เรคยาวิก

รู้หรือไม่?

ไอซ์แลนด์ยกเลิกการออมแสงโดยทำให้เป็นแบบถาวร

ไอซ์แลนด์มีสถิติโลกกินเนสส์ นักเขียนที่ได้รับการตีพิมพ์มากที่สุดต่อหัว ตัวเลขที่อ้างถึงโดยทั่วไปคือ ชาวไอซ์แลนด์หนึ่งในสิบคนจะตีพิมพ์หนังสือในช่วงใดช่วงหนึ่งของชีวิต ประเทศที่มีประชากรประมาณ 390,000 คนออกหนังสือใหม่ประมาณ 1,500 เล่มต่อปี — หนังสือเล่มใหม่หนึ่งเล่มสำหรับพลเมืองทุกๆ 260 คน

มีคำพูดหนึ่งที่หมายถึงก่อนถึงคริสต์มาส ซึ่งส่วนใหญ่จะออกมาพร้อมกัน: Jólabókaflóð, น้ำท่วมหนังสือคริสต์มาส

ในขณะเดียวกัน อย่างน้อย 85 ถึง 90% ของบ้านในไอซ์แลนด์ได้รับความร้อนจากความร้อนใต้พิภพ ซึ่งสูบขึ้นมาจากพื้นดิน เรคยาวิกมีระบบทำความร้อนแบบเขตที่ใหญ่ที่สุดในโลกแห่งหนึ่ง น้ำแบบเดียวกันนี้ทำให้เรือนกระจกที่ปลูกมะเขือเทศและแตงกวาเติบโตในช่วงฤดูหนาว และในสถานที่ต่างๆ จะมีการเปิดใต้ทางเท้าเพื่อละลายหิมะออกจากเรือนกระจก

ดังนั้น ประเทศที่ตอบความมืดด้วยหนังสือ ตอบความเย็นด้วยการเติมภูเขาไฟ และอย่างที่เราเห็น ตอบคำถามเรื่องนาฬิกาโดยเก็บเวลาฤดูร้อนไว้อย่างถาวร

การตอบสนองสามครั้งต่อสุดขั้วเดียวกัน และทั้งสามยังคงทำงานอยู่

เรคยาวิกตั้งอยู่ที่ประมาณ 22° ตะวันตก ตามลองจิจูด ไอซ์แลนด์อยู่ใน UTC−1 พื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศอยู่ระหว่าง 13° ถึง 24° ตะวันตก โดยอยู่ในเขตนั้นพอดี

ไอซ์แลนด์ดำเนินการตาม UTC+0 — นาฬิกาเดียวกับลอนดอนในฤดูหนาว — ตลอดทั้งปีตลอดไป

ผลลัพธ์ที่ได้คือหนึ่งในการชดเชยพลังงานแสงอาทิตย์ที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป นาฬิกาของเมืองเรคยาวิกเดินเร็วกว่าดวงอาทิตย์ประมาณ 90 นาที เที่ยงสุริยะในเรคยาวิกตกประมาณ บ่ายโมงครึ่ง** ในช่วงกลางเดือนธันวาคม พระอาทิตย์ขึ้นจะไม่มาถึงจนกว่าจะประมาณสิบเอ็ดโมงเช้า ซึ่งเป็นวันที่แสงสว่างรวมประมาณสี่ชั่วโมง

ซึ่งอยู่ไกลกว่ามาดริดประมาณเจ็ดสิบห้านาที

มันเกิดขึ้นได้อย่างไร ไอซ์แลนด์ใช้ UTC−1 มาตั้งแต่ปี 1907 โดยมีเวลาออมแสงเป็นสำคัญ ในวันที่ 5 เมษายน 1968 Althing ซึ่งเป็นรัฐสภาที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ก่อตั้งในปี 930 ได้ผ่านกฎหมายยกเลิกการปรับเวลาตามฤดูกาลและตั้งค่าเขตเวลาของประเทศเป็น UTC+0 มันมีผลใช้บังคับสองวันต่อมา

อ่านให้ละเอียดเพราะมันเป็นส่วนที่น่าสนใจ ไอซ์แลนด์ไม่ได้ย้อนเวลากลับไปตามเวลามาตรฐาน มันเดินหน้า**ไปสู่ช่วงฤดูร้อนและอยู่ที่นั่น

เหตุผลที่ระบุไว้คือ UTC+0 แบบถาวรจะ "ขจัดปัญหาข้างต้นทั้งหมด แต่จะยังคงรักษาผลประโยชน์ของเวลาฤดูร้อนไว้" — ทำให้ไอซ์แลนด์ก้าวไปพร้อมกับยุโรปในด้านการค้าและการโทรศัพท์ ขณะเดียวกันก็รักษาแสงยามเย็นเพิ่มเติมไว้

นาฬิกา: ข้อโต้แย้งเรื่องการเปลี่ยนนาฬิกา ในกรณีของไอซ์แลนด์นั้นรุนแรงมากผิดปกติ

ที่ 64° เหนือ ฤดูกาลมีความรุนแรงมากจนชั่วโมงในทิศทางใดทิศทางหนึ่งแทบจะไร้ความหมาย ในฤดูร้อนมีแสงสว่างมากจนชั่วโมงพิเศษนี้ไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลย ในฤดูหนาวมีน้อยมากจนไม่สามารถปรับนาฬิกาได้ ประเทศที่มีวันผันแปรอย่างมากสรุปว่าการปรับวันผันแปรนั้นไร้จุดหมาย

ตั้งแต่ปี 1994 เป็นต้นมา มีข้อเสนอหลายครั้งต่อ Althing เพื่อนำเวลาออมแสงกลับมาอีกครั้ง แต่ละคนถูกปฏิเสธ

ดังนั้น ไอซ์แลนด์จึงเป็นประเทศที่แก้ไขข้อโต้แย้งเรื่องการเปลี่ยนนาฬิกาโดยปฏิเสธที่จะเปลี่ยนกลับ และใช้เวลาทุกปีนับตั้งแต่ปี 1968 ใช้ชีวิตอยู่เหนือท้องฟ้าของตัวเองอย่างถาวรเก้าสิบนาทีอย่างตั้งใจ โดยไม่มีแผนที่จะหยุด

เวลากลางวันตลอดปีใน เรคยาวิก