάμεσά τους ήταν ακριβώς ένα θηλυκό αναπαραγωγής, δεσμευμένο και γνωστό στη συνέχεια ως Old Blue. Το είδος δεν είχε άλλο μέλλον.

Ήταν το πιο σπάνιο πουλί στον κόσμο για αρκετό καιρό. Οι αξιωματικοί άγριας φύσης μέτρησαν γύρω στους τριάντα το 1968. Μέχρι το 1976 ήταν επτά, και η ομάδα της Υπηρεσίας Άγριας Ζωής της Νέας Ζηλανδίας του Ντον Μέρτον τους μετέφερε στο μεγαλύτερο νησί Mangere - κατεβαίνοντας βράχους με πουλιά στα χέρια - όπου είχαν φυτευτεί πάνω από 100.000 δέντρα για να δημιουργήσουν βιότοπο. Άλλοι δύο πέθαναν πάντως.

Αυτό που έσωσε το είδος ήταν μια τεχνική. Τα αυγά λήφθηκαν από τη φωλιά και ανατράφηκαν στα τυφάκια του νησιού Chatham, τα οποία μεγάλωσαν τους νεοσσούς, γεγονός που έκανε τον κοκκινολαίμη να γεννήσει ξανά. Η ομάδα έσπρωξε επίσης τα αυγά πίσω στο κέντρο των φωλιών, επειδή μερικά θηλυκά είχαν τη συνήθεια να τα βάζουν στο χείλος όπου ξεδιπλώθηκαν.

Ο Old Blue έζησε μέχρι τα δεκατρία ή τα δεκατέσσερα —ασυνήθιστο για κοκκινολαίμη— και εξαφανίστηκε το 1983 ή το 1984.

Τώρα υπάρχουν περίπου 350 μαύροι κοκκινολαίμηδες και κάθε ένα προέρχεται από αυτήν. Το 2022 το είδος περιλήφθηκε από τον κατάλογο Απειλούμενο σε Ευάλωτο.

Έτσι, τα Chathams φιλοξενούν περίπου 600 ανθρώπους και 350 πουλιά που υπάρχουν εξαιτίας ενός θηλυκού που πέθανε πριν από σαράντα χρόνια. Είναι ένα μέρος όπου πολύ μικροί αριθμοί έχουν τη συνήθεια να κρατούν - όπως συμβαίνει επίσης, πώς τα νησιά πήραν τη ζώνη ώρας τους.

Περίπου 800 χιλιόμετρα ανατολικά του νότιου νησιού της Νέας Ζηλανδίας, περίπου κατά μήκος του 176ου μεσημβρινού δυτικά, βρίσκονται τα νησιά Chatham. Μόνιμος πληθυσμός: περίπου 600.

Έχουν τη δική τους ζώνη ώρας.

Η τυπική ώρα Τσάθαμ είναι UTC+12:45 — σαράντα πέντε λεπτά πριν από την ηπειρωτική Νέα Ζηλανδία. Το καλοκαίρι γίνεται UTC+13:45. Είναι μία από τις τρεις μόνο μετατοπίσεις στη Γη που τελειώνουν σε :45, οι άλλες είναι το Νεπάλ στο UTC+5:45 και μια ανεπίσημη ζώνη γύρω από την Eucla στην Αυστραλία.

Η ιστορία είναι το καλό μέρος. Ο Νόμος για την Τυπική ώρα του 1945 έθεσε το ρολόι της Νέας Ζηλανδίας σε UTC+12. Οι Chatham απλά έβαλαν τα ρολόγια τους σαράντα πέντε λεπτά μπροστά από αυτό και συνέχισαν. Δεν υπήρχε νομική βάση για αυτό. Αυτό ακριβώς έκαναν τα νησιά.

Το Κοινοβούλιο πρόλαβε το 1974, όταν ο νόμος για τον χρόνο αναγνώρισε επίσημα την αντιστάθμιση που ήταν ήδη σε καθημερινή χρήση για σχεδόν τρεις δεκαετίες.

Εξακόσιοι άνθρωποι επινόησαν μια ζώνη ώρας συμφωνώντας μεταξύ τους και η χώρα την επικύρωσε στη συνέχεια.

Το ρολόι: τα σαράντα πέντε λεπτά δεν είναι αυθαίρετα. Η UTC+12:45 αντιστοιχεί σε μεσημβρινό στις 168°45′ δυτικά. Οι Chathams κάθονται περίπου στις 176°30′ δυτικά, κάτι που αφήνει τα νησιά περίπου μισή ώρα μπροστά από τον δικό τους ήλιο — πιο κοντά από ό,τι μια ζώνη ολόκληρης ώρας θα τα κατάφερνε προς οποιαδήποτε κατεύθυνση.

Ακόμη και οι αλλαγές του ρολογιού έχουν τη μετατόπιση. Η θερινή περίοδος στο Chathams ξεκινά την τελευταία Κυριακή του Σεπτεμβρίου στις 2:45 π.μ. και τελειώνει την πρώτη Κυριακή του Απριλίου στις 3:45 π.μ. Τα νησιά δεν στρογγυλεύουν ποτέ τίποτα.

Και λόγω της θέσης που κάθονται, τα Chathams είναι από τα πρώτα κατοικημένα μέρη στη Γη που βλέπουν κάθε ανατολή του ηλίου - ανταγωνίζονται για αυτόν τον τίτλο με το Κιριμπάτι, την Τόνγκα και, από το 2011, τη Σαμόα.

Εξακόσια άτομα, σαράντα πέντε λεπτά, και μια μόνιμη θέση στο μέτωπο της παγκόσμιας ημέρας.

Ετήσια ηλιοφάνεια