ดาร์วิน

รู้หรือไม่?

หกเปอร์เซ็นต์ของบ้านถูกทิ้งให้อยู่อาศัยได้

พายุไซโคลนเทรซีเคลื่อนตัวข้ามดาร์วินในช่วงเช้าตรู่ของ วันคริสต์มาส ปี 1974 ความเร็วลมถูกบันทึกอย่างเป็นทางการที่ 217 กม./ชม. ก่อนที่เครื่องวัดความเร็วลมของสำนักอุตุนิยมวิทยาจะถูกทำลาย

ตัวเลขหลังจากนั้นยากที่จะรับเข้า

อาคารของดาร์วินมากกว่า 70% ถูกทำลาย รวมถึงบ้านเรือน 80% มีเพียง 6% ของบ้านเท่านั้นที่สามารถอยู่อาศัยได้ จากจำนวนประชากรประมาณ 47,000 คน 25,000 คนถูกทิ้งให้ไร้ที่อยู่อาศัย และ 35,362 คนถูกอพยพ ในสัปดาห์ถัดมา ซึ่งเป็นการอพยพในช่วงเวลาสงบครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ออสเตรเลีย เที่ยวบินโบอิ้ง 747 หนึ่งเที่ยวออกจากดาร์วินบรรทุกคนได้ 674 คน

มีผู้เสียชีวิตหกสิบหกคน ไฟฟ้า น้ำ การระบายน้ำทิ้ง และการสื่อสารถูกตัดขาดทั้งหมด ผู้อพยพมากถึง 60% ไม่เคยกลับมาอีกเลย

การสร้างใหม่นั้นเกือบจะเร็วเท่ากับการทำลายล้าง คณะกรรมการฟื้นฟูดาร์วินก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 และดูแลบ้านใหม่มากกว่า 2,500 หลังในสามปี ภายในกลางปี 1978 ดาร์วินได้รับจำนวนประชากรก่อนพายุไซโคลนกลับคืนมา

ผลลัพธ์ที่สำคัญที่สุดคือระดับชาติ เทรซีประกาศใช้หลักเกณฑ์การก่อสร้างใหม่ทั่วทั้งออสเตรเลีย โดยมีข้อกำหนดว่าต้องหุ้มโครงสร้างเพื่อป้องกันเศษซากที่กระเด็นใส่ และหลังคาต้องผูกติดกับฐานราก เมื่อพายุไซโคลนแลร์รีโจมตีอินนิสเฟลในปี 2549 และพายุไซโคลนยาซีโจมตีชายหาดมิชชั่นในปี 2554 ซึ่งแรงกว่าทั้งคู่ ไม่มีพายุใดคร่าชีวิตใครโดยตรง

นาฬิกา: นอร์เทิร์นเทร์ริทอรีสร้างขึ้นใหม่เกือบทุกอย่างเกี่ยวกับวิธีสร้างเมือง และไม่ได้แตะต้องนาฬิกาเลยมาตั้งแต่ปี 1944

ดาร์วินดำเนินการบน UTC+9:30 ซึ่งเป็นโซนครึ่งชั่วโมงเดียวกับแอดิเลด และไม่ได้สังเกตเวลาออมแสงมากว่าแปดสิบปีแล้ว

ซึ่งสร้างความแปลกประหลาดเล็กๆ น้อยๆ ทุกๆ เดือนตุลาคม แอดิเลดเริ่มต้นเป็น UTC+10:30; ดาร์วินไม่ได้ เป็นเวลาครึ่งปีที่ทั้งสองเมืองมีนาฬิกาเรือนเดียวกัน ส่วนอีกครึ่งปีทั้งสองเมืองอยู่ห่างกันหนึ่งชั่วโมง โดยที่เมืองใดเมืองหนึ่งไม่ได้เคลื่อนที่สัมพันธ์กับดวงอาทิตย์

ที่อุณหภูมิทิศใต้ 12° มีแสงสว่างตามฤดูกาลน้อยมาก วันที่สั้นที่สุดและวันที่ยาวนานที่สุดของดาร์วินแตกต่างกันมากกว่าหนึ่งชั่วโมงเล็กน้อย มันเป็นเลขคณิตแบบเดียวกับที่ทำให้โบโกตา โฮโนลูลู และควีนส์แลนด์อยู่ที่ไหน

เวลากลางวันตลอดปีใน ดาร์วิน