De zon en de klok in Iqaluit (2026)
Iqaluit ligt op 68,5° westerlengte. De tijdzone, UTC−5, is afgestemd op de meridiaan van 75° W. Het verschil van 6,5° betekent dat de klok zo’n 26 minuten achterloopt op de zon: de zonnemiddag valt rond 11:34 in plaats van om 12:00. Tijdens de zomertijd gaat de klok 60 minuten vooruit; het verschil wordt dan 34 minuten en de zonnemiddag schuift op naar 12:34.
De langste dag van 2026 is 22 juni, met 20 u 50 min daglicht. De kortste is 22 december, met 4 u 21 min. Het verschil daartussen is 16 u 30 min. Dicht bij de poolcirkel schommelt het jaar sterk tussen lange lichte en lange donkere periodes.
De vroegste zonsopkomst en de laatste zonsondergang vallen niet op de langste dag. In Iqaluit komt de zon het vroegst op op 21 juni om 02:10, terwijl de laatste zonsondergang pas op 23 juni om 23:01 volgt. Dat komt door de tijdsvereffening: de elliptische baan van de aarde en de scheve aardas verschuiven de zonnemiddag in de loop van het jaar enkele minuten heen en weer.
Na zonsondergang blijft de lucht nog een tijd licht. In Iqaluit duurt die burgerlijke schemering rond de equinox zo’n 47 minuten, en rond de zonnewende tot 76 minuten.
Alle waarden in dit deel zijn berekend uit de breedte, lengte en IANA-tijdzone van de plaats met de zonnealgoritmen van de NOAA (Spencer, 1971), tot op ongeveer ±2 boogminuten nauwkeurig onder 65° breedte.