ดับลิน

รู้หรือไม่?

ไอร์แลนด์เสียเวลาไปยี่สิบห้านาทีและไม่เคยได้มันกลับมาเลย

โรงเบียร์ St James's Gate เปิดดำเนินการในสถานที่เดียวกันในดับลินนับตั้งแต่ 1759 ผลิตสเตาท์ได้ประมาณ 2.5 ล้านไพน์ต่อวัน

หารออกแล้วจะได้ประมาณ 1,700 ไพน์ตต่อนาที — ประมาณยี่สิบเก้าต่อวินาทีอย่างต่อเนื่องจากที่อยู่เดียว เมื่อถึงจุดสูงสุดในช่วงทศวรรษที่ 1930 โรงเบียร์จ้างพนักงานมากกว่า 5,000 คนและเป็นนายจ้างรายใหญ่ที่สุดในเมือง ระบบอัตโนมัติได้ลดจำนวนดังกล่าวลงเหลือประมาณ 600 แห่ง สถานที่แห่งนี้เคยมีทางรถไฟเป็นของตัวเอง และมีประตูทอดยาวข้ามถนนเซนต์เจมส์ ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ

กว่าสองศตวรรษครึ่งในที่เดียวโดยทำสิ่งหนึ่ง

นาฬิกา: เขตเวลาของไอร์แลนด์เองกินเวลาสามสิบหก

กฎเกณฑ์ (คำจำกัดความของเวลา) ปี 1880 กำหนดให้เวลามาตรฐานกรีนิชเป็นเวลาตามกฎหมายสำหรับบริเตนใหญ่ และ เวลามาตรฐานดับลิน สำหรับไอร์แลนด์ เวลามาตรฐานของดับลินคือเวลาเฉลี่ยท้องถิ่นที่ หอดูดาว Dunsink ซึ่งอยู่นอกเมือง — ช้ากว่ากรีนิช 25 นาที 21 วินาที ซึ่งเป็นเวลาตามกฎหมายของเทศมณฑลทั้ง 32 แห่ง

จากนั้น หลายเดือนหลังจากการลุกฮืออีสเตอร์ สภาสามัญชนได้ผ่าน พระราชบัญญัติเวลา (ไอร์แลนด์) ปี 1916 โดยยกเลิก

กลไกนี้ดูสง่างามและคุ้มค่าที่จะระบุอย่างชัดเจน การเปลี่ยนแปลงมีผลในคืนวันที่ 30 กันยายน / 1 ตุลาคม พ.ศ. 2459 ในคืนเดียวกันนั้น นาฬิกาของอังกฤษเดินกลับไปหนึ่งชั่วโมงเมื่อสิ้นสุดเวลาฤดูร้อน

นาฬิกาไอริชเดินย้อนกลับไปสามสิบห้านาทีจากเดิมหกสิบ

ยี่สิบห้านาทีถูกดูดซึมเข้าสู่การเปลี่ยนแปลงและไม่เคยกลับมาอีก เกษตรกร สภาท้องถิ่น นักการเมือง และกลุ่มธุรกิจคัดค้าน เคาน์เตส Markievicz หนึ่งในผู้นำของกลุ่ม Rising บ่นอย่างขมขื่นเป็นลายลักษณ์อักษร รัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทยบอกกับสภาคอมมอนส์ว่าการดูดซึมได้ถูกกดดันจากทุกพื้นที่ในไอร์แลนด์

ไอร์แลนด์ได้รับอิสรภาพในอีกไม่กี่ปีต่อมาและไม่เคยย้อนกลับไปตามเวลามาตรฐานของดับลินเลย โดยส่วนใหญ่เป็นไปตามกรีนิชและตารางการปรับเวลาตามฤดูกาลของอังกฤษมานานกว่าศตวรรษนับตั้งแต่นั้นมา

โรงเบียร์แห่งหนึ่งในสถานที่แห่งหนึ่งตั้งแต่ปี 1759 หนึ่งโซนเวลาของประเทศคือ 36 สิ้นสุดในคืนเดียว 35 นาทีแทนที่จะเป็นหนึ่งชั่วโมง

เวลากลางวันตลอดปีใน ดับลิน