Wist je dat?
Een tijdzone die precies 994 dagen duurde
De metro van Pyongyang werd geopend op 6 september 1973. De perrons liggen meer dan 110 meter onder de grond – een van de diepste ter wereld – en de afdaling per roltrap duurt ongeveer drieënhalf tot vier minuten. De stations zijn gebouwd om als schuilplaatsen te dienen, met zware stalen explosiebestendige deuren, en door de diepte blijft de temperatuur het hele jaar door op ongeveer 20 °C, ongeacht het seizoen daarbuiten.
Het netwerk bestaat uit twee lijnen, 16 stations, 22,5 kilometer. Het dagelijkse aantal passagiers wordt geschat op ergens tussen 300.000 en 700.000 – de spreiding is groot omdat betrouwbare cijfers moeilijk te verkrijgen zijn. Vertaald luiden de stationsnamen Hereniging, Verjonging, Glorie, Triomf, Rode Ster, Bevrijding, Bouw.
Bovengronds heeft de stad een ander soort record. Op 14 augustus 2007 erkende Guinness World Records de Arirang Mass Games als het grootste gymnastiekevenement ooit, met 100.090 deelnemers in het Rungrado 1 mei-stadion. De telling werd ter plaatse beoordeeld. De mozaïeken van kaarten aan de noordkant van het stadion worden gevormd door meer dan 30.000 schoolkinderen, die elk gekleurde kaarten omhooghouden. De deelnemers zijn grotendeels scholieren die maandenlang repeteren, wat bij waarnemers van buitenaf tot bezorgdheid heeft geleid.
De klok: honderdduizend mensen die samen bewegen is één vorm van synchronisatie. Een ander voorbeeld is het per decreet verplaatsen van de klokken van een land, en Pyongyang heeft dat in tien jaar twee keer gedaan.
Op 5 augustus 2015 kondigde de regering aan dat het land vanaf 15 augustus zou overgaan van UTC+9 naar UTC+8:30, onder de naam Pyongyang Time. De datum was de 70e verjaardag van Korea's bevrijding van de Japanse koloniale overheersing, en de staatsmedia presenteerden de verandering als het opheffen van een norm die was opgelegd tijdens de bezetting van 1910–1945. Van 1908 tot 1912 had het schiereiland UTC+8:30 gebruikt — dezelfde afwijking.
Het bracht Noord-Korea een half uur achter op Zuid-Korea, dat zelf tussen 1954 en 1961 UTC+8:30 had gebruikt.
Het duurde precies 994 dagen.
Op 27 april 2018 ontmoette Kim Jong Un tijdens de inter-Koreaanse top in Panmunjom de Zuid-Koreaanse president Moon Jae-in. Volgens het staatspersbureau KCNA maakte hij een opmerking over de twee klokken aan de muur van de toplocatie – de ene met het opschrift Pyongyang, de andere Seoel – en noemde hij de aanblik “pijnlijk schrijnend”.
Twee dagen later werd de omkering aangekondigd. Op 30 april 2018 nam het presidium van de Opperste Volksvergadering een decreet aan met de titel Over het resetten van de Pyongyang-tijd, en op 5 mei gingen de klokken dertig minuten vooruit om weer bij UTC+9 te komen.
Zeer weinig landen hebben een tijdzone gecreëerd en deze in hetzelfde decennium weer afgeschaft.
Bronnen
- Wikipedia, *Time in North Korea* (besluit van 5 augustus 2015, van kracht vanaf 15 augustus; naam "Pyongyang Time"; zorgen van de Zuid-Koreaanse autoriteiten over de Kaesong Industrial Zone)
- Geography Worlds (de volledige periode van **994 dagen**: 15 augustus 2015 – 5 mei 2018; UTC+8:30 van 1908 tot 1912; Zuid-Korea's gebruik van UTC+8:30 van 1954-1961)
- People's Daily/Xinhua en GlobalSecurity (datum 5 mei 2018; *Over het resetten van de Pyongyang-tijd*-decreet van het presidium van de Opperste Volksvergadering; verklaring van Kim Jong Un over de twee klokken, zoals weergegeven in KCNA)
- Newsweek en World Economic Forum (aankondiging van 29 april 2018; context van de Panmunjom-top)
- Al Jazeera, 7 augustus 2015 (framing door KCNA: de "kwaadaardige Japanse imperialisten" hadden Korea zijn standaardtijd ontnomen)
- mapa-metro.com en Young Pioneer Tours (metro opening 6 september 1973; 110 m diepte; 2 lijnen, 16 stations, 22,5 km; 300.000-700.000 dagelijkse passagiers; ontwerp als schuilkelder; ~20 °C het hele jaar door)
- Wikipedia, *Arirang Mass Games* en Guinness World Records (Guinness geregistreerd op 14 augustus 2007, 100.090 deelnemers; meer dan 30.000 kaarthoudende studenten; begin 2002)