การาจี

รู้หรือไม่?

ปากีสถานลองใช้เวลาออมแสงสามครั้งและยอมแพ้สามครั้ง

ปากีสถานดำเนินการตาม UTC+5 ตลอดทั้งปี และดำเนินการมาตั้งแต่ปี 2552 คำสั่งแบนนั้นปกปิดความพยายามที่แยกจากกันสามครั้งในการทำอย่างอื่น ซึ่งแต่ละครั้งล้มเหลว

2002. นาฬิกาเดินหน้าในวันที่ 7 เมษายน และย้อนกลับไปในวันที่ 6 ตุลาคม ตามมติของคณะรัฐมนตรีที่ว่า "ใช้แสงสว่างให้เกิดประโยชน์สูงสุดและประหยัดพลังงาน" มันถูกยกเลิกหลังจากหนึ่งปีเดียว ต้องเผชิญกับความขัดแย้งและการต่อต้านจากสาธารณชน

2008. คืนสถานะอีกครั้งท่ามกลางวิกฤติพลังงานเฉียบพลัน ปากีสถานกำลังเผชิญกับการขาดแคลนประมาณ 4,000 เมกะวัตต์ ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากการพังทลายของกำลังการผลิตไฟฟ้าพลังน้ำ 50% เมื่อระดับแม่น้ำลดลง พื้นที่เขตเมืองต้องทนทุกข์ทรมาน การตัดไฟ 8 ถึง 12 ชั่วโมงต่อวัน Clocks ดำเนินไปในวันที่ 1 มิถุนายน เดิมจัดไปจนถึงวันที่ 31 สิงหาคม จากนั้นขยายไปจนถึงวันที่ 1 พฤศจิกายน ซึ่งเป็นส่วนขยายที่ขยายเวลาออมแสงเข้าสู่เดือนรอมฎอน ซึ่งเริ่มในเดือนกันยายนนั้น

2009. พยายามอีกครั้ง 15 เมษายนถึง 1 พฤศจิกายน แล้วไม่มีอะไร ปากีสถานไม่ได้ย้ายนาฬิกาตั้งแต่นั้นมา

ตรรกะจะเหมือนเดิมเสมอและฟังอยู่บนกระดาษเสมอ นั่นคือ ความต้องการไฟฟ้าสูงสุดในปากีสถานตกอยู่ระหว่างหกถึงสิบโมงเย็น ซึ่งเป็นช่วงที่ทุกคนกลับมาบ้านแล้วเปิดไฟ พัดลม และเครื่องปรับอากาศ เลื่อนนาฬิกาไปข้างหน้าและผลักดันความต้องการบางส่วนกลับไปสู่แสงสว่างในเวลากลางวัน ทำการทดสอบสามครั้ง สามครั้งก็ถูกละทิ้ง

นาฬิกา: นี่คือรายละเอียดที่ทำให้มันแปลกอย่างแท้จริง

ในช่วงออมแสงดังกล่าว ปากีสถานได้ย้ายจาก UTC+5 เป็น UTC+6 อินเดียซึ่งอยู่ติดกับทิศตะวันออกทันที อยู่ที่ UTC+5:30 และไม่นับเวลาออมแสงเลย

ซึ่งหมายความว่าเป็นเวลาหลายเดือนในปี 2545, 2551 และ 2552 ปากีสถานเร็วกว่าประเทศทางทิศตะวันออกครึ่งชั่วโมง ดวงอาทิตย์มาถึงอินเดียก่อน และปากีสถานมาถึงชั่วโมงก่อน การาจี ซึ่งอยู่ที่ 67° ตะวันออก วิ่งเร็วกว่าเวลาสุริยะของตัวเองประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่ง

สามครั้งที่ประเทศพยายามยืมแสงเช้าเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงในตอนเย็น สามครั้งก็ส่งคืน

เวลากลางวันตลอดปีใน การาจี